„All We Imagine as Light“
2024-08-12
„All We Imagine as Light“
avgust u 20.00
Plato Doma revolucije
(1’50’’)
r: Payal Kapadia
* Cannes Film Festival: Grand Prize of the Festival

„The Seed of the Sacred Fig“
2024-08-13

Multimedijalna promocija albuma, spotova, uz koncert grupe Grimm i Bež, sa gostima
2024-08-13
Kultno mjesto alternativne kulture Bara, „Dublin Pub“, i ove će godine biti dio „bARS-a“ i „Barskog ljetopisa“, kroz multimedijalnu promociju dva albuma dvije barske grupe – „Grimm“ i VIS BEŽ. Očekuje se premijerno prikazivanje spotova ovih bendova, uz razgovor sa autorima o novim nosačima zvuka – „Između svjetova“ grupe Grimm i „Sunce, zemlja i s njima ti“ VIS BEŽ. Nakon toga će uslijediti koncert na kome će bendovi izvesti nove numere, u unplugged verziji. Očekuje se i učešće članova još nekoliko barskih i crnogorskih grupa, koji će se pojaviti kao gosti iznenađenja.
Barska rock grupa „Grimm“ nastala je 1999. godine i iza sebe ima tri albuma. Radi u sastavu: Nebojša Đukanović (muzika, tekstovi, vokal, gitara, klavijatura), Ivana Janković (vokal), Željko Samardžić (bubnjevi), Marko Miraš Mirković (bas) i Bojan Dobrilović (gitara).
Rad na novom albumu „Između svjetova“ trajao je tri godine, a izdanje sadrži dvanaest pjesama „divergentnih muzičkih boja, složene strukture aranžmana i nikad zrelijih stihova“, po riječima Đukanovića. Prvi singl je numera „Prah“, snimana u nikšićkom „Disorder“ studiju Bojana Dobrilovića.
„Albumom ’Između svjetova’ biće zaokružena Grimm trilogija, esencijalno izdanje koje će, nadamo se, ostaviti poseban trag muzičkog stvaralaštva nastalog na podneblju Jugozapadnog Balkana. Vrijeme se ubrzano mijenja, prolazimo kroz period koji će definisati budućnost i s obzirom na to da smo u osnovi klasičan hard rock bend, znamo vrlo dobro da su zlatna vremena takve vrste muzike davno prošla. Ipak, boreći se, nekada uspješno – nekada manje uspješno, sa novotarijama modernog doba, uspjeli smo da iznesemo suštinu našeg poimanja muzike i lirike kroz dvanaest pjesama divergentnih muzičkih boja, složene strukture aranžmana i nikad zrelijih stihova“, istakao je Nebojša Đukanović.

***
Barski VIS BEŽ je nastao 2022. godine nastao u cilju očuvanja urbane muzičke baštine Bara osamdesetih, i predstavljao je spoj rada tri autora – Božidara Gagovića, Edina Dibre i Željka Milovića na pjesmama koje su nastale u periodu 1985–1990. Na tom fonu objavljen je 2023. godine EP „Život u e-mollu“ usnimljen na akustičnim instrumentima u novim, bogatijim aranžmanima nego što su numere bile u izvornim varijantama. Na EP-u su bili ponuđeni i rijetki dokumentarni snimci svirki uz akustične gitare na raznim lokacijama u Baru, što je tada bila gotovo pa uobičajena praksa.
Drugi album „Sunce, zemlja i s njima ti“ donosi VIS BEŽ u kompletnoj zvučnoj varijanti, bez akustike, i na njemu se nalazi i novi materijal članova benda. Po riječima autora, „zamišljen je kao film koji kroz različite stilove muzike slušaoca vodi kroz različite sekvence Bara, od popa, preko bossa-nove, hard rocka do ambijentalne muzike. Kuriozitet ovog nosača zvuka je značajan broj gostiju, barskih umjetnika raznih profila“.
Prvi ekranizovani singl, praćen spotom koji će premijerno biti izveden na Ljetopisu, biće „Bonaca“.

bARS
Multimedijalna promocija albuma, spotova, uz koncert grupe Grimm i Bež, sa gostima
13.avgust u 21.00
„Dublin Pub“

„The Substance“
2024-08-14
„The Substance“
avgust u 20.00
Plato Doma revolucije
(2’20’’)
r: Coralie Fargeat
* Cannes Film Festival: Best Screenplay

Kreativne radionice za djecu Topolica
2024-08-14, 2024-08-15, 2024-08-21, 2024-08-22
O autorki radionica:

Neda Popović je rođena 1988. godine u Baru gdje je završila osnovnu i srednju školu.
Osnovne strukovne studije na studijskom programu Primijenjena fotografija završila je na Visokoj tehničkoj školi strukovnih studija u Novom Sadu. Specijalističke studije Grafičkog dizajna završila je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju.

Sa fotografijom i radom u tamnoj komori se upoznaje tokom srednje škole. Fotografija je postala, i ostala, polazna tačka njenog stvaralaštva, način na koji posmatra i doživljava stvari.
Sloboda i mogućnost da se iskoristi znanje iz različitih oblasti kako bi se došlo do realizacije zamišljenog doveli su je do sasvim novih načina izražavanja.
Crtežom i digitalnom ilustracijom intenzivnije se bavim prilikom rada na završnom ispitu. Tadašnji odabir teme je umnogome determinisao način na koji će se dalje izražavati i kretati kroz sopstvene vode unutrašnjosti.
Od 2020. godine osniva firmu pod nazivom „Morska luda“ koja objedinjuje njeno stvaralaštvo u jednu cjelinu.
Kreativne radionice za djecu
Srijeda i četvrtak od 18.00 do 20.00 na Topolici
Petak od 18.00 do 20.00 na Žukotrlici

Dugometražni animirani film „Cvrčak i mravica“
2024-08-15
Dugometražni animirani film „Cvrčak i mravica“
avgust u 20.00
Plato Doma revolucije
(1’22’’)

Beogradsko dramsko pozorište FlorijanZeler „LAŽ“
2024-08-16
„Koliko mi sebe i nama najbliže lažemo? Da li to radimo iz želje da zaštitimo voljenu osobu ili da bismo sebe sačuvali.
Ovako nabrojano to deluje poprilično prozaično iako nudi mogućnost za samodovoljnu refleksiju lake komedije. Namera mi je da sa pažljivo odabranim glumcima napravim predstavu koja živi u trenutku, koja zavede publiku da gleda jednu (samo) zabavnu i provokativnu komediju o savremenom životu.
Scena je realistično bogata, stan srednje klase. Glumci se fizički i emotivno do kraja prepuštaju svojim strahovima, neurozama i igrama. Na trenutke treba da deluje kao mešavinasavremenog bulevarskog pozorišta i sitkoma. Međutim, kako tekst sam sebe počne da dekonstruiše i vešto otkriva prave namere likova tako se i sam postupak menja ka nečemu što je duboki psihološki realizam, koji je čak i isuviše stvaran. Rediteljski postupak pojačava idejne potke drame i ogoljava samu suštinu pozorišne (životne) igre.“
Nikola Ljuca
PREVOD: Olja Petronić
DRAMATURG: Staša Bajac
SCENOGRAF: Lazar Bodroža
KOSTIMOGRAF: Ljiljana Petrović
KOMPOZITOR: Janja Lončar
IGRAJU
Miloš: MILOŠ BIKOVIĆ
Tamara: TAMARA KRCUNOVIĆ
Mićko: MIODRAG RADONJIĆ
Jelisaveta: JELISAVETA TEODOSIĆ
ASISTENT KOSTIMOGRAFA: Sanja Beštić
INSPICIJENT: Marija Stojić/Dejan Popović
ORGANIZATOR: Bojana Mišić Drnda
Beogradsko dramsko pozorište
FlorijanZeler
„LAŽ“
Nikola Ljuca
16. avgust u 21.30
Ljetnja pozornica Doma kulture „Vladimir Popović Španac“

Kreativne radionice za djecu Žukotrlica
2024-08-16, 2024-08-23

Dugometražni dokumentarni film „Između revolucija“
2024-08-17
Dugometražni dokumentarni film „Između revolucija“
avgust u 20.00
Plato Doma revolucije
(1’09’’)

Promocija romana „Cimetna pisma, dijamantna stvorenja“ Faruka Šehića
2024-08-17
Faruka Šehića (1970) književna kritika smatra glasom pisaca tzv. pregažene generacije. Za prvi roman „Knjiga o Uni“, preveden na trinaest jezika, dobio je nagradu „Meša Selimović“ za najbolji roman 2011, i EUPL (Evropska nagrada za književnost) 2013. Piše za „Oslobođenje“ i živi u Sarajevu.
„Šehić nas u romanu Cimetna pisma, dijamantna stvorenjastalno iznenađuje kombinirajući razne literarne tehnike, pa u jednom trenutku čitamo lucidne rukopise (npr. po mitskom Istanbulu), a već u drugom trenu našli smo se usred ratišta, i to i s jedne i s druge strane fronta, lišeni moralističkih crno-bijelih opisa i predrasuda.
Novi roman (pre)zrelog Faruk Šehića prozni je, ali i psihološki labirint, unikatna literarna enigma…“

Denis Derk, književni kritičar „Večernjeg lista“
Književni program
Promocija romana „Cimetna pisma, dijamantna stvorenja“ Faruka Šehića
17.avgust u 21.30
Plato Doma revolucije

Autorsko veče kompozitora Milivoja Pićurića
2024-08-18
Milivoje Pićurić (1985, Podgorica) crnogorski kompozitor. Osnovne studije kompozicije završio je na Cetinju (Žarko Mirković), specijalističke u Ljubljani (Pavel Mihelčić) i master studije u Beogradu (Srđan Hofman). Trenutno je na doktorskim studijama u Novom Sadu (Aleksandra Vrebalov).
Kompozicije, među kojima se izdvajaju Svita za klavir, Koncertantni komad za klavir i orkestar, Divertimento za gudače, Nokturno za solo violinu, orkestar i elektroniku iIntro za koncert u Titexu, „Air“za gudački kvartet, izvođene su mu u Crnoj Gori i inostranstvu (Slovenija, Italija, Austrija, Rusija, Njemačka, Albanija, Srbija, Hrvatska, Luksemburg) i emitovane su na TV i Radio Crna Gora (Nokturno za solo violinu, orkestar i elektroniku).
Pored koncertne muzike, komponuje i primijenjenu muziku i nastupa kao izvođač u crnogorskim džez, alternativnim i eksperimentalnim muzičkim grupama. Aktivan je član i jedan je od osnivača Crnogorskog orkestra mladih. Pićurić predaje teoretsku grupu predmeta u muzičkoj školi „Vasa Pavić“u Podgorici. Svira klavir, kontrabas i bas gitaru.

Autorsko veče kompozitora Milivoja Pićurića
18. avgust u 21.00
Stari Bar, Mala scena

Dugometražni dokumentarni film „Snajka: Dnevnik očekivanja“
2024-08-19
Dugometražni dokumentarni film „Snajka: Dnevnik očekivanja“
avgust u 20.00
Plato Doma revolucije
(1’15’’)

Koncert Trija Tamara Knežević, Davor Novak i Georgi Kalajdziev
2024-08-20
Davor Novak (klavir) rođen je u Podgorici 1977.godine gdje je stekao osnovno i srednje muzičko obrazovanje. Muzičku akademiju i postdiplomske magistarske studije završio je na Muzičkoj akademiji na Cetinju. Usavršavao se na međunarodnim majstorskim kursevima u Českoji Italiji. Djeluje uokviru različitih kamernih ansambala.

Tamara Knežević (flauta),rođena je u Kotoru gdje je završila nižu i srednju muzičku školu „Vida Matjan“ u klasi prof. Jasminke Terzić i Žane Marinković. Sa sedamnaest godina upisuje fakultet. Diplomirala je i magistrirala u klasi red.prof.
Ljubiše Jovanovića sa najvećom ocjenom.
Osvojila je niz zlatnih i specijalnih nagrada na takmičenjima u zemlji i inostranstvu.
Iz tog perioda izdvaja se takmičenje u Barleti (Italija) na kom je više godina osvajala specijalne nagrade, takmičenje „Tahir Kulenović“u Valjevu na kom je bila laureat takmičenja u solo i kategoriji kamerne muzike. Osim ovih nagrada izdvajaju se i zlatne i specijalne nagrade na republičkim takmičenjima, u Požarevcu i Beogradu na takmičenju „Davorin Jenko“, na takmičenju „Petar Konjović“ u Beogradu, laureate je akademskog takmičenja „Manja Radulović–Vulić“ na Cetinju, čime je osvojila koncert na festivalu „Espressivo“.
Kao solista nastupala je na festival gudača koji se već godinama održava u Kotoru, kao i na festivalima „Kotor Art“ i „Purgatorije“. Italijanskoj publici predstavila se 2013. godine solističkim koncertom u sklopu festivala „Nei suoni dei luoghi“. Kao najbolji student Muzičke akademije, 2009. godine dobija nagradu grada Cetinja, kao i nagradu „ZAMTES-a“. Redovni je član kvarteta „Talija“, tria „Providenca“ i dua „Amiccie“ koji nastupaju na festivalima u Crnoj Gori i šire, kao i „Operosa“ orkestra. Radila je u školama u Bijelom Polju, zatim „Vasa Pavić“ u Podgorici, „VidaMatjan“u Kotoru i umuzičkoj školi u Budvi. Sa svojim učenicima osvaja veliki broj nagrada na takmičenjima u zemlji i regionu, a njeni bivši đaci upisuju i završavaju muzičke akademije kod eminentnih profesora. Bila je član žirija na međunarodnom takmičenju „Davorin Jenko“ i više puta na republičkim takmičenjima u Crnoj Gori.
Član Crnogorskog simfonijskog orkestra postaje 2012. godine na mjestu druge flaute i piccole, a od decembra 2023. je na mjestu prve flaute. Tokom ovih godina nastupala je sa najvećim dirigentima i solistima kao što su Roman Simović, Maja Bogdanović, Ivo Pogorelić, Daniel Rowland, Uroš Lajović, Bojan Suđić, Mark Korovic, Robi Lakatoš, Stefan Milenković, Miloš Karadaglić, Gordan Nikolić i dr., kao i na festivalima „Bemus“, „Barski ljetopis“, „Atempo“, „Kotor Art“…
Usavršavala se na mnogim kursevima poznatih flautist kao što su Mikael Helasvuo, Kristijan Larde, Vinsent Lukas, Giovanni Mareggin, Davor Bušić, Milena Lipovšek, Karolj Maročik, Janoš Balint, Norbert Girlinger, Sandrine François, Peter-Lukas Graf.
Georgi Kalajdziev (fagot) je rođen u Skoplju 14. 10. 1995. godine.
Svoje muzičko obrazovanje započinje u Gevgeliji na odsjeku za klavir, a nakon toga i na odsjeku za fagot u Skoplju u klasi mr Gorana Zafirovića. U toku svog srednjoškolskog obrazovanja aktivno koncertira i učestvuje na državnim i međunarodnim takmičenjima osvajajući prve i druge nagrade. Godine 2014. upisuje Fakultet muzičke umjetnosti u Skoplju u klasi prof. Marijana Miloševskog. Pod njegovim mentorstvom iste godine nastupa kao solista sa Makedonskom filharmonijom. U toku svog studiranja nastupao je kao drugi fagot u orkestru Nacionalne opere i baleta i Makedosnke filharmonije. Od 2018. godine član je Crnogorskog simfonijskog orkestra kao drugi fagot. Za vrijeme boravka u Crnoj Gori učestvovao je na mnogo festivala kao kamerni muzičar od kojih je najznačajniji nastup na „Kotor Art“ festivalu 2020. godine. Iste godine radio je kao mentor na Ljetnjem muzičkom kampu za kamernu muziku na Ivanovim Koritima.

„Arijadnino klupko“Samostalna izložba Muharema Muratovića
2024-08-21
Muharem Muratović rođen je 28. oktobra 1950. godine u Mrkojevićima – Bar. Osnovnu školu je završio u rodnom mjestu. Gimnaziju i Pedagošku akademiju (odsjek Slikarstvo i likovna pedagogija) završio je 1972. godine u Nikšiću. Iste godine započinje pedagoški rad u osnovnoj školi u rodnom mjestu.
U toku dvije decenije rada, njegovi učenici postižu velike uspjehe, afirmišući jednu malu školu širom svijeta, osvajajući prve nagrade u Nju Delhiju, Tokiju, Londonu i Ženevi. Period od 1972. godine predstavlja vrijeme plodnog i predanog stvaranja umjetnosti prepoznatljive po specifičnom figuralnom stilu, što ga je svrstalo u red značajnih crnogorskih slikara. U toku višedecenijskog likovnog rada priredio je preko 70 samostalnih i grupnih izložbi.
21. avgust u 21.00
Galerija „Velimir A. Leković“

Koncert mr Leonora Bajramoski – violina i mr Jakup Mehmedović – harmonika
2024-08-22
Mr Leonora Bajramoski (Zaječar, Srbija, 1993) jedna je od značajnijih srpskih violinistkinja svoje generacije. Muzičko obrazovanje započinje u Školi za muzičke talente u Ćupriji, učeći violinu i violu kod renomiranih profesora: Uroša Pešića, Vladislava Bobića i Vladimira Markovića. Studije violine upisuje 2011. godine na Muzičkoj akademiji u Istočnom Sarajevu u klasi prof. Vladimira Markovića, a diplomu stiče 2015. godine. Univerzitet u Istočnom Sarajevu dodjeljuje joj tada Plaketu Univerziteta za izuzetan uspjeh u toku studija, a Skupština grada Istočno Sarajevo zahvalnicu za izuzetno ostvarenje i vrhunske rezultate u oblasti muzičkog obrazovanja. Dobitnica je nagrade „Cvjetko Rihtman“ za jednog od najboljih studenata Muzičke akademije u Bosni i Hercegovini.
Dobitnica je mnogih nagrada, od kojih su najznačajnije: laureat iz violine, u klasi prof. Bojane Pantović i I nagrada iz viole, u klasi prof. Tomislava Miloševića na Republičkom takmičenju učenika muzičkih i baletskih škola Srbije, 2008; Laureat iz violine, u klasi prof. Vladimira Markovića na Međunarodnom takmičenju „Jon Vidu“, 2009. godine u Rumuniji; Laureat sa kamernim sastavom u klasi prof. Uroša Pešića na Međunarodnom takmičenju „Davorin Jenko” 2010. godine u Beogradu; Laureat sa kamernim sastavom u klasi prof. Vladimira Nikolića na Međunarodnom takmičenju „Davorin Jenko“, 2011. u Beogradu; prve nagrade iz violine u klasi prof. Vladimira Markovića na 16. i 18. Međunarodnom takmičenju „Petar Konjović“, 2011. i 2013. godine u Beogradu.
Polaznica je violinističkih kurseva kod istaknutih svjetskih pedagoga, Paula Roczeka (Austija) i Elene Korženjević (Rusija). Pored violine, uspješno svira i violu, što govori o njenoj muzičkoj svestranosti. Kao solistica i kamerna umjetnica ostvarila je brojne turneje u Kuvajtu, Austriji, Italiji, Sloveniji, Rumuniji, Hrvatskoj, BiH i Srbiji. Kao zamjenik koncert-majstora u orkestru Deutsche Philharmonie Bonn na turneji u Kini održala je 2018. godine dvadeset sedam koncerata. Od 2017. godine u zvanju asistenta violine radi na Muzičkoj akademiji u Istočnom Sarajevu, a od 2019. godine je koncert-majstor Simfonijskog orkestra Mostar i muzičko-scenskog spektakla „Mozart u vrtu“ Zagrebačkog orkestra mladih, s kojima nastupa i kao solistkinja. Odnedavno je član udruženja za njegovanje klasične muzike „Koral“.
Trenutno je zaposlena kao viši asistent na Muzičkoj akademiji u Istočnom Sarajevu i kao prof. violine u ŠOMO „Petar II Petrović Njegoš“ u Baru.
Mr Jakup Mehmedović (Bar, 1990) završio je ŠOMO „Petar II Petrović Njegoš“ u Baru u klasi prof. Aleksandra Basaraba. Učestvovao je na republičkim takmičenjima gdje je kao solista osvajao specijalne nagrade. Osvajao je nagrade i sa kamernim sastavima i orkestrima. Osim na republičkim, učestvovao je i na međunarodnim takmičenjima „Dani harmonike – Smederevo“, gdje je osvojio dvije prve nagrade.
Dalje školovanje nastavio je u Podgorici, u Srednjoj muzičkoj školi „Andre Navara“, takođe u klasi prof. Aleksandra Basaraba gdje osvaja specijalne nagrade na republičkim takmičenjima.
Muzičku akademiju u Istočnom Sarajevu u klasi mr Danijele Rakić upisao je 2009. godine. Tri puta je učestvovao na festivalu harmonike „Akordeon art“ na kome je osvojio jednu drugu i dvije prve nagrade. Na najprestižnijem svjetskom takmičenju harmonike – „Coupe Mondiale 2012“ u Italiji osvojio je četvrto mjesto.
Svirao je na mnogim manifestacijama u Crnoj Gori i BiH, a u Hrvatskoj na muzičkom festivalu na Hvaru 2012. i 2013. godine.
Tokom studiranja bio je koncert-majstor akademskog orkestra harmonika koji je nastupao na brojnim koncertima.
Upisao je 2013. godine magistarske studije u Istočnom Sarajevu u klasi mr Danijele Rakić, gdje nakon godinu dana magistrira sa ocjenom 10. Nakon školovanja se vraća u Bar i počinje predavati harmoniku u ŠOMO „Petar II Petrović Njegoš“ gdje je i danas profesor i svoje znanje prenosi mladim učenicima.

Marš Norman „Laku noć, Majko“
2024-08-24
Predstava pod nazivom „Laku noć,Majko“, po tekstu Marša Normana, ispitna je predstava studentkinja master studija (praktičan rad) Jovane Brnović i Mine Mićović pod mentorstvom vanr. prof. Dubravke Drakić i saradnice u nastavi Jelene Đukić.
Predstava „Laku noć, Majko“, nastaje u koprodukciji Fakulteta dramskih umjetnosti saCetinja, Univerziteta Crne Gore i JU Centar za kulturu Tivat koji je ujedno i dugogodišnja nastavna baza sa kojom je FDU – Cetinje realizovao mnogobrojne pozorišne projekte i ispitne predstave i sa kojima su profesori i saradnici FDU– Cetinje uvijek imali veomauspješnu i plodotvornu saradnju koja se i danas nastavlja uz veliko zalaganje i aktuelnog rukovodstva i gostoprimstva direktora Gorana Božovića.
Ispitnu predstavu u realizaciji i tehničkom izvođenju potpisuju i mnogobrojni drugi saradnici i kolege kao što su:
Mentor: Dubravka Drakić
Saradnica: Jelena Đukić
Zvuk: Itana Dragojević
Obrada numera: Frenki Bogićević
Svjetlo: Sreten Milošević

Fakultet dramskih umjetnosti Cetinje i JU Centar za kulturu Tivat
Marš Norman
„Laku noć, Majko“

avgust u 21.30

Stari Bar, Mala scena

Koncert prof. harmonike Safeta Drljana „Muzika sa knjaževog dvora“
2024-08-25
Prof. Safet Drljan (Bar, 1981) nižu i srednju muzičku školu završio je u Baru i Podgorici, a Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu – nastavno odjeljenje Kragujevac, u klasi profesora Radomira Tomića. Tokom školovanja nastupao je na mnogim takmičenjima i osvajao brojne nagrade, među kojima je više prvih i specijalnih nagrada u Crnoj Gori i Srbiji. Nastupa na takmičenju u Njemačkoj, 2002. godine, gdje ulazi u prvih petnaest kandidata za nagradu. Bio je polaznik više Ijetnjih škola u Kragujevcu i Podgorici, gdje je imao priliku da radi sa najeminentnijim profesorima u svijetu harmonike (Juri Šiškin, Vječeslav Semjonov, Peter Gerter, Mika Vairinen, Vojin Vasović i drugi). Trenutno radi u muzičkoj školi u Baru, gdje sa učenicima postiže veoma zapažene rezultate.
Pored pedagoškog rada, veoma je prepoznat po koncertnim nastupima, u Crnoj Gori i
inostranstvu (Hrvatska, Slovenija, Albanija, Srbija, Makedonija, Turska, Kipar). Daje poseban pečat izvođenju klasičnih dijela iz vremena baroka, klasicizma, romantizma i muzike XX vijeka, uzdižući harmoniku na veći umjetnički nivo. Jedan je od osnivača kulturne manifestacije „Veče sevdaha“ u Baru i jedan od nezaobilaznih umjetnika koji učestvuju u programima u organizaciji Centra za kulturu manjinskih naroda u Crnoj Gori. Osim izvođenja klasičnih dijela, bavi se obradama izvornih narodnih pjesama, unoseći u aranžmane lični pečat, na koji publika nikad ne ostane ravnodušna.
Program „Muzika sa knjaževog dvora“ premijerno se izvodi na ovogodišnjem „bARS“-u.

Egzit teatar Zagreb Viljem Šekspir „San ivanjske noći“
2024-08-26
Na Ivanjsku noć, najkraću i najčarobniju noć u godini, kada se, prema predanju, miješaju vilinski i ovaj naš ljudski svijet, mladi Atinjani Helena, Hermija, Demetrije, Lisandar te šarolika skupina obrtnika, ujedno i amaterskih glumaca, zaglave u šumi i budu izloženi spletkama, zabunama i hirovima vila i vilenjaka.
Noć naposljetku završi sretno; razdvojeni zaljubljeni parovi budu spojeni kako i dolikuje/priliči, a ljudski i vilinski svjetovi budu razdvojeni, kako je svakako bolje za sve.
Definisanje i pitanje pouke djela ima neobičan i ne-lektirski odgovor i zato ulazimo u vlastito promišljanje i možda, vlastitu filozofiju. Naime, ne znamo koja je pouka djela. Dok kod ostalih klasičnih komada tog perioda gotovo odmah možemo odgovoriti da je pouka Ne kradi!, Ne ubij!, Ne budi arogantan, Bogatstvo nije najvažnije, itd. – ovdje stojimo pred humorom i veseljem teksta, ali bez konkretnog odgovora ima li taj tekst neki dublji, moralni oslonac, nešto što ga čini klasikom i s te filozofske strane. I time moramo zaključiti – ovaj tekst je vježba veselja.
Veselja pisanja, veselja igranja, veselja gledanja, veselja ljubavnih drama i veselja života uopšte. On od nas traži da se podsjetimo da su humor, jednostavnost, zabuna i romantika životne i pozorišneteme ravnopravne osveti, patnji i nesreći. Ovaj tekst je remek-djelo jer nas veselo opominje: Ne uzimajte sebe ozbiljno!, „Ne budite zle nam volje, drugi puta bit će bolje“– a ta se lekcija možda ipak lakše, konkretnije i dugotrajnije prenosi putem lakoće i razigranosti, a ne drame, patnje i suza. I hvala piscu na toj genijalnosti.

Tekst: Viljem Šekspir
Prilagodba i režija: Rene Medvešek i Sara Stanić
Igraju: Nika Barišić, Vid Ćosić, Filip Lugarić, Ružica Maurus, LaraNekić, Kristijan Petelin
Oblikovatelj rasvjete: Martin Šatović
Majstor rasvjete: Martin Miščin / Goran Krmpotić
Kostimografkinja: Martina Ptičar
Fotograf: Robert Demo
Dizajnerica plakata: Sara Dumančić
Suradnice na ispitnoj produkciji ADU: Kristina Grubiša, Antonela Tošić, Marta Radoš, Dina Kundih
Produkcija: Teatar EXIT, Gradsko kazalište Požega, Akademija dramske umjetnosti Zagreb

Egzit teatar Zagreb
Viljem Šekspir
„San ivanjske noći“
Rene Medvešek i Sara Stanić

avgust u 21.30

Ljetnja pozornica Doma kulture „Vladimir Popović Španac“

Promocija knjige Božidara Miloševića „Bar: Svjetionici jednog vremena, knj. 1“
2024-08-27
Djelo „Bar: Svjetionici jednog vremena, knj. 1“ je knjiga članaka prvog barskog novinara Boška Miloševića, iz perioda 1961–1979, čovjeka koji je utemeljio ovu profesiju u gradu pod Rumijom. Članci su objavljivani u „Politici“ i „Pobjedi“, a prikupio ih je i za štampu pripremio Željko Milović. Nastanak dvotomne knjige članaka Boška Miloševića (naredna se očekuje u novembru ove godine) dogovaran je gotovo deceniju.
„To su dirljive storije o našim ljudima, gradu, moru, maslinama, beočug u lancu koji je dokazivao da je njihov autor bezgranično bio zaljubljen u Bar i da su najljepši njegovi radovi bili oni koje je pisao naizgled nehajno, srećući poznate i nepoznate po kafanama, stanicama, ulicama, ispred kuća… Radovi koji su fotografski precizno bilježili životne priče muškaraca i žena pored kojih se prolazilo kao da ne postoje, kao da se uopšte ne vide. E, Boško ih je nepogrešivo vidio. I prepoznavao. Željeli smo, uređivački tim ove knjige i njegova porodica, da objavimo te Boškove čuvene priče o Baranima, pisane od 1961. do smrti. U ovoj dvotomnoj knjizi ponovo će, uz Boškovu pomoć, oživjeti Bar kojeg su gotovo svi zaboravili, onaj sa nekoliko ulica i ljudima koji su brinuli jedni za druge, kao velika porodica“, stoji u uvodniku knjige.

Božidar Boško Milošević je prvi etablirani novinar Bara, čovjek čiji su tekstovi postavili grad na mapu Crne Gore i Jugoslavije. Rodio se 1937. godine u Starom Baru, gdje je završio osnovnu školu, a Učiteljsku započeo u Nikšiću i dovršio u Kragujevcu. Na Filozofski fakultet (grupa za jugoslovensku književnost) u Beogradu upisao se 1957. godine i na njemu apsolvirao 1961. Iste godine zaposlio se kao novinar u Radio Titogradu. Nikada nije završio fakultet, ali mu ta diploma, pokazalo se poslije, nije bila neophodna.

Na sebe je skrenuo pažnju efektnim tekstovima sa crnogorskog primorja, koje je objavljivao u „Pobjedi“, nedugo zatim počeo se javljati člancima u beogradskoj „Politici“, da bi 1968. godine postao stalni saradnik najuglednijeg jugoslovenskog dnevnog lista za područje Ulcinja, Bara, Budve i Kotora. Postao je tako dopisnik „Politike” iz najmanjeg mjesta u kojem je novina imala svog čovjeka – Bar je tada brojao tačno 3.840 stanovnika.

Prva vijest o katastrofalnom zemljotresu, 15. aprila 1979. godine, bila je upravo Boškova, nepunih sat vremena nakon kobnog udara. Čitava zemaljska kugla saznala je ono što je Milošević javio – sve su veze bile prekinute, pa se odlučio da sve saopšti putem radio-telegrafske stanice. Taj mu je novinarski podvig donio Godišnju nagradu „Politike” 1979. godine.
Nakon što je 15. aprila utkao sebe u svjetsko novinarstvo, dva dana kasnije je dao nemjerljiv doprinos barskom, pomažući u nastanku lokalne radio stanice – Radio Bara. Prvu vijest koju je emitovao Radio Bar „odradila” su trojica novinara, svaki svoj dio: urednik u „Politici” Kosta Kostadinović, dopisnik „Pobjede” Momčilo Popović i dopisnik „Politike“ Božidar Milošević. Za svoj požrtvovani rad odlikovan je Ordenom rada sa srebrnim vijencem 1980. godine. Nagradu za životno djelo Udruženja novinara Crne Gore primio je 1987. godine. Godinu dana kasnije uručena mu je i Posebna nagrada „Politike” za višegodišnje izvanredne rezultate u radu i doprinos unapređenju kompanije.
Bio je ključna ličnost sportskog novinarstva Bara, izvještač „Pobjede“ sa fudbalskih utakmica šezdesetih i sedamdesetih. Jedan je od malobrojnih što su javno digli glas protiv izgradnje fabrike sintermagnezita u barskom Polju, iako je to bila odluka i direktiva partije kojoj je svim bićem pripadao. Naročito je volio da piše o moru, brodovima i mornarima, te luci i radnicima koji su je znojem oblikovali…
Miloševićevi prsti bili su nezaobilazni u formiranju dva najznačajnija barska kulturna festivala – „Festivala pod Starom maslinom“ i „Barskog ljetopisa“. Napisao je tekst za himnu manifestacije „Crvene košulje“. Njegovim je direktnim posredovanjem objavljen prvi album barske grupe „Katapult“.
Umro je od srčanog udara 5. aprila 1994. godine, u „preživjeloj“ kafani nekadašnjeg hotela „Agava“,
čiji je svjedok izgradnje, uspona i rušenja u zemljotresu bio.
bARS
Promocija knjige Božidara Miloševića „Bar: Svjetionici jednog vremena, knj. 1“
27.avgust u 21.00
Plato Doma revolucije

Opera za djecu „Snežana i sedam patuljaka“
2024-08-28
U operi kompozitora Petra J. Krstića kao solisti i hor učestvuju učenici Umjetničke škole za muziku i balet „Vasa Pavić“ uz klavirsku pratnju Ane Pavićević. Režiju potpisuju Olivera Perunović i Zorana Latković, koja je i autor projekta.
Osim učenika umjetničke škole, u realizaciji učestvuju i učenici iz SSŠ „Spasoje Raspopović“ koji su bili zaduženi za dizajniranje i izradu kostima, frizure i dizajn plakata, te učenici iz SLŠ „Petar Lubarda“ sa Cetinja koji su bili zaduženi za dizajniranje i izradu scenografje i dekora, kao i propagandnog materijala. Za šminku su angažovani đaci iz podgoričke Stručne medicinske škole, a za pripremu koktela učenici iz ŠSVSO „Sergije Stanić“ iz Podgorice. Za izradu trejlera bili su angažovani đaci SEŠ „Vaso Aligrudić“ iz Podgorice.
Posebno je važno istaći da je ovaj projekat nastao kao rezultat udruženih snaga učenika i nastavnika više crnogorskih škola koji su osim znanja i vještina, uložili i ogroman trud, energiju, ali i beskrajnu ljubav i entuzijazam kako bi ova ideja zaživjela.
Opera za djecu „Snežana i sedam patuljaka“
avgust u 21.00
Ljetnja pozornica Doma kulture „Vladimir Popović Španac“

Koncert pijaniste Vladimira Domazetovića
2024-08-29
Vladimir Domazetović je osnovno muzičko obrazovanje stekao u Baru, a potom se upisao u klasu profesora Slave Gabrijelova kod kojeg je, po sopstvenim riječima, stekao značajna iskustva o klavirskoj interpretaciji.
Upisao je Muzičku akademiju u Titogradu kao tada najmlađi student Univerziteta Crne Gore. Studirao je i magistrirao na cetinjskoj Muzičkoj akademiji u klasi profesora V. Bočkarjova, a specijalističke studije završio u Parizu na Visokoj školi Alfred Cortot u klasi profesora Marijana Ribickog gdje je stekao diplomu pijaniste-izvođača. Laureat je republičkih i saveznih takmičenja bivše Jugoslavije.
Sa šesnaest godina je bio pobjednik Prvog međunarodnog pijanističkog takmičenja u Novom Sadu i time pripaogrupi najuspješnijih mladih pijanista bivše SFRJ. Dobitnik je druge nagrade na Međunarodnom takmičenju u Rimu (1993) i bio je finalista uglednog pijanističkog takmičenja u Senigaliji (1994). Nastupao je više puta na festivalima Barski ljetopis, Grad teatar-Budva, Espressivo, Dani muzike, Montenegro Music Festival, Nomus, Nimus, Bemus i mnogim drugim.
Ostvario je zapažene nastupe širom Evrope i snimao za više televizijskih i radio-stanica. U Parizu je nastupao više puta u prestižnoj dvorani Alfred Cortot, kao i u ambasadi Poljske i Jugoslovenskom kulturnom centru a određena djela snimio za televiziju Arté.
Njegovi nastupi su redovno propraćeni izuzetnom muzičkom kritikom. Ostvario je zapažene nastupe sa eminentnim orkestrima kao što su: Simfonijski orkestar RTCG, Beogradska filharmonija, orkestar Virtuosi di Praga i italijanski orkestar Mitteleuropa. Pored solističkih nastupa ostvario je niz uspješnih koncerata interpretirajući kamernu muziku kao član klavirskog trija sa V.Klenkovskim (klarinet) i K.Stanković (violončelo). Pohađao je seminare poznatih klavirskih pedagoga kao što su Konstantin Bogino, Žan Fasina, Žak Ruvije i Vladimir Viardo sa kojim je održao mentorsku saradnju. Prethodnu koncertnu godinu obilježili su seminari i nastupi na internacionalnim festivalima u Španiji, Makedoniji, Srbiji i Poljskoj.
Za ostvarene rezultate na polju umjetnosti dobio je visoka društvena priznanja koja su mu uručena od strane Centra za savremenu umjetnost Podgorica, Skupštine opštine Bar i Crnogorske akademije nauka i umjetnosti. Vanredni je profesor na Muzičkoj akademiji na Cetinju.
Koncert pijaniste Vladimira Domazetovića
29. avgust u 21.00
Stara Bar, Mala scena

Svečano zatvaranje festivala KONCERT „MAKADAM I PRIJATELJI“
2024-08-30
PETAK, 30. AVGUST 21.00
Svečano zatvaranje festivala
KONCERT „MAKADAM I PRIJATELJI“
Ljetnja pozornica Doma kulture „Vladimir Popović Španac“

Mjuzikl „Mamma Mia!“
2025-07-05
Subota, 5. jul u 21.30
SVEČANO OTVARANJE
Ljetnja scena Doma kulture „Vladimir Popović Španac“
Mjuzikl „Mamma Mia!“
Pozorište na Terazijama

U subotu, 5. jula u 21.30, na Ljetnjoj sceni Doma kulture „Vladimir Popović Španac“, svečano će otvara 38. „Barski ljetopis“ uz jednu od najuspješnijih i najvoljenijih muzičkih predstava savremenog pozorišta – mjuzikl „Mamma Mia!“, u izvođenju ansambla Pozorišta na Terazijama.
Ova predstava, zasnovana na bezvremenskim hitovima grupe ABBA i priči o ljubavi, porodici i identitetu, spojila je snažan emotivni narativ sa muzikalnim nasleđem koje traje još od 1974. godine. U srcu radnje je mlada Sofi koja pokušava da otkrije ko je njen otac, dok se njena majka Dona suočava sa sopstvenim uspomenama, izazovima i nekadašnjim ljubavima.
Režiju potpisuje Jug Radivojević, dok su muzički aranžmani i dirigentski zadaci povjereni Milanu Nedeljkoviću i Vesni Šouc. Koreografiju potpisuje Mojca Horvat, a scenografiju Aleksandar Denić, uz kostime Bojane Nikitović.
U predstavi učestvuje više od 60 izvođača – glumaca, pevača, baletskog ansambla, hora i orkestra – a u glavnim ulogama nastupaju Jelena Jovičić, Milena Vasić, Milena Živanović, Slobodan Stefanović, Vladan Savić, Dragan Vujić Vujke, Mina Lazarević, Ivana Knežević i drugi članovi velikog ansambla Pozorišta na Terazijama.
Mjuzikl Mamma Mia! premijerno je izveden u Beogradu 2015. godine, zahvaljujući koprodukciji sa kompanijom PROSPOT i producentu Juriju Franku, a od tada je osvojio srca publike širom regiona.
Barska publika ima priliku da ovu veselu, emotivnu i zarazno ritmičnu priču doživi pod otvorenim nebom – kao pravi uvod u još jedno bogato i raznoliko festivalsko izdanje.
Muzika i stihovi: Benny Andersson i Björn Ulvaeus
Dodatne pesme: Stig Anderson
Tekst: Catherine Johnson
Po originalnoj ideji Judy Craymer
Mamma Mia! was originally produced in London by Judy Craymer, Richard East and Björn Ulvaeus for Little Star in association with Universal.
Dodatni materijal i aranžmani: Martin Koch
Music published by Universal Music Publishing Group
Koprodukcija: Pozorište na Terazijama i PROSPOT d.o.o.

Režija: Jug Radivojević
Prevod: Najra KrvavacPerišin
Muzički aranžmani: Milan Nedeljković
Dirigenti: Vesna Šouc i Milan Nedeljković
Koreograf: Mojca Horvat
Scenograf: Aleksandar Denić
Kostimograf: Bojana Nikitović
Dramaturg: Slobodan Obradović
Lektor: Radovan Knežević

ULOGE:
SOFI: Milena Živanović/Iva Manojlović/Tatjana Dimitrijević
DONA: Jelena Jovičić/Milena Vasić
SEM: Slobodan Stefanović
BIL: Vladan Savić
HARI: Dragan Vujić Vujke
SKAJ: Žarko Stepanov/Petar Đurđević
TANJA: Dušica Novaković/Mina Lazarević
ROUZI: Ivana Knežević
LIZA: Bojana Račić/Minja Petrović
ELI: Barbara Milovanov
BIBER: Ivan Zablaćanski
EDI: LJubiša Dinčić
SVEŠTENIK: Dušan Šida
Balet: Dolores Magdelinić, Milica Pavlović, Jelena Vuković, Nina Bulajić, ElenaGromilić, Tamara Ivančić, Lidija Novaković, Ivana Dubovac, Milica Todorović, Aleksandra Marinković, Sofija Stanković, Aleksandra Marinković, Nemanja Naumoski, Igor Naumoski, Igor Grabovica, Sava Vidicki, Stefan Ćaldović, Branko Mitrović, Dejan Bošković, Danilo Fatić, Mateja Vićentijević.
„On Stage“ hor: Mirjana Stojanović, Biljana Peković, Kristina Savić, Milena Moravčević, Dušan Šida, Stefan Živanović
„Backstage“ hor: Jelena Mit, Tatjana Popović, Mirjana Nedeljković, Jovan Nikolić, Voja Orlić, Marko Bogdanić, Dušan Svilar, Nemanja Nikolić, Tatjana Nikolić, Sara Ristić, Nina Mijalković, Miljana Radinović, Katarina Kalmar, Nevena Đoković, Aleksandar Novaković, Filip Čala, Bojan Gavrilović, Ilja Frolov, Filip Savić, Danijel Janković.
Orkestar: Jelena Dimitrijević/Katarina Kovačevski (koncertmajstor), Marija Ristić, Boris Matejić, Borivoje Spasojević, Ana Tadić, Dragomir Marinković / Jana Čokić, Katarina Kasatkin, Daniela Stanković, Jovana Tomović, Ivan Ranković, Maja Hajduković, Aleksandar Petković, Vladimir Mandić, Zoran Kovačevski, Mladen Lukić, Mihajlo Bogosavljević, Dejan Stojadinović, Nikola Đokić, Miloš Branisavljević, Jovana Bjele, Vojin Nenadović, Uroš Ranković, Nenad Ivović / Ivana Pavlović/ Tatjana Radunović

Izložba skulptura „Simbol života u kamenu“ Autor: Petar Hranuelli
2025-07-07
LIKOVNI PROGRAM
Ponedjeljak, 7. jul u 21.00
Galerija „Velimir A. Leković“
Izložba skulptura „Simbol života u kamenu“
Autor: Petar Hranuelli

Likovni program 38. Festivala „Barski ljetopis“ otvoriće samostalna izložba skulptura renomiranog hrvatskog kipara Petra Hranuellija, pod nazivom „Simbol života u kamenu“, u nedjelju, 7. jula u 21.00 čas, u galeriji „Velimir A. Leković“ u Baru.
Petar Hranuelli, istaknuti član hrvatske savremene umjetničke scene, rođen je u Supetru 1975. godine, a do 1994. živi u Postirama na Braču – otoku iz čije je kamene tišine iznikao njegov prepoznatljiv kiparski rukopis. Njegovo stvaralaštvo neraskidivo je povezano s prirodom i materijalom: u središtu njegovih skulptura nalazi se kamen – vječna materija kroz koju umjetnik traži, gradi i oslobađa vitalne, apstrahirane forme ljudske figure, najčešće žene, u dijalogu s tradicijama od prapovijesti do savremenog doba.
Pod naslovom „Simbol života u kamenu“, Hranuelli u Baru donosi izbor radova u kojima je koncentrisana njegova poetika: snaga, senzualnost, mirnoća i unutrašnja napetost oblikovani u formama koje odišu meditativnom jednostavnošću i duhovnom punoćom. Bilo da je riječ o monumentalnim oblicima ili malim formama, njegov kamen govori o životu, ljepoti i postojanosti, o trajnoj vezi čovjeka s prirodom i sobom samim.
Hranuelli je izlagao na više od 60 samostalnih i 120 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu (Italija, Njemačka, Španija, Engleska, Srbija, Crna Gora, Čile…), a djela mu se nalaze u muzejima, javnim prostorima i privatnim kolekcijama širom svijeta. Dobitnik je brojnih nagrada za skulpturu, a o njegovom radu pisali su neki od najznačajnijih likovnih kritičara regiona.
Ovom izložbom „Barski ljetopis“ ponosno nastavlja tradiciju predstavljanja vrhunskih regionalnih umjetnika i otvara prostor za nova vizuelna i misaona čitanja savremene umjetnosti ukorijenjene u mediteranskoj tradiciji.
PETAR HRANUELLI
Rođen u Supetru (27. prosinca 1975.), a do 1994. godine živi u Postirama na otoku Braču. Izlaže od 1994. godine na 69 samostalnih i 129 skupnih izložbi u zemlji i inozemstvu. Dobitnik je nekoliko nagrada i priznanja, među koje izdvajamo: Otkupna nagrada Venere u medu, Gradski ured za poljoprivredu i šumarstvo, Zagreb (2007.), 1. nagrada žirija za XXVI i XXIX izložbu malog formata, Šabac (2017., 2020.). 1. nagrada za skulpturu, IV Međunarodno bijenale akta “Marko Krstov Gregorić, Petrovac, Crna Gora “( 2018.), pohvala za skulpturu na 16. Međunarodno bijenale umjetnosti minijature, Gornji Milanovac (2022.), 2.nagrada za skulpturu na 56. hercegnovski zimski salon, Herceg Novi, Crna Gora ( 2023.).
O njegovom umjetničkom radu pisali su istaknuti likovni kritičari: Zvonko Maković, Slavko Timotijević, Iva Körbler, Draženka Jalšić Ernečić, Nikola Albaneže, Olivera Vukotić, Stanko Špoljarić, Davorin Vujčić, Romana Tekić, Sonja Petrović Jagić, Vesna Bunčić, Lucija Đurašković,… Mnoga djela mu se nalaze u stalnom postavu muzeja, galerija, privatnim kolekcijama kod nas i u inozemstvu (Hrvatska, Slovenija, Njemačka, Nizozemska, Italija, Austrija, Srbija, Turska, Engleska, Crna Gora, Španjolska, Kalifornija, Čile, Švicarska, …)
Hranuellijev opus materijalom i vitalnošću vezan je uz ishodište, otok Brač. Kamene skulpture formi apstrahiranih iz figurativnog prikazuju najčešće žene (Venere) i ljudsku figure općenito, redovito u dijalogu s tradicijom od prahistorije preko klasične antike do suvremenog doba. Vitalnost i bujnost isklesana u kamenu, nekadi i u drugim materijalima poput stakla, bilo da se radi o skulpturama manjeg formata ili javnoga karaktera odlike su Hranuellijeva stvaralaštva.
Član je HDLU-a od 2006. godine. Živi i stvara u Zagrebu .

PETAR HRANUELLI
Was born in Supetar (December 27, 1975), and until 1994 he lived in Postira on the island of Brač. Since 1994, he has exhibited 69 solo and 129 group exhibitions in the country and abroad. He has received several awards and recognitions, including Venus in Honey Purchase Award, City Office for Agriculture and Forestry, Zagreb (2007), 1st Prize of the Jury for the XXVI and XXIX Small Format Exhibition, Šabac (2017, 2020). 1st prize for sculpture, IV International Biennial of Nude “Marko Krstov Gregorić, Petrovac, Montenegro” (2018), commendation in the sculpture category at the 16th International Biennial of Miniature Art, Gornji Milanovac (2022), 2nd prize for sculpture at the 56th Herceg Novi Winter Salon, Herceg Novi, Montenegro (2023).
Prominent art critics have written about his artistic work: Zvonko Maković, Slavko Timotijević, Iva Körbler, Draženka Jalšić Ernečić, Nikola Albaneže, Olivera Vukotić, Stanko Špoljarić, Davorin Vujčić, Romana Tekić, Sonja Petrović Jagić, Vesna Bunčić, Lucija Đurašković, … Many of his works are in the permanent exhibition of museums, galleries, private collections in Croatia and abroad (Croatia, Slovenia, Germany, the Netherlands, Italy, Austria, Serbia, Turkey, England, Montenegro, Spain, California, Chile, Switzerland, …)
Hranaelli’s oeuvre is related to the origin, the island of Brač, with its material and vitality. Stone sculptures of forms abstracted from the figurative most often depict women (Venus) and the human figure in general, regularly in dialogue with tradition from prehistory through classical antiquity to modern times. Vitality and exuberance carved in stone, sometimes in other materials such as glass, whether they are small-format sculptures or public sculptures, are the hallmarks of Hranuelli’s work.
He has been a member of the Croatian Association of Artists since 2006. He lives and works in Zagreb.
Petar Hranuelli
Stenjevečka ulica 1, 10090 Zagreb, CRO
www.petarhranuelli.com
+385 95 8623 324
Naziv izložbe: “SIMBOL ŽIVOTA U KAMENU”
Hranuellijev opus svojom je materijalnošću i vitalnošću vezan uz podrijetlo, otok Brač. Kamene skulpture oblika apstrahiranih od figurativnog najčešće prikazuju žene (Veneru) i ljudski lik općenito, redovito u dijalogu s tradicijom, od prapovijesti preko antike do modernog doba na suvremeni način. Oslanjajući se na mitsko i mitološko. Tijelo žene jedan je od glavnih motiva. Ona je Venera, majka, simbol života, prefinjenosti i iskonske ljepote … Na izložbi će biti izloženo petnaestak skulptura u različitom kamenu iz prerioda od 2018. do 2025. godine.

Oduvijek sam bio uvjeren da je jedini posao umjetnika kritika i borba.

( Ivan Cankar)

PETAR HRANUELLI
…Svi koji teže drugačijem doživljaju svijeta oko sebe, koji ga posmatraju iz nekog drugog, suptilnijeg i iskrenijeg ugla ovdje bi trebali da se pronađu. Iz kamena je oslobođena skrivena moć, energija koja je oživjela nove i drugačije oblike koji sada samostalno žive i dišu. Umjetnik je odbacio svaku vrstu oponašanja i deskripcije, a sve ono što materijal u kojem radi čini mrtvim i nijemim nestalo je odstranjivanjem „viška“, da bi izronile skulpture koje nikoga ne ostavljaju ravnodušnim. Kada pogledamo cjelokupan dosadašnji stvaralački opus umjetnika shvatimo da je u ovom trenutku stavljena tačka jer je on rekao sve što je naumio. Sada je na nama da započnemo komunikaciju, izvučemo zaključke i doživimo djelo potpuno slobodno, tumačeći na sopstveni način njegovu simboliku… (Sonja Đurović, kustos Umjetničke galerije Brčko, 7.3.2018.)

…Hranuellijeve male kiparske forme izgovor su za krajnje osobne, intimne razgovore između umjetnika i materijala, jer kamen Petru Hranuelliju nije samo slučajno odabrana materija u kojoj ostvaruje vlastitu ideju. Hranuelli oblikuje u bračkom kamenu, najfinijem crnom granitu i bijelom bračkom mramoru, u plemenitom mramoru iz Carrare traži nježno sive niti vodilje i žile u kojima pronalazi otkucaje bila, kojeg isto tako pronalazi u slučajno nađenom kamenju sa velebitskih gora i ličkih gudura, gustom velebitskom vapnencu smeđesive boje prošaranom bjeličastim i crvenkastim žilicama ili ličkom kamenu sivcu, ali i u litotamnijskom vapnencu litavcu iz kamenoloma Bizek sa obližnje Medvednice. Kiparski majstor Petar Hranuelli u kamenu traži dušu, osluškuje duh i dušu kamena te vodi nijeme i duge razgovore u kojima kamen progovara praiskonskim jezikom Majke Zemlje, najstarijim jezikom stvaranja i oblikovanja, jezikom kojim su u pradavna vremena govorili stari bogovi i demijurzi. Hranuelli je nadasve uspješno oslobodio oblik zarobljen i utopljen u kamen, pri čemu parafraziranje Aristotela nije bogohulno pretjerivanje, zato što je Hranuelli doista, uzastopnim udarcima u površinu kamena, čas snažnim i jakim, a potom opreznim, mekim i laganim, oslobodio svoje male krilate bucke odstranivši suvišnu vanjsku kamenu oblogu. Klesanjem kamena, odlamanjem i oduzimanjem ostvario je volumen i prostor koji su u svom prožimanju i sažimanju na površinu izvukli davno zarobljene oblike, što samom procesu stvaranja daje vid obrednog plesa s kamenom, igru oslobađanja oblika, pokreta i priča zatočenih u samo srce kamena. Figurice Petra Hranuellija mogu se osjetiti, odvagati, odmjeriti i pročitati dodirom ruke, a svakim pomakom motrišta mijenjaju nebrojeno mnogo kompozicija i pokreta. Ovisno o kutu gledanja figurice osvajaju nevelik prostor oko sebe i igraju vilinsku igru zavođenja… (Draženka Jalšić Ernečić, Koprivnica, 03.05.2014.)

…Petar Hranuelli je prvi hrvatski kipar u povijesti Like koji je dobrano ovladao ličkim kamenom, poznavajući njegovu ćud, pronalazeći ga u prirodi od Mazina do Lovinca, i potpunoma progovorio oblicima čistog kiparskog jezika….( Vesna Bunčić, 27.10.2017.)

…ovaj je skulptor dugo tražio i usavršavao svoj izraz, svjestan obvezujućeg i opterećujućeg konteksta velike tradicije moderne i suvremene hrvatske skulpture, posebice u kamenu i bronzi. U njegove oblike nisu ugrađene samo paleolitske Venere, simboli plodnosti dalekih civilizacija, barokne raskošne i putene ljepojke, već je umjetnik sam sebi postavio zahtjevnu granicu: u opsežnom stilsko-morfološkom vokabularu kojeg su nam ostavili hrvatski moderni i suvremeni kipari i kiparice, Hranuelli je percipirao i razumio kiparske probleme i rješenja – ili im je tek postao intuitivno blizak – Frana Krišinića, Ive Lozice, Koste Angelija Radovanija, Zvonimira Lončarića, Milene Lah, Velibora Mačukatina, Vjekoslava Rukljača i Marije Ujević-Galetović, ali ih nije prepisao. Hranuellijeve skulpture pokazuju pomno studiranje anatomije ženskog tijela i pokreta, iako na prvi pogled djeluju tako voluminozno: to što su punijeg volumena, ne znači kako je na kiparu lakši zadatak da ih volumenski i prostorno oživi i „pokrene“. Štoviše, taj je proces još zahtjevniji.( Iva Körbler, 21.3.2019.)

…U kamenu je kipar definirao svoju formulu, bolje reći oblikovni postupak, ali je osobinama novoga materijala sve to morao mijenjati. Brušenje i poliranje grumena stakla nipošto nije isto kao i brušenje i poliranje komada kamena. Vizualni efekti koji nastaju iz obrade stakla nude prozirnost, sjaj, glatkoću… niz sadržaja koji utječu na estetsku kategoriju ovih djela, a upravo ta kategorija daje ovim radovima posebnost, pa i jedinstvenost u našoj suvremenoj kiparskoj produkciji…( Zvonko Maković, 5.5.2019.)

Teško da bi se dosadašnji opus Petra Hranuellija, umetnika koji je rođen na Braču a već duže vremena živi i radi u Zagrebu, mogao pravilno razumeti samo na osnovu teorije geštalta ili pak na osnovu fokusiranosti na najkaraktirističnije tematske odrednice unutar izložbenih postavki: ženu – pra-ženu – heroinu, ukoliko se ne otvore i druga pitanja koja ga definišu. Generalno, teškoće sa prezentacijom skulptorske produkcije, što je fundament Hranuellijevog opusa, proizilaze iz specifičnosti rada u tvrdim materijalima kao što su kamen i mermer kojima se autor u najvećoj meri služi i, ako radovi prevaziđu kamerne dimenzije, jednostavno ne mogu bez velikih problema biti dislocirana i preneta u izložbeni prostor a zatim vraćena nazad u svoj matični ambijent. A stoga ni pravilno sagledana. Zato, iako se svi mi u najvećoj meri srećemo sa Hranuellijevim radovima manjih dimenzija koji ispunjavaju našu percepciju, zapravo sa onim radovima koji su operativno funkcionalni, lako prenosivi i dostupni, nikako ne bi trebalo zanemariti i one radove koji su izvedeni za otvoreni prostor i koji su rađeni najmanje u prirodnoj veličini i za pogled sa distance. Razmatrajući radove iz domena sitne plastike, imam uvek u pozadinskoj projekciji i one radove koji slobodno stoje u prirodnim ambijentima, bilo da su to tematski parkovi ili jednostavno ambijenti pod vedrim nebom, kao recimo one skulpture koje su postavljene u neposrednoj blizini autorovog ateljea u Lici. Mišljenja sam da tek sagledani zajedno, i mali i veliki radovi, nude kompletan uvid u poetiku autora ali i u strategiju njegove umetnosti… ( Slavko Timotijević, Beograd, 18.2.2020.)
Pokazavši se već rijetkim majstorstvom kod skulptura u staklu, ovog puta se odlučuje za kamen. U formi kamenih skulptura umjetnik projavljuje svoju autentičnost u odnosu sa materijom kakav je kamen.
Doživljavajući kamen kao izazov, Hranuelli uspijeva da svojom oplemenjenom duhovnom toplinom i maestralnom izvođačkom vještinom, ritmom svjetlo-tamnih uglačanih površina preobrazi njegovu hladnu strukturu u vibrirajuće životni oblik, koji nas oslobađa i i nesvjesno uznosi do dalekih arhetipskih sfera.“ ( Lucija Đurašković, Tivat, 20.5. 2024.)

PETAR HRANUELLI
Rođen u Supetru (27. prosinca 1975.), a do 1994. godine živi u Postirama na otoku Braču. Izlaže od 1994. godine na 69 samostalnih i 129 skupnih izložbi u zemlji i inozemstvu. Dobitnik je nekoliko nagrada i priznanja, među koje izdvajamo: Otkupna nagrada Venere u medu, Gradski ured za poljoprivredu i šumarstvo, Zagreb (2007.), 1. nagrada žirija za XXVI i XXIX izložbu malog formata, Šabac (2017., 2020.). 1. nagrada za skulpturu, IV Međunarodno bijenale akta “Marko Krstov Gregorić, Petrovac, Crna Gora “( 2018.), pohvala za skulpturu na 16. Međunarodno bijenale umjetnosti minijature, Gornji Milanovac (2022.), 2.nagrada za skulpturu na 56. hercegnovski zimski salon, Herceg Novi, Crna Gora ( 2023.).
O njegovom umjetničkom radu pisali su istaknuti likovni kritičari: Zvonko Maković, Slavko Timotijević, Iva Körbler, Draženka Jalšić Ernečić, Nikola Albaneže, Olivera Vukotić, Stanko Špoljarić, Davorin Vujčić, Romana Tekić, Sonja Petrović Jagić, Vesna Bunčić, Lucija Đurašković,… Mnoga djela mu se nalaze u stalnom postavu muzeja, galerija, privatnim kolekcijama kod nas i u inozemstvu (Hrvatska, Slovenija, Njemačka, Nizozemska, Italija, Austrija, Srbija, Turska, Engleska, Crna Gora, Španjolska, Kalifornija, Čile, Švicarska, …)
Hranuellijev opus materijalom i vitalnošću vezan je uz ishodište, otok Brač. Kamene skulpture formi apstrahiranih iz figurativnog prikazuju najčešće žene (Venere) i ljudsku figure općenito, redovito u dijalogu s tradicijom od prahistorije preko klasične antike do suvremenog doba. Vitalnost i bujnost isklesana u kamenu, nekadi i u drugim materijalima poput stakla, bilo da se radi o skulpturama manjeg formata ili javnoga karaktera odlike su Hranuellijeva stvaralaštva.
Član je HDLU-a od 2006. godine. Živi i stvara u Zagrebu .

POPIS SKUPTURA ZA IZLOŽBU U CRNOJ GORI

Igra, 2018., bizek, 31x20x16cm
Pad Europe, 2020., boksit, 20x30x19cm
Čekala muža na klupici, 2021., mramor+granit, 42x22x20cm
Ikar, 2021., mramor+rosfraj, 34x34x15cm
Trkači kamenih nogu, 2022., mramor, 45,2×20,8×9,5cm+45,0×18,0x9,0cm
Anđeo plodnosti II, 2022.,mramor, 29,8×20,5×9,8cm
Dugonoga, 2022., mramor, 38x18x8cm
Stoj na glavi, 2022., mramor, 30,5×13,5×11,5cm
Lahhel – anđeo meditacije, 2022., mramor, 39x16x11cm
Pošla na vjenčanje, 2023., mramor+tenax, 32x22x11cm
Anđeo, 2023., brački kamen, 29,5×34,5×19,5cm
Obitelj, 2024., mramor, 24x23x8cm
Anđeo, 2024., mramor, 27x16x10cm
Atletičarka, 2025., bizek, 74x41x20cm
Majka, 2025., bizek, 36x20x19cm

Koncert Barcelona Gipsy balKan Orchestra
2025-07-08
MUZIČKI PROGRAM
Utorak, 8. jul u 21.00
Ljetnja scena Doma kulture „Vladimir Popović Španac“
Koncert Barcelona Gipsy balKan Orchestra
U okviru muzičkog programa 38. festivala „Barski ljetopis“ nastupiće Barcelona Gipsy balKan Orchestra, sastav koji je tokom više od decenije djelovanja postao prepoznatljiv na međunarodnoj muzičkoj sceni.
Ansambl je osnovan 2012. godine u Barseloni, a danas okuplja muzičare iz više zemalja, sa zajedničkim interesovanjem za tradicionalnu muziku Balkana, Mediterana i Istočne Evrope. Njihove koncerte karakteriše energičan nastup i interpretacije koje spajaju različite kulturne uticaje, jezičke prostore i muzičke žanrove.
Repertoar benda obuhvata pjesme na više jezika – među njima su srpski, romski, turski, rumunski, albanski, italijanski, španski i ruski – a sve kompozicije izvode u sopstvenim aranžmanima, oslanjajući se na savremeni pristup tradicionalnim formama.
Nakon odlaska dugogodišnje vokalistkinje Sandre Sangiao 2019. godine, sastavu se pridružila Margarita Abita iz Italije, čiji dolazak je obilježen albumom Nova Era (2020), kojim su najavili novo poglavlje u radu benda. Tokom 2023. godine objavili su i svoj sedmi album jednostavno nazvan 7.
Sadašnju postavu čine: Margarita Abita (vokal, Italija), Ivan Kovačević (kontrabas, Srbija), Julien Chanal (gitara, Francuska), Pere Nolasc Turu (violina, Španija), Fernando Salinas (harmonika, Španija), Xavi Pendón (klarinet, Španija) i Albert Enkaminanko (perkusije, Španija).

Ružin trn, četiri decenije kasnije
2025-07-09
bARS
Srijeda, 9. jul u 21.00
Plato Doma kulture „Vladimir Popović Španac“
Ružin trn, četiri decenije kasnije
Moderator: Željko Milović

Ružin trn je hard-rock bend koji je svojim radom postavio Bar na muzičku mapu Jugoslavije, u prvoj polovini osamdesetih godina.
Osnovan je u Baru 1980. godine, u sastavu: Novak Noco Brajović – gitara, Perica Pero Purlija – bass, Amir Džibi Ibrahimbegović – bubnjevi, Slavko Ćiro Nikočević – ritam gitara i Zoran Sančo Veljić – vokal. Prvi cjelovečernji koncert, isključivo sa sopstvenim repertoarom, izvode u Baru avgusta 1981. godine u holu Doma kulture. Nakon niza personalnih promjena (pri čemu je pravu senzaciju izazvalo pristupanje grupi Christophera Chrisa Nichollssa, engleskog klavijaturiste koji je svirao sa Donovanom, te u grupama „Foundations“ i „Time“), bend se 1982. godine ustaloio u postavi kvarteta (Veljić, Brajović, Purlija i bubnjar i teksopisac iz Nikšića Sava Perović.
Učestvovali su na Subotičkom festivalu „Omladina ‘83“ sa pjesmom Bate Nonina „Laku noć, folirante“ i osvojili peto mjesto. Iste godine nastupili su kao prvi crnogorski bend na Zaječarskoj gitarijadi, i za pjesmu „Kadinjača“ osvojili nagradu za najbolju pjesmu sa tematikom ORA i njegovanjem revolucionarne tradicije. Svirali su na skupnim koncertima u beogradskoj „Pivari“, Domu omladine Beograd… Vođeni su pregovori sa PGP RTB za izdavanje ploče, ali su propali nakon što je izdavač tražio od njih da se presele u Beograd. Posljednja barska svirka bila je maja 1985. u sali OŠ „Jugoslavija“, kao predgrupa „Ribljoj čorbi“, prva i jedina u postavi sa Nevenom Markovićem kao klavijaturistom i Iskom Čobićem kao bubnjarem.
Bend se 1986. okuplja još jednom kako bi u beogradskom studiju „Casablanca“ snimio dvije kompozicije – „Mrzim decembar“ i „Glavom kroz zid“, od kojih je prva postala generacijska himna Barana. Nakon pauze, posljednji put se okupljaju 1991. pod imenom „Ružin trn“ da bi bili gosti velike Gitarijade u Podgorici.
Iako nikada nisu objavili album, ostavili su snažan pečat u muzičkoj istoriji Crne Gore.

***
U izdanju barske izdavačke kuće „Mediteran Multimedia“, ljeta 2025. godine je objavljen CD „Duša na dobošu“, skup studijskih i live snimaka grupe „Ružin trn“ iz Bara iz perioda 1981 – 1987. Na njemu je 12 kompozicija koje su bile gro repertoara ovog hard-rock benda.
Album je objavljen u znak sjećanja na preminule članove benda – gitaristu Novaka Brajovića i bubnjara Amira Džibija Ibrahimbegovića.

Promocija albuma biće na večeri posvećenoj stvaralaštvu ovog benda – „Ružin trn, 45 godina kasnije“, 9. jula u okviru segmenta bARS „Barskog ljetopisa“. Biće to i prvo veče organizovano na novoj sceni ispred Doma kulture. Učestvuju članovi benda, a moderator je selektor bARSa, publicista Željko Milović.
