Barski ljetopis

Veče Filmskog centara Crne Gore
2021-07-26 21:30 UTC | Trg Vladimira i Kosare, Bar, 85000, Crna Gora
Filmski centar Crne Gore imaće svoje veče na Barskom ljetopisu. Publika će imati priliku da odgleda selekciju koju čini pet kratkometražnih filmova, podržanih od strane FCCG: „Peloid“ koji je režirao Bojan Stijović, zatim „Paket See“ Dušana Kasalice, „Posjeta“ Đorđa Vojvodića, „Obrad“ Branislava Milatovića i „Diva“ Christophea Jarosza. Gost večeri je Sehad Čekić, direktor FCCG.

Printscreen

Svjetska premijera kratkometražnog filma ,,Diva''
2021-07-26 21:30 (Europe/Helsinki) | Trg Vladimira i Kosare, Bar, 85000, Crna Gora
Svjetska premijera kratkometražnog igranog filma “Diva” francuskog reditelja i scenariste Kristofa Žaroša zakazana je za ponedjeljak 26. jul u Baru. Ovo ostvarenje će biti prikazano u sklopu večeri filmskog programa Barskog ljetopisa na Trgu Vladimira i Kosare.
U pitanju je crnogorsko-francuska koprodukcija, a glavna uloga povjerena je crnogorskoj glumici Sanji Popović. Pored nje, u filmu igraju : Pavle Ilić, Ivona Čović Jaćimović, Slavko Kalezić, Vjera Bulatović i Stevan Radusinović. Sniman je na lokacijama u Podgorici, Petrovcu i Kotoru, a završna scena snimljena je u francuskom gradu Miluzu.
Producent filma je Marko Jaćimović.
Film govori o muzičkoj super zvijezdi koja, preživjevši saobraćajnu nesreću, postaje svjesna krhkosti ljudskog bića. Iste večeri na koncertu pokušava fizički da komunicira sa obožavaocima, ali oni ne uzvraćaju već je posmatraju samo kao sliku. Tada shvata da je zatočenica sopstvenog imidža kojoj je sistem konfiskovao život, što je navodi da bježi dok se šou nastavlja bez nje…
Na premijeri će, pored reditelja i glumačke ekipe prisustvovati i Dušan Vuleković, direktor fotografije, zatim Tijana Todorović, kostimografkinja i Gojko Berkuljan, montažer.
Filmski program u sklopu Barskog ljetopisa u ponedjeljak je posvećen Filmskom centru Crne Gore, a pored Žaroševog filma, tokom večeri, publika će na Trgu Vladimira i Kosare moći da pogleda i ostvarenja „Peloid“, „Paket See“, „Posjeta“ i „Obrad“.
Nakon projekcija, prisutnima će se obratiti director FCCG Sehad Čekić. Program počinje u 21.30 časova.

„Pod Oba sunca“ autor Ognjen Spahić
2021-07-27 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
Najnoviji roman crnogorskog književnika Ognjena Spahića „Pod oba sunca“ je ispripovijedan kroz glasove četvoro protagonista, nekadašnjeg kapetana prve klase Branimira Bata Lončara, sada svjetioničara, i njegove supruge Danice, te para u krizi srednjih godina, Nevene i Mitra, koji jednog ljeta razapinju šator pred svjetionikom. U fokusu je zajednička večera koja će, kako piše u najavi izdavačke kuće „Fraktura“, promijeniti sve u njihovim životima. Pod oba Sunca oslikava likove, njihova stanja i osećanja, ogledana u tišini, ćutanju i neizrečenom.
Ognjen Spahić ispisuje veliku temu o crnogorskoj krivici u jugoslovenskim ratovima, o promjeni političkog i društvenog sistema koji je legitimisao zločine i obračune sa onima koji su se usprotivili bezumlju. Koristeći mladi bračni par kao antipod, roman pokreće i pitanja motivacije bračnih odnosa, ostanka ili odlaska.
Spahićev roman “Pod oba sunca” bio je u užem izboru za NIN-ovu nagradu.

Koncert Emilije Minić – sopran
2021-07-28 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
Jedna od najperspektivnijih crnogorskih soprana, Emilija Minić, uz klavirsku pratnju Jelene Polović Siljeg održaće koncert na Barskom ljetopisu. Njen nastup obilježiće kompozicije Glinke, Čajkovskog, Rahmanjinova, Kalmana, De Kurtisa, Falje i mnogih drugih kompozitora. U
predivnom ambijentu pored Dvorca kralja Nikola, Emilija će svim ljubiteljima muzike pružiti ugođaj na kakav možete naići u Milanu, Njujorku, Londonu ili Parizu. Emilija Minić rođena je 1991. godine. Završila je Srednju muzičku školu ”Vida Matjan“ u Kotoru u klasi profesorice Mirele Šćasni. Emilija Minić svoje školovanje nastavlja u Novom Sadu, na Akademiji lepih umetnosti u klasi profesorice Milice Stojadinović. Nakon toga, put je vodi na prestižni konzervatorijum „Đuzepe Verdi“ u Milanu i u klasu prof. Jenny Anvelt, gdje 2016. godine završava Master studije. Dobitnica je mnogobrojnih nagrada na internacionalnim takmičenjima. Usavršava se sa renomiranim umjetnicima kao što su Marija Muratovska Naumovska, Tatjana Sorlujan, Hun Lee, Jaume Aragall, Luciana D’Intino, Giacomo Prestia i Leo Nucci. Od čuvene Luciane D’Intino dobila je 2017. Godine stipendiju za najperspektivniju mladu sopranistkinju. Iza sebe ima niz solističkih koncerata u Crnoj Gori, Srbiji i Italiji. Veoma značajne uspjehe bilježi i na polju operske muzike. Živi i radi u Italiji kao slobodni umjetnik.

FOTO: Slaven Vilus

Bassonegro
2021-07-29 21:00 UTC | Stari Bar – amfiteatar
Odabrani radovi profesora Senada Gačevića našli su se u zbirci „Bassonegro“, koja je nedavno izdata i kao takva, polako i sigurno postaje neizostavno muzičko štivo za mnoge kontrabasiste i institucije koje se bave muzičkom kulturom. Osim Gačevićevih autorskih radova, zbirka sadrži i obrade tradicionalnih melodija sa ovih prostora, kao i nekoliko komada koji su bili izvođeni na crnogorskom dvoru. Kvartet kontrabasa nije tako česta koncertna formacija, pa osim bogatog i jedinstvenog muzičkog materijala koji će publika slušati, univerzalna je prilika da se osjeti moć grupnog sviranja najvećeg muzičkog instrumenta u simfonijskom orkestru.
Kvartet je formirao mr Veljko Belević 2007. godine a činili su ga tada studenti iz klase sa Muzičke akademije – Cetinje, danas već afirmisani umjetnici. Pored Belevića, u kvartetu sviraju Ljubinko Lazić, Slaven Turusković i Predrag Vujović. Kvartet je imao koncerte po gradovima Crne Gore (Podgorica, Nikšić, Kotor, Herceg Novi, Ulcinj), zatim nastupe u Novom Sadu, Beogradu i u Njemačkoj, a sada će ih čuti i publika na Barskom ljetopisu.

„Zlatana – poslednji čuvar ognjišta“ autor Ranko Vujačić
2021-07-30 20:30 UTC | Dvorac kralja Nikole
Knjiga „Zlatana – posljednji čuvar ognjišta“ Ranka Vujačića biće predstavljena na Barskom ljetopisu. Ovo je šesta knjiga Vujačića, a ovoga puta inspiraciju je našao u mukutrpnom i podređenom položaju žene na selu u podlovćenskoj Crnoj Gori do Drugog svjetskog rata.
Ranko Vujačić (1948) rođen je u Baru, na Pristanu. Osnovnu školu i Gimnaziju završio je u Baru, Višu Ekonomsku školu u Beogradu, a Pomorski fakultet u Kotoru. Čitav radni vijek proveo je u rodnom gradu, gdje se i penzionisao. Objavio je pet knjiga: “Priče oko Rumije”, romane “Saga – Pristan i Pristanjani” i “Bona”, zatim “Goranov put do tranzicije” i “Pasje godine”. Roman “Zlatana – posljednji čuvar ognjišta” objavljen je 2020. u izdanju NVO “Nekazano” Bar.

Veče Crnogorske kinoteke
2021-07-31 21:30 UTC | Centralna gradska ulica kod trga, Crna Gora
Film „Dan četrnaesti“ Zdravka Velimirovića- poslije Kana biće prikazan u Baru.
Naime, film „Dan četrnaesti“, reditelja Zdravka Velimirovića i scenariste Borislava Pekića, koji je Crnogorska kinoteka restaurisala zajedno sa Jugoslovenskom kinotekom, uvršten je u program najznačajnijeg svjetskog filmskog festivala – 74. Međunarodnom festivalu u Kanu, u programu Kan Klasiks.
U filmu „Dan četrnaesti“, koji je nastao u produkciji Lovćen filma 1960. godine, pratimo četiri zatvorenika koji, zbog dobrog vladanja, dobijaju dvije sedmice boravka na slobodi. Situacije u njihovim životima se komplikuju kako se bliži dan povratka u zatvor, dan četrnaesti. Glavne uloge igraju: Nikola Popović, Karlo Bulić, Slobodan Cica Perović, Dušan Janićijević, Olga Spiridonović, Mira Stupica.
Zanimljivo je da je prije tačno 60 godina ova drama bila je u trci za Zlatnu palmu… Gosti večeri je Andro Martinović, direktor Kinoteke i Mladen Velimirović, reditelj i sin Zdravka Velimirovića.

PROMO

Izložba fotografija „Bar. Ljudi.“
2021-08-01 | Šetalište kralja Nikole, Crna Gora
Izložba fotorafija „Bar.Ljudi.“ biće upriličeno u oviru programa bARS. Izložbom se nastavlja niz aktivnosti na očuvanju i promociji kulturno-umjetničkog nasljeđa barske opštine. Postavku potpisuju NVO Mediteran Multimedia i Media Pro – Foto studio “Petović”. Ova izložba je svojevrsni poklon nevladinog sektora svome gradu i Ljetopisu kao najvažnijoj kulturnoj instituciji, jer je na prikupljanju i izradi fotografija radio tim od dvadesetak ljudi iz svih sfera javnog života Bara. Izlaganje na otvorenom fotografija ljudi koji su obilježili dalju i bližu prošlost grada i opštine, omogućiće da što veći broj Barana i njihovih gostiju zakorači u svojevrsni vremeplov.

U AMANET, autorke Tamare Vujošević Mandić , produkcija FIAT
2021-08-01 21:30 UTC | Stari Bar – amfiteatar
Koreodrama „U amanet“ biće odigrana na ovogodišnjem Barskom ljetopisu.
Premijerno je izvedena 3. aprila u Dodestu, u KIC “Budo Tomović” u Podgorici. To je istovremeno i četvrta predstava u produkciji FIAT-a od njegove obnove 2013. U koreodrami Tamare Vujošević Mandić propituje se pojam straha kroz patološki odnos majke i kćerke: posesivnost, strah i sadizam majke i kćerkinu introvertnost i čežnju za slobodom. U predstavi igraju: glumica Julija Milačić Petrović Njegoš i balerina Ana Babac. Dramaturškinja je Stela Mišković.

ANA KARENJINA, režija Mirko Radonjić, produkcija Kraljevskog pozorišta „Zetski dom“ i dramski studio „Prazan prostor“
2021-08-02 21:30 UTC | Stari Bar – amfiteatar
Predstava “Ana Karenjina” je koprodukcija Kraljevskog pozorišta “Zetski dom” i Dramski studio Prazan prostor. Predstavu po motivima istoimenog djela Lava Nikolajeviča Tolstoja režirao je Mirko Radonjić. Igraju: Sanja Vujisić, Aleksandar Gavranić, Pavle Prelević.

PROMO

„Drame – porodični ciklus“ autor Aleksndar Radulović Popaj
2021-08-03 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole

„Đokonda“, Vikor Lodat, režija i adaptacija Dušanka Belada, produkcija Crnogorskog narodnog pozorišta
2021-08-04 21:30 UTC | Stari Bar – amfiteatar
Predstava „Đokonda“, po drami „Žena koja se igra“ Viktora Lodata, u režiji Dušanke Belade, biće izvedena na Barskom ljetopisu. Pored režije, Dušanka Belada potpisuje i adaptaciju, scenografkinja je Ivanka Vana Prelević, kostimografkinja Gordana Bulatović, kompozitorka Marija Mitrović, lektorka Jelena Šušanj, izvršne producentkinje Janja Ražnjatović i Jelena Milošević. U predstavi igraju: Zoran Vujović, Slavko Kalezić, Branka Otašević, Slobodan Marunović, Hana Jovićević, Pavle Bogićević.
„Žena koja se igra“ je drama zasnovana na čudnom istorijskom incidentu iz 1911. godine. Italijanski slikar sa prebavilištem u Francuskoj krade Mona Lizu iz muzeja Luvr, a zatim živi sa slikom dvije i po godine u pariškom potkrovlju. Kroz seriju monologa, predstava zamišlja život Vinćenca Peruđe, kradljivca Đokonde, od godina provedenih u potkrovlju do njegovog kasnijeg života u Italiji.

PROMO

Zatvaranje festivala - All Stars String Ensemble Montenegro
2021-08-05 21:00 UTC | Ljetnja pozornica Doma kulture
Bazično prepoznati kao quartet „Unique“, uz dodatak iskusnih umjetnika s bogatim scenskim iskustvom, formiran je veliki kamerni sastav All Stars Strings Ensemble Montenegro koji broji deset članova. Za potrebe ovogodišnjeg festivala Barski ljetopis, pripremili su raznolik repertoar sastavljen od poznatih tema klasične muzike kao i prepoznatljivih tango motiva, zajedno sa popularnim filmskim temama, koje su odavno postale svjetski standardi. Po uzoru na savremene sastave sličnog programskog koncepta, muziku izvode na poseban način, kojim otvaraju nova emocionalna prostranstva i slikaju najdivnije pejzaže u kojima publika uživa svim čulima. Ovaj jedinstveni i ekskluzivni muzički program zatvoriće ovogodišnje izdanje festivala Barski ljetopis.
All Stars String Ensemble Montenegro 2021 čine: Verica Čuljković, Ana Rašović, Teodora Kaličanin, Sonja Vojvodić- violine, zatim Anda Dizdarević i Danijela Drašković – viole, Ana Dulović i Vladimir Drobnjak – violončelo, Andrijana Ramović – kontrabas i Mladen Lalović – perkusije.

Hommage Zoranu Gojiću, autoru knjige „Podrumijske priče“ govori Neđeljko Đurović
2021-08-06 20:30 UTC | Dvorac kralja Nikole
Omaž autoru Zoranu Gojiću obilježile posljednje veče Barskog ljetopisa. Veče je osmišnjeno kao promocija Gojićeve knjige „Podrumijske priče“. O njemu će govoriti Neđeljko Đurović.
Zoran Gojić (Bar, 1973) više od tri decenije je slušao i zapisivao priče i legende iz okoline Bara. Bio je izuzetan poznavalac grada i okoline – običaja, govora i ličnosti koje su obilježile zajednički život žitelja sve tri vjere. Njegov doprinos pri izradi nekoliko monografija o našem gradu bio je od suštinskog značaja za rasvjetljavanje događaja i sudbina opisanih u njima. Preminuo je juna 2021. godine, a Gojićevu jedinu knjigu “Podrumijske priče” (Mediteran Multimedia, 2021), koja je zbir biranih legendi, priča i anegdota koje je sakupljao, predstaviće njegovi prijatelji.

Svečano otvaranje Festivala: Bilja Krstić & Bistrik Orchestra
2022-07-15 21:00 UTC | Ljetnja pozornica Doma kulture
SVEČANO OTVARANJE FESTIVALA
BILJA KRSTIĆ & BISTRIK ORCHESTRA

Bilja Krstić & Bistrik Orchestra proslavljaju 20 godina uspješnog rada i tim povodom nastavljaju svoje koncertne aktivnosti, promovišući albume „Bistrik“, „Zapisi“, „Tarpoš“ i „Svod“.
Muzika koju izvode Bilja Krstić & Bistrik Orchestra je spoj tradicionalne etno muzike, a cappella pjesama i etno prizvuka sa elementima improvizacije i savremenim aranžerskim pristupom. Njihov cilj je da folklor pretoče u savremenu umjetnost, a davanjem modernog zvuka rijetko izvođenim i često neobjavljenim temama izvorne muzike Balkana oni predstavljaju autentičan doprinos domaćoj i svjetskoj kulturnoj baštini.

Albumi:

„Bistrik“, (2001, label-Energia i V2)
„Zapisi“ (2003, label- Hi-Fi Center)
„Tarpoš“ (2007, label-Intuiton Shott Music i PGP)
„Izvorište“ , a capella (2013, label- PGP)
„Svod“ (2017, label-ARC Music)

Izložba radova Mila Milunovića
2022-07-16 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
IZLOŽBA RADOVA MILA MILUNOVIĆA
Saradnja sa Narodnim muzejom Crne Gore

Milo Milunović je rođen na Cetinju 6. avgusta 1897. Godine u imućnoj trgovačkoj porodici kao najstarije dijete Vasa i Stanice Milunović. Školovanje započeto na Cetinju nastavlja 1906. u Italiji (Zavod Koleđo fumagoli, Monca), i u Scuola commerciale italiana ojima d’Albania u Skadru. Veoma rano ispoljava talenat za slikarstvo koje uči od 1912 do 1914. Godine u Firenci kod profesora Antonija Augusta Đakometija u Švajcarskoj slobodnoj akademiji (Academie ojima), ali ga prekida i svjetski rat kada se pridružuje crnogorskoj vojsci. Biva zarobljen i interniran u Osijek (1917–1918) gdje upoznaje slikara Vladimira Filakovca sa kojim radi za pozorište i priređuje prvu samostalnu izložbu.
Po završetku rata prvi put boravi u Parizu od 1919. Do 1922. godine gdje, u tada vodećoj evropskoj kulturnoj metropoli samostalno upotpunjuje slikarsko znanje i ispituje nova polja likovnih interesovanja. Druži se sa vajarom Sretenom Stojanovićem, sa kojim nakon povratka u Beograd pred kraj 1922. priređuje zajedničku izložbu. Na poziv don Nika Lukovića radi freske za župnu crkvu u Prčnju kod Kotora 1923. i 1924.
Od 1924. do 1926. živi i radi u Zagrebu i izlaže na Proljetnom salonu. Tada dobija stipendiju i ponovo odlazi u Pariz gdje boravi od 1926. do 1932. Izlaže na Jesenjem salonu (salond’ Automne) 1926, I tiljerijskom salonu (salon des tuileries), 1927. godine. Zapaža ga vajar Antoan Burdel i otkupljuje sliku Mrtva priroda. Iste godine sklapa ugovor sa galerijom Kardo (Cardo) od koje dobija mjesečni prihod. Ljeta 1927. i 1928. provodi u Sen Tropeu sa Markom Čelebonovićem i Marinom Tartaljom. Galerija Kardo ga bira da u okviru Pariske škole učestvuje na XVI bijenalu u Veneciji 1928.
U Beograd se vraća 1932. i ženi slikarkom Olgom Bogdanović sa kojom do 1935. živi u Ulcinju. Nakon toga ponovo se vraća u Beograd od 1935. do 1946. gdje radi kao profesor na AlU i vodi klasu tonskih slikara, pristalica sezana.
Krajem 1935. dobija sina Nikolu, 1941. kćerku Vesnu, 1948. sina Vasilija. Od sredine 1946. do početka 1948. na poziv Ministarstva prosvjete NR Crne Gore boravi na Cetinju i radi kao profesor u novootvorenoj Umjetničkoj školi.
Po njenom preseljenju u Herceg Novi, Milunović se vraća u Beograd gdje na AlU nastavlja pedagoški rad. Komitet za kulturu i umetnost Vlade FNRJ dodjeljuje mu zvanje majstora-slikara i vodi Majstorsku radionicu. Bio je član umjetničke grupe Dvanaestorica.
Jedan je od osnivača Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore. Dopisni član SANU postaje 1950, a redovni 1958. Od 1952. dobija rješenje kojim se imenuje za redovnog profesora AlU u Beogradu. Za člana dopisnika Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti izabran je 1966. godine.
Umro je iznenada 11. Februara 1967. godine u Beogradu gdje je i sahranjen.
Ostvario je veliki broj samostalnih izložbi, a učestvovao je i na brojnim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Njegovi radovi bili su zastupljeni na svim važnijim predstavljanjima jugoslovenske umjetnosti u svijetu (Pariz, Rim, Venecija, Milano, Atina, Ankara, Lion, Marsej, Tokio, Ojima, Brisel, Bombaj, Štokholm, Moskva, Berlin…). Dobitnik je domaćih i međunarodnih nagrada i priznanja među ojima se izdvajaju: Grand Prix za mozaik i slikarstvo na Međunarodnoj izložbi u Parizu 1937, Orden legije časti 1939, Državna nagrada Vlade FNRJ za 1949. Godinu dodijeljena za mozaik u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu, Sedmojulska nagrada za životno djelo, Zlatna medalja na II Trijenalu jugoslovenska likovne umetnosti, I nagrada na Plavom salonu u Zadru…

NVO Teatar mladih: „Noć tribada"
2022-07-16 21:30 UTC | Stari Bar – amfiteatar
NVO TEATAR MLADIH
Per Olov Enquist
„NOĆ TRIBADA”
Režija: Branko Ilić

Scenografkinja: Vana Prelević
Kostimografkinja: Tijana Todorović

Igraju: Jelena Simić, Ivona Čović, Lazar Đurđević i Branko Ilić

O predstavi:
Evropska unija i Savjet Evrope su kroz program “Horizontal Facility za Zapadni Balkan i Tursku 2019-2022” podržali realizaciju predstave “Noć tribada” koja za temu ima rodnu ravnopravnost, emancipaciju žena, slobodu izbora. Predstava je nastala u produkciji NVO Teatra mladih, uz podršku Univerziteta Crne Gore, Pravnog fakulteta, Fakulteta dramskih umjetnosti i Centra za kulturu Tivat.
Cilj projekta je da se kroz umjetničku – pozorišnu formu približe teme koje su aktuelne u crnogorskom društvu, te da se afirmiše borba za istinskom ravnopravnošću između žena i muškaraca i važnost emancipacije žena u Crnoj Gori.
Inspiracija za ovaj komad, bio je kontroverzan odnos prema ženama koji je imao čuveni švedski književni stvaralac August Strindberg. Radnja komada prati njegov odnos prema supruzi i njenim odlukama i postupcima, koji su suprotni njegovoj volji. Akcenat priče je na disfunkcionalnom muško-ženskom odnosu u kom muškarac pokazuje netrpeljivost prema ženinim izborima, pravima i emancipaciji. Posebno zanimljiva je okolnost socijalnog sloja kom pripadaju junaci komada, a to je visoki društveni sloj, društvena elita. Ova činjenica podržava tezu da tema rodne neravnopravnosti i rodnog nasilja postoji među svim društvenim grupama, kako među siromašnim, tako i među bogatim, uglednim, poznatim članovima društva.
Ono što je posebna karakteristika odnosa koji se tretira u predstavi je psihološko i ekonomsko zlostavljanje žene, koje je početni oblik nasilja, mnogo ga je teže prepoznati, preduprijediti i sankcionisati, te je neophodno na njega prvenstveno skrenuti pažnju, a ovaj komad stavlja fokus upravo na taj problem.

Narodno pozorište Niš: „Neki to vole vruće“
2022-07-17 21:30 UTC | Ljetnja pozornica Doma kulture
Narodno pozorište Niš
Mjuzikl
„Neki to vole vruće“
Po motivima istoimenog filma
Režija: Aleksandar Marinković

Dramaturg: Branislav Nedić
Asistent reditelja i video radovi: Stefan Krasić
Scenograf/ Kostimograf: Katarina Pavlović
Muzički saradnik: Irena Popović Dragović
Koreograf: Nebojša Gromilić
Igraju:
Dragana Mićalović, Aleksandar Marinković, Uroš Milojević, Jasminka Hodžić, Danilo Petrović, Jovan Krstić, Stefan Mladenović, Bratislava Milić, Maja Dejanović, Mila Pužić, Milica Krasić, Aleksandar Stevanović, Marko Milisavljević, Mateja Mitić, Dušan Petrović, Željko Tasić, Petar Ščepihin, Aleksa Stojiljković, Vuk Marinković

Riječ reditelja:
,,Volim mjuzikl. Istinski volim, poštujem i radujem se tom pozorišnom žanru, bilo kao protagonista, reditelj ili gledalac. Smatram ga posebnim i bliskim. Za mene je on pozorišna forma budućnosti. Ne mislim samo na brodvejske franšize i muzičke komedije već pre na ozbiljne ideje i teme sprovedene kroz ovu božanstvenu žanrovsku formu.
Onomad sam gledao na nacionalnoj televiziji gostovanje svog profesora Svetozara Rapajića, reditelja, profesora emeritusa, nekadašnjeg dekana FDU, inače jednog od osnivača Pozorišta na Terazijama i pionira muzičkog teatra, kako govori o mjuziklu kao svojevrsnom fenomenu. On skreće pažnju da ovaj, nepravedno skrajnuti i kroz pejorativni pojam „bulevar“ tretiran žanr, u stvari pruža talentovanom autoru neslućeni i beskrajni spektar tema i ideja kao mogućnost da se kroz ovu formu temeljno, iskreno i duboko bavi njima. Od društvenih, političkih, socijalnih, pa do filozofskih. Moj mnogopoštovani profesor podseća da velika evropska muzička pozorišta svoju slavu grade upravo spajajući značajne i velike teme sa specifičnostima ovog žanra.
A ja, zanesen, opčinjen i bespovratno zaljubljen u taj pozorišni zagrljaj koji čine zamamni ton saksofona našeg orkestra, vešt okret zavodljive igračice, božanski glas horistkinje i reč dobrog glumca, svoje prve rediteljske korake u mjuziklu započinjem vodvilj-komedijom i muzičko-scenskim omažem vanvremenskom filmu „Neki to vole vruće“ iz 1959. Moj mjuzikl je panagirik mojoj omiljenoj filmskoj komediji, veličanstvenom glumačkom triju i slavnom reditelju.
Živeo mjuzikl!“
Aleksandar Marinković

O reditelju:
Aleksandar Marinković je prvak drame Narodnog pozorišta Niš i njegov član dvadeset pet godina. Za to vreme odigrao je više od 50 uloga u matičnom pozorištu i mnogobrojne uloge gostujući u drugim teatrima u Srbiji (Kragujevcu, Zaječaru, Lazarevcu, Beogradu, Leskovcu)…
Dobitnik je mnogobrojnih nagrada na značajnim pozorišnim festivalima u zemlji: Dani komedije u Jagodini (dva puta), Festival profesionalnih pozorišta Srbije „Joakim Vujić“ (gran pri),Festival praizvedbi u Aleksincu, „Dani Milivoja Živanovića“ u Požarevcu, „Vršačka pozorišna jesen“. Dobitnik je Zlatne značke Kulturno-prosvetne zajednice Srbije. Bavio se pozorišnom pedagogijom.
Značajnije uloge: Volođa „Draga Jelena Sergejevna“ (B. Dimitrijević), Petručio „Ukroćena Goropad“ (M. Karadžić), Princ od Velsa „Edmund Kin“ (I. Mensur), Ninković „Gospođa ministarka“ (D. Jovanović), Mića Oficir „Limunacija“ (N. Bradić), Leka „Vlast i njena opozicija“ (E. Savin), Zobar „Cigani lete u nebo“ (D. Stanojević).

Milica Špadijer: „Novo groblje“, zbirka poezije
2022-07-18 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
MILICA ŠPADIJER: „NOVO GROBLJE“, zbirka poezije
Moderatorka: Maja Simović
O djelu:
„U generaciji koja lako i mnogo piše, a teško se(be) izražava, Milica Špadijer nalazi svoj glas-glas koji donosi teško pomirljive suprotnosti;
Klasično obrazovanje i svakodnevnicu, kritičnost građanke i gotovo dečije jezičke i misaone reflekse; samosvest angažovane žene i zaigranost, humor i ispovednost („Ja sam strašna žena/Večno uplašena); potrebu da se bude u svetu i svet intime, otvorenost ka konfuznom šumu postmodernog sveta i nacionalni osećaj… Upravo onako kako se ta summa mnogobrojnih protivrečja obznanjuje u jednom tristihom pesnikinje: I autorefleksija/Nesigurnost/I vera u stvarnost.“
Đorđe Matić

„Milica Špadijer se sa ovom knjigom uvrstila u red pjesnika sveštenika, proroka, onih koji kroz svoje ja govore i naš život. Na tragu savremene helenske poezije, Ukrs je u „Novom groblju“ stalni motiv i nikada tema već perspektiva. I čeka nas „Autobiografija“- antologijska pjesma savremene srpske poezije čija jezgrovita semantika, rima koja je od onih za koje znamo da oduvijek počiva u dubini jezika i autobiografska sposobnost metafizičkog krokija zovu da pročitamo novu zbirku poezije žene koju prsti peku kad se krsti“
Darko Ristov Đogo

O autorki:
Milica Špadijer, rođena dva dana nakon pada Berlinskog zida, tako i živi. Završila je Filološku gimanziju, osnovne i master studije na Katedri za klasične nauke na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Dobitnica je nagrade „Mladi Dis“ za 2019. godinu. Objavila je zbirku poezije „Šar planina“, a sa grčkog jezika je prevela roman „Kasandra i Vuk“ Margarite Karapanu, kao i zbirku pjesama „Afrodita u plavom“ Petrosa Stefaneasa. Član je Udruženja novinara Srbije.

"Čedo i njegova đeca“ - dvije generacije Lekića u ateljeu
2022-07-19 20:30 UTC | Galerija “Velimir A. Leković”
“ČEDO I NJEGOVA ĐECA“ – DVIJE GENERACIJE LEKIĆA U ATELJEU
IZLOŽBA RADOVA ČEDA, JOKA I JELENE LEKIĆ

Čedo Lekić bio je prvi topolički vajar, u čiji su atelje u Lamelama dolazile generacije barskih pionira i omladinaca, da krišom vire kako u bakru, gvožđu i kamenu nastaju umjetnička djela.
Čedomir Čeko Lekić (Komarno, Crmnica, 1941) se sa porodicom odmah nakon Drugog svjetskog rata doselio u Gretvu, u Stari Bar. Tu je učio osnovnu školu, a u radionici Jovovića “krao zanat” rada u drvetu. Poslije završene polumature, dobio je stipendiju od Luke Bar i otišao u Titograd da pohađa Industrijsku školu. Tamo su zapazili njegov izuzetan talenat za ručnu obradu željeza. Počeo je 1965. godine ozbiljnije da se bavi umjetnošću, stvarao je radove u bakru, aluminijumu, drvetu, kamenu, skulpture od željeza…
Polovinom 1972. godine upoznao je Đinu Perić, koja će ga punih 40 godina pratiti i podržavati u umjetničkim i životnim poduhvatima. Bila je njegov kritičar, savjetnik i podrška za sve, pa i za umjetnost. Đina i Luka Bar ostali su Čedova konstanta za cio život.
Od 1973. je počeo da izlaže, a u Sutomoru 1974. dobija prvu nagradu na grupnoj izložbi domaće radinosti. Te godine, jedan njegov rad stiže i u Bari, gdje je reljefna slika u bakru sa motivom mora bila izuzetno zapažena.
Novembra 1976. godine dobija najveće opštinsko priznanje – Nagradu oslobođenja Bara i postaje član Udruženja likovnih amatera Crne Gore. Na prvoj zajedničkoj izložbi Udruženja, njegov rad u kestenovom drvetu “Vapaj” dobija nepodijeljene pozitivne kritike. Nizale su se izložbe, grupne i samostalne (Bar 1978, 1980, 1983, 1984, Titograd 1977, Bar 1979 – dvojna izložba sa Muharemom Muratovićem). Njegovi radovi bili su uvršteni u dvije značajne zajedničke izložbe početkom XXI vijeka – “Kamen je znamen” (2000) i “Legenda o gvožđu” (2001).
Preminuo je 8. avgusta 2012. godine. Iza njega su ostali mnogi radovi. Neke je prodavao, neke poklanjao prijateljima i rodbini, a neki krase sale ustanova u Crnoj Gori. Neki plove okeanima, a neki odolijevaju zubu vremena kao grobne biste prijatelja koje je sačuvao od zaborava. Neki su i ukradeni iz sala koje su decenijama krasili.

Čedova đeca Joko (1982) i Jelena (1985) su završili Filozofski fakultet (Italijanski jezik) i Fakultet za turizam, ali su od oca naslijedili dar za likovnu umjetnost. Njihove skulpture krase domove prijatelja, a Joko je, sa apokaliptičnim figurama u gipsu, bio učesnik nekoliko grupnih izložbi u Baru.
Ovo je prva izložba radova Čeda Lekića nakon 38 godina.

Milica Vučković: „Smrtni ishod atletskih povreda“, roman
2022-07-19 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
MILICA VUČKOVIĆ: „SMRTNI ISHOD ATLETSKIH POVREDA“, roman
moderatorka: Gordana Leković
O romanu:
„Smrtni ishod atletskih povreda“ – roman apsolutne iskrenosti. Eva je snažna, nezavisna žena. Eva je žena koja voli. Eva je žena koja počinje da sumnja u sebe. Eva je žena koja razumije i nalazi opravdanja. Eva je žena koja ćuti i krije modrice. A drugi ništa ne primjećuju ili okreću glavu. Smrtni ishod atletskih povreda je snažna, iskrena, poetična, ali nikako i patetična knjiga koja rasvjetljava kompleksne sisteme manipulacije i njihovu suptilnost. Milica Vučković svoju junakinju potpuno degradira i ogoljava patrijarhalne obrasce u kojima su žene naučene da trpe i vjeruju da to što im se događa nije „tako strašno“.
Proza Milice Vučković je britka, oštra, brza, ona udara snažno i ostavlja bez daha, ne pružajući nam laku katarzu srećnih krajeva. Dekonstruišući romantizovanu „veliku ljubav“, koja mora i treba da boli, kao košmar bezizlazne toksične igre, Vučković prikazuje mehanizme koji omogućavaju da se svakom od nas tako nešto dogodi.

O autorki:
Milica Vučković je rođena 1989. godine u Beogradu. Završila je slikarstvo na Fakultetu primenjenih umetnosti 2012. godine, na kojem je doktorirala 2022. godine. Članica je umjetničkog udruženja ULUPUDS, od 2014. godine sa statusom samostalnog umjetnika, i ima iza sebe preko deset samostalnih slikarskih izložbi.
Prvu knjigu, zbirku kratkih priča „Roj“(Apostrof), objavila je 2014. Za „Jedu ljudi i bez nogu“ dobila je 2017. prvu nagradu na konkursu za kratku priču „Biber”. Godine 2020. našla se u finalu na konkursu FEKP, takođe za kratku priču. Svoj prvi roman „Boldvin“(LOM) objavila je 2018. i on je ušao u najuži izbor za Vitalovu nagradu, kao i za nagradu „Biljana Jovanović”. Za roman „Smrtni ishod atletskih povreda“ dobila je Vitalovu nagradu za najbolju knjigu na srpskom jeziku objavljenu u 2021. godini. Roman je bio i u užem izboru za NIN-ovu nagradu, kao i u najužem izboru za nagradu „Beogradski pobednik”.
Vučković piše i prozu i poeziju, pjesme su joj objavljene u nekoliko književnih časopisa kao što su „Fantom slobode“, pančevački „Rukopisi“, „Povelja“, „Sent“.
Živi i radi u Beogradu i Herceg Novom. Uvijek sjedi u ćošku.

Max Kochetov Quintet: „Altered feelings"
2022-07-20 21:00 - 22:00 UTC | Stari Bar – amfiteatar
MAX KOCHETOV QUINTET: „ALTERED FEELINGS”
Max Kochetov (saksofon), Andreja Hristić (klavir), Boris Šainović (kontrabas), Miloš Grbatinić (bubnjevi) i Zoran Žikić (perkusije)

O kvintetu:
Već više od decenije Max Kochetov kvintet intrigira publiku autorskom muzikom na balkanskoj džez sceni i šire.
Autentičan pristup u nesvakidašnjim okvirima svojih kompozicija, originalan i nadasve prepoznatljiv ton, samo su neki od kvaliteta koji krase ukrajinskog saksofonistu. Max Kochetov koji od 2006. godine živi i nastupa po Srbiji, u dosadašnjem radu predstavio je tri albuma svog kvarteta u saradnji sa eminentnim muzičarima ovih prostora.
Muziku odlikuju ukorijenjeni elementi tradicionalnog zvuka sa primesom modernog izraza u uzbudljivom i nepredvidivom toku.

Biografija:
Max Kochetov rođen je 9. januara 1979. godine u Kijevu (Ukrajina). Muzikom je počeo da se bavi od šeste godine, svirajući harmoniku i klarinet. U osmoj godini počinje da svira saksofon u dječijim duvačkim i džez orkestrima.
Od 1992. do 1997. studira na Kijevskom državnom muzičkom koledžu “R.M.Gliera” –specijalnost saksofon.
Od 1995. član je kvinteta Evgenia Dergunova. Laureat je mnogih džez festivala. 1997. godine odlazi u Erfurt (Njemacka), gdje učestvuje u “Jazz Workshop”-u, u klasi saksofoniste Zbigniewa Namislowskog (Poljska). Časove ansambla pohađa u klasi Johna Taylora (V.Britanija) i
paralelno svira po džez klubovima u Njemačkoj i Francuskoj.
2003. godine postaje laureat festivala “Dodz Junior” i nosilac nagrada: najbolja autorska kompozicija, najbolji izvođač, najbolji džez ansambl.
Od 2006. živi i radi u Beogradu, a četiri godine kasnije postaje prvi alt saksofonista u Big Bendu RTS, istovremeno nastupajući po festivalima u Srbiji i Evropi sa svojim kvartetom.
Sarađivao je sa mnogim muzičarima kao što su: Duško Gojković, Jon Faddis, Brad Leali, Clause Raible, Chuck Findley, Gregory Hutchinson, Bert Joris, Steve Fishwick, Martin Gjakonovski,…

Ilija Đurović: „Sampas", roman
2022-07-21 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
ILIJA ĐUROVIĆ: „SAMPAS“, roman
Moderatorka: Dragana Erjavšek

O romanu:
„Sampas je poema puta. Sampas je roman. Sampas je muzika.
Od prve do poslednje stranice ove knjige, od Ade Bojane, preko Bokokotorskog zaliva pa do Podgorice, Ilija Đurović rafiniranim književnim stilom pred nas postavlja slike i situacije celog jednog života, života kao traganja za boljim, života kao kolopleta milih i nemilih okolnosti i događaja – onoga što bi se zaista moglo nazvati: život, literatura.
Savremeni crnogorski, odnosno rasparčano-jugoslovenski, odnosno balkanski kontekst – milje je kroz koji likovi ove knjige traže svoj: sampas. Ili spas?
Ilija Đurović vešto sastavlja književni puzzle od kojeg nas katkad podilaze srsi, a katkad milina. Besprekoran stil kojim je ovaj roman napisan čini da ne poželimo da je kraj.
Ali kraj čega? Kraj puta? Kraj traganja? Sampas nam ne dopušta da stavimo tačku.
Sampas je knjiga o ljubavi prema životu, uprkos svemu“.
Bojan Krivokapić

O autoru:
Ilija Đurović rođen je 1990. godine u Podgorici. Piše prozu, poeziju, drame i filmske scenarije. Objavio je sljedeće knjige: Oni to tako divno rade u velikim ljubavnim romanima, priče (Žuta kornjača, 2014); Crne ribe, priče (Žuta kornjača, 2016); Brid, poezija (Treći trg, 2018; nagrada za najbolji neobjavljeni rukopis napisan na BHSC jezicima u okviru Beogradskog festivala poezije i knjige Trgni se! Poezija! 2018) i Sampas, roman (Treći trg, 2021; najuži izbor za NIN-ovu nagradu za 2021. godinu)
Od 2013. živi i radi u Berlinu.

Radomir Petrić i Sabrija Vulić: „Pola vijeka stvaralaštva Muharema Muratovića", monografija
2022-07-22 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
RADOMIR PETRIĆ I SABRIJA VULIĆ: „POLA VIJEKA STVARALAŠTVA MUHAREMA MURATOVIĆA“, monografija
Moderatorka: Maja Tomović

O monografiji:
Projekat „Pola vijeka stvaralaštva Muharema Muratovića” obuhvata izradu monografije posvećene ovom uglednom crnogorskom slikaru rodom iz Mrkojevića i njegovom vrijednom jubileju od značaja za savremenu crnogorsku likovnu scenu.
Na preko 160 stranica obuhvaćene su sve faze Muratovićevog stvaralaštva, o kojem je stručni sud dao uvaženi crnogorski likovni stvaralac i kritičar Slobodan Slovinić u eseju „Genius Loci”.
Predstavljeno je preko 110 reprodukcija najbitnijih Muratovićevih likovnih ostvarenja, njegove najvažnije izložbe kroz kritike eminentnih istoričara umjetnosti Crne Gore i regiona, kao i umjetnikove pjesme i razmišljanja o aspektima koji su ga oformirali kao stvaraoca.
Projekat je podržao Fond za zaštitu i ostvarivanje manjinskih prava Crne Gore na svom godišnjem konkursu.
Monografiju potpisuje urednički tim Radomir Petrić i Sabrija Vulić.
O autorima:
Radomir Petrić je novinar i urednik portala Feral.bar. Predsjednik je NVU Sua Sponte, dugogodišnji novinar ND Vijesti iz Bara i saradnik više domaćih i regionalnih medija.
Sabrija Vulić, urednik je II programa TVCG i predsjednik Savjeta Muslimanskog naroda Crne Gore. Pokretač je lista “Glas Mrkojevića” i dugogodišnji saradnik brojnih medija iz Crne Gore i regiona.

Variete trio Montenegro
2022-07-24 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
VARIETE TRIO MONTENEGRO
Dijana Orlandić (flauta), Miroslav Č. Ilić (harmonika) i Petar Dobričanin (gitara)

Program:

G.Hermosa- Anantango
A. Vivaldi- Zima ( I i II stav)
R. Dynes- Tango en skai
R. Galiano- Tango pur Claude
Paco de Lucia- Entre dos Aguas
J.K. Mertz – Madjarska rapsodija

( Petar Dobricanin)

A. Piazzola- Libertango
A. Scnitke- Polka

Biografije:
Miroslav Č. Ilić je rođen 1988. godine u Prokuplju. Osnovno i srednje muzičko obrazovanje stekao je u Podgorici (UŠMB „Vasa Pavić“) u klasi prof. Predraga Jankovića, a Muzičku akademiju završio je na Cetinju u klasi istog profesora.
Kao solista i kamerni izvođač, laureat je na republičkim (2000, 2002, 2006. i 2009. godine) i međunarodnim takmičenjima: „Majski susreti mladih harmonikaša“ Lazarevac (2008.), „Dani harmonike“ Smederevo (2011.), „Italia award“ Pineto (2011.), „37. Međunarodni susreti harmonikaša“ Pula (2012. godine, sa triom harmonika dobitnik i kupa grada Pule sa najviše osvojenih bodova u svim kategorijama).
Nastupao je na međunarodnim muzičkim festivalima Harmonika fest (Crna Gora), Nei suoni dei luoghi (Italija), Carniarmonie (Italija), koncertima u zemlji i regionu. Aktivno sarađuje sa Muzičkim centrom Crne Gore u čijoj organizaciji je odsvirao više koncerata, nastupio je i sa simfonijskim orkestrom i istaknutim gitaristom Milošem Karadaglićem. Svirao je koncerte u organizaciji muzicke fondacije „Santa Cecilia“, pozorišne predstave za Crnogorsko narodno pozorište i Gradsko pozorište Podgorica, svečane akademije… Usavršavao se na majstorskim kursevima kod profesora P. Fjenuka, V. Murze i dr.
Od 2009. godine radi kao pedagog u školi za osnovno i srednje muzičko obrazovanje „Vasa Pavić“ u Podgorici, na predmetima harmonika i kamerna muzika. Njegovi đaci su laureati i dobitnici prvih nagrada.

Dijana Orlandić (1989) je rođena na Cetinju. Niže i srednje muzičko obrazovanje je stekla u Kotoru, u klasi prof. Jasminke Terzić i doc. Žane Lekić. Tokom školovanja osvojila je brojne nagrade među kojima su: I nagrada na Međunarodnom takmičenju u Požarevcu, I nagrada na Međunarodnom takmičenju „Davorin Jenko“ u Beogradu, I nagrada na Međunarodnom takmičenju u Barleti. Pohađala je majstorske kurseve kod istaknutih flautista: prof. Ljubiša Jovanović (Srbija); Karolj Maročik (Srbija); Mishel Debost (Amerika); Matej Zupan (Slovenija); Felix Renggli (Švedska); Vinsent Lukas (Francuska). Kao prva flauta Young Euro Classic orkestra nastupala je u Concert Haus-u u Berlinu, Kaselu, i Splitu, pod dirigentskom upravom Henriha Šifta. Treću godinu studija završila je u Kini u klasi prof. Gouliang Hana. Tokom boravka u Kini, imala je čast da radi sa James Galway-em, najvećim flautistom našeg vremena. Godinu kasnije kao njegov stipendista pohađala je masterclass u Švajcarskoj. Diplomirala je na Muzičkoj Akademiji na Cetinju u klasi profesora Ljubiše Jovanovića. Angažovana je kao profesor u Muzičkoj školi „Vasa Pavic” u Podgorici.

Petar Dobričanin, profesor, rođen je u Podgorici gdje je stekao osnovno i srednje muzičko obrazovanje u klasi Srđana Bulatovića, kod kojeg je završio i Muzičku akademiju na Cetinju. Kao jedanaestogodišnjak je održao prvi solistički koncert i od tada veoma uspješno nastupa kako u zemlji, tako i u regionu. Dobitnik je brojnih nagrada na takmičenjima gitare, a usavršavao se i na majstorskim kursevima kod eminentnih svjetskih profesora gitare kao što su: Oskar Gilja, Kostas Kociolis, Edin Karamazov, Goran Krivokapić, Vera Ogrizović, Gaele Solal i drugi.

Predrag Milović: „Košarkaške i druge priče", kratke priče
2022-07-25 21:00 UTC | Košarkaški teren kod Gimnazije
PREDRAG MILOVIĆ: „KOŠARKAŠKE I DRUGE PRIČE”, kratke priče, (drugo, dopunjeno izdanje)
Moderator: Željko Milović
O djelu:
Riječ je o zbirci priča poznatog košarkaškog trenera iz Bara, koji od 1989. živi u Sloveniji, vodi tamošnje ekipe u kontinuitetu 33. godinu, i oglašava se kolumnama na web-sajtovima i u časopisima.
Knjiga „Košarkaške i druge priče” je podsjetnik na pionirske dane košarke u gradu pod Rumijom, zbirka anegdota, ali i preciznih informacija i zabilješki iz dnevnika koje je Milović decenijama vodio tokom igračke i trenerske karijere. Pored ostalog, čitalac stiče uvid o postojanju prvog neformalnog kluba „Gimnazijalac”, nastanku prvog registrovanog kluba „Mladost”, ulasku u Drugu, pa u Prvu B ligu Jugoslavije, zlatnim danima ženske košarke u Baru tokom osvajanja Lige i Kupa Crne Gore… kroz sentimentalnu prizmu nostalgije za rodnim krajem. Djelo oživljava Bar sedamdesetih i osamdesetih: u njemu su autorovi prijatelji iz djetinjstva i mladosti, košarkaši koji su odavno posljednji put stupili na parket sale, betonski i tereni osnovnih škola, jeftini jugoslovenski hoteli, putovanja na utakmice taksijem, dječaci predugačkih ruku i nogu, djevojčice nježnih pokreta koje se razgoropade na terenu, barake Trudbeničkog naselja, hotel „Agava”, Bedžetijeva slastičara, parapet pored mora, diskoteka „Crveni talas”, „Tarini” autobusi… i lepeza barskih oriđinala koji su ostavili pečat u životu grada, na području od drvenih gatova do Zgrada solidarnosti i Pivnice, od Madžarice do Stare raskrsnice…
O autoru:
Predrag Peđa Milović rođen je 28.09.1959 u Podgorici, ali se preselio u Bar 1966. gdje je završio osnovnu školu „Meksiko”, a zatim i gimnaziju „Niko Rolović”. Studirao je na podgoričkom Pravnom fakultetu u , ali zbog posvećenosti košarci i upisa na Višu trenersku školu u Beogradu 1984. godine nikada nije diplomirao. U Sloveniju se preselio 1989. godine gdje i danas živi sa porodicom. Svoj život je posvetio sportu. Prvobitno se bavio fudbalom, zatim atletikom i odbojkom, a kada je radničko trudbeničko naselje na Madžarici, gdje je živio, dobilo koš zavolio je košarku i ostao joj vjeran.
Knjigu „Košarkaške i druge priče” posvetio je svojim unucima Nikši, Fjodoru i Luki.

Teatar Exit, Zagreb: „Realisti"
2022-07-26 21:30 UTC | Stari Bar – amfiteatar
Teatar „Exit“ Zagreb
Jure Karas
„REALISTI“
Režija: Matko Raguž

Scenograf i autor svjetla: Matko Raguž
Koreografkinja: Ksenija Zec

Igraju: Domagoj Ivanković, Nika Ivančić, Nikola Nedić, Rok Juričić, Fabijan Komljenović
O predstavi:
Svijet srlja u propast, a ljudi u šoping-centre.
Reality show postaje stvarniji od vijesti. Tražimo poslove tamo gdje ih nema, a samo su smrt i kredit neizbježni.
Nepodnošljiva lakoća površnosti dopušta nam misliti da možemo ostvarivati svoje snove bez imalo uloženog truda ili resursa bilo koje vrste.
Diskriminacija, predrasude, neprilagođenost, narušeni raznovrsni međuljudski odnosi.
Realisti nam kroz smijeh govore o haotičnoj realnosti i apsurdnostima vremena u kojem živimo u maniru kabarea kroz parodiju i muzičke komentare.

Riječ kritike:
„REALISTI” ISPRAĆENI STAJAĆIM OVACIJAMA
„Teatar Exit ima novu hit-predstavu – Realiste, kabare kojem se može predvidjeti ‘sudbina’ primjerice Njuški ili do sada nedostižnih Kauboja, definitivno najvećeg hita ovog kazališta. Subotnja premijerna publika ispratila je Realiste stajaćim ovacijama. I bilo je zasluženo, zbog nevjerojatne glumačke energije koja se vratila u kazalište koje od svojih početaka inzistira na glumačkoj izvrsnosti. Tekst Jure Karasa, nije nepoznat zagrebačkoj kazališnoj publici, jer Realiste smo gledali na Danima satire, štoviše – u izvedbi SNG Nova Gorica i u režiji Tijane Zidajnič, bila je to i pobjednička predstava Dana satire 2019. godine. Ovi zagrebački, exitovski “Realisti” su čak i bolji od toga. Možda su i najbolja stvar koja nam se mogla dogoditi u ovim crnim vremenima, predstava u kojoj publika uživa, smije se od početka do kraja, ali smije se na vlastitom sudbinom i nadasve pametnim prikazom naše stvarnosti. Redatelj Matko Raguž i koreografkinja Ksenija Zec stvorili su okvir za glumačke akrobacije i nevjerojatnu zajedničlu igru petoro mladih glumaca. Oni su: Domagoj Ivanković, Nika Ivančić, Nikola Nedić, Rok Jurčić i Fabijan Komljenović.”
Bojana Radović (Večernji list)

NOVI HIT TEATRA EXIT
Exitove predstave uvijek su bile pravi izvedbeni biseri, visokoestetizirane produkcije snažne scenske energije koje su okupljale sjajne, iznimno kreativne umjetnike i glumce, od kojih su mnogi poslije postali velike glumačke zvijezde. Zahvaljujući tomu, to je malo nezavisno kazalište u Ilici 208 sagradilo postojanu bazu obožavatelja, a da pritom u 28 godina postojanja nije bilo prisiljeno odstupiti od svoje misije stvaranja nešto „drukčijeg kazališta“, temeljena na idealu autentične umjetnosti koja neumorno traži izlaz iz okvira konvencionalnoga scenskog promišljanja, pritom uporno u središte svoga stvaralaštva postavljajući glumačko umijeće.
Nova Exitova predstava, komični kabaret Realisti, premijerno postavljen 12. ožujka, apsolutno se nastavlja na dosadašnji niz najvećih uspješnica toga teatra. Komad koji je po predlošku slovenskoga pisca, scenarista i glazbenika Jure Karasa preveo, adaptirao i režirao Matko Raguž, urnebesno je duhovita, izvrsno glumački oblikovana predstava, savršen spoj čiste kreativnosti, oštre socijalne kritike i divnog, sočnog humora.
Kabaretski uobličen satirični niz beskrajno zabavnih narativnih skečeva, Realisti su britka parodija suvremenoga trenutka modelirana na spoju komične estetike bosanskohercegovačke Top liste nadrealista i ekspresivnog, nesputanog, politički nekorektnog montipajtonovskog humora, koja pozornicu pretvara u poligon ozbiljnoga društvenokritičkog teatarskog angažmana. (…)
Bogato protkana iskričavim crnim humorom, spektakularna komedija o tragičnom stanju suvremenoga svijeta pravo je osvježenje na kulturnoj karti Zagreba, primjer izvanredno uigrane kolektivne scenske sinergije i pravi kreativni biser koji temama, pristupom i izvedbom dokazuje da je kazalište još itekako relevantan medij, da je itekako u dodiru s našom stvarnošću i da može biti itekako zanimljivo suvremenoj publici.
Ukratko, zagrebački Teatar Exit ponovo ima hit.”
Gea Vlahović (Vijenac)

Pozorište „Deže Kostolanji“ Subotica/Kosztolányi Dezső Színház: Vitezovi “Lake male”
2022-07-27 21:30 UTC | Ljetnja pozornica Doma kulture
Pozorište „Deže Kostolanji“ Subotica/Kosztolányi Dezső Színház
Vitezovi “Lake male”
Režija i scenografija: Andraš Urban

Dramaturzi: Kornelija Goli i Tamaš Olah
Kompozitor: Arpad Serda
Kostimografkinja: Marina Sremac
Asistentkinja kostimografkinje: Senka Ranosavljević
Koreografkinja: Timea Filep
Asistentkinja reditelja: Žofija Serda
Igraju: Timea Filep, Andrea Verebš, Dina Dedović Tomić, Blanka Horvat, Gabor Mesaroš, Boris Kučov, David Buboš
Učesnici video snimaka: Marta Bereš, Emeše Nađabonji, Arpad Mesaroš, Imre Elek Mikeš

Riječ dramaturškinje:
„Posegnuli smo za praoperetom, koja se nije ustručavala od izrugivanja politici ili javnosti, za ironijom. Ovo je šarolika predstava, uspostavili smo šaroliku strukturu sa pesmama, šalama, ali bavili smo se i sopstvenom tradicijom, što je veoma važno. Osvrćemo se na istoriju vojvođanskog mađarskog pozorišta, na baštinu kojoj pripadamo, koja predstavlja organski deo ovog operetskog sveta, što će publika moći da vidi na sceni.”
Tamaš Olah

Riječ reditelja:
Siže predstave staje u nekoliko reči: glumcima je dozlogrdio njihov položaj i formirali su sindikat. Pod rediteljskom imaginacijom, uz improvizacije glumaca, dobija se dvočasovna opereta sa mnogo pesme, igre, humora, ali i ironije. Opereta je popularna forma u mađarskom kulturnom miljeu i specifičan momenat. Ipak, mi nismo izabrali žanr, ja se ne bavim žanrom, niti me zanima, niti mislim da je to bitno pitanje, ali žanr je nastao tokom procesa proba, naravno, uz našu želju da predstavu vodimo u pravcu varijetea.
Često se postavlja pitanje zone komfora, to jeste teško, ali ima izazova u tome da prevaziđeš svoje granice. Veoma brzo shvatimo da smo ušli u rutinu, to ubija naše scene. Rutina je, u stvari, najveći otrov za umetnost. Probijanje određenih ograničenja upravo je protivotrov. Ali pitanje je i o čemu možemo i o čemu smemo da govorimo.
Andraš Urban

Riječ kritike:
(…) Savremeni teatar, barem onaj koji poput „Deže Kostolanjija“ odbija da svede sebe na zabavu za dokonu publiku – ne samo da je odustao od podražavanja života i od tako shvaćene glume nego insistira na potrazi za istinom o tom životu. Današnje istraživačko pozorište preispituje odnose između stvarnosti i teatra ne pristajući da bude imitacija života i pokušava da na umetničke načine u teatru generiše autentičan život. Takvom pozorištu više nisu potrebni glumci izvođači nego glumci kreatori. Da li je, međutim, savremeno pozorište svim svojim segmentima spremno za ovakve izazove, i da li su baš svi glumciu stanju da participiraju u takvom teatru?
(…) Postepeno se, dakle, u Vitezovima ՚Lake male՚ razgrću zavese koje prikrivaju autentično utemeljenje ove pobune u teatru, da bi, posredstvom tipično malograđanskog žanra, na pozornicu stupilo i sve ono što uz taj žanr i tu estetiku logično sledi. Naspram autentično umetničkih preispitivanja istine o životu i stvarnosti, od teatra se danas zahteva da bude zabavan, a sa zabavom ide i zaborav koji lako vodi u samozaborav.
(…) Urban se u predstavi poigravao i vlastitim rediteljskim pristupom teatru. Atraktivnom operetskom koreografijom, koju je osmislila Timea Filep, vešto i promišljeno, ali i samoironično, razgrađivao je svoju rediteljsku svedenost; operetski kupleti sada imaju funkciju songova, a sadržaj njihovih tekstova dobija ironičnu snagu na koju nas je ovaj reditelj navikao. Ujedno, Urban je i autor scenografije: u prvom delu predstave scenski proctor je sveden na praznu pozornicu, dok nas u drugom tri velika platna banalnošću svojih motiva – predeo s drvetom, razigrani jeleni na poljani te fontana na pustoj livadi s plavim nebom kojim krstare oblačići – upućuju na kič kao temelj operetskog pogleda na svet. Na tragu Abrahama Mola i njegove studije „Psihologija kiča – umetnost sreće”, Urban pokazuje kako operetski kič ne samo što čini svakodnevni život prijatnim nego i na koji način teatar, želeći da u kontekstu tiranije tržišta ugodi gledaocu (koji je postao kupac umetnosti), uspostavlja konkretne rituale koji taj život čine lepšim. No, isto tako, reditelj ukazuje i kuda prepuštanje kiču vodi – i umetnike i publiku. Srećom, Andrea Verebeš, Blanka Horvat, David Buboš, Dina Dedović Tomić, a naročito Timea Filep, Boris Kučov i Gabor Mesaroš evidentno nisu glumci koji se pobune protiv teatra kakav pravi Andraš Urban. Ne samo da su iskazali volju i predanost da učestvuju u ovoj „pobuni“ nego su savršeno balansirali između različitih estetika i raznovrsnih zadataka koje je reditelj stavio pred njih, bili su i pomalo zbunjeni pozorišni debitanti, i uspaljeni pobunjenici, ali i sjajni učesnici operetskog spektakla. Svakako su doprineli da nastane nova, odlična i uzbudljiva predstava Pozorišta „Deže Kostolanji“, ali i još jedna tačka scenske smelosti i pameti na sve skromnijoj mapi ovdašnjeg teatarskog života.
Aleksandar Milosavljević
(Kritika je deo projekta „Kritičarski karavan“ koji realizuje
Udruženje pozorišnih kritičara i teatrologa Srbije, pod pokroviteljstvom Ministarstva kulture i informisanja)

O reditelju:
Andraš Urban (Senta, 1970) studirao je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi Vlatka Gilića i režirao u Narodnom pozorištu u Subotici. Devedesetih godina napušta studije i vraća se u Sentu da bi 2000. diplomirao u klasi Bore Draškovića. Po završetku studija započinje njegov profesionalni angažman u pozorištu „Deže Kostolanji” u Subotici, čiji je sadašnji direktor. Bogati rediteljski opus Andraša Urbana svedoči o njegovom raznolikom interesovanju i traganju za novim, alternativnim pozorišnim izrazom.
Nagrađen je brojnim i značajnim nagradama na pozorišnim festivalima (Bitef, 1992, Festival alternativnog teatra Mađarske, 2003. i 2004, Sterijino pozorje 2011. i 2016, Infant, 2008) ali svakako treba izdvojiti prestižnu nagradu „Mari Jašai” koja se dodeljuje kao najznačajnija nagrada Mađarske za pozorišnu umetnost čiji laureat postaje 2008. godine.

Amira Medunjanin
2022-07-28 21:00 UTC | Ljetnja pozornica Doma kulture
AMIRA MEDUNJANIN & ANTONIO VRBIČKI, ATILA AKSOJ, RIAD GUZIN

Biografija:

Amira Medunjanin je rođena u Sarajevu, 23. aprila 1972. godine.
Od samih početaka svoje karijere traži odgovarajući pristup tumačenju i predstavljanju tradicionalne muzike jugoistočne Europe i pokušava se usredsrediti na onaj dio naše umjetnosti iz perspektive modernog svijeta koji nas okružuje.
Njena opčinjenost ljepotom usmene tradicije ovih prostora navela ju je da se posveti stvaranju specifičnog umjetničkog izraza koji nije sastavni dio muzičkih trendova, ili kompromisa kako bi se uklopio u postojeće muzičke kalupe. Kroz rad s profesionalnim umjetnicima i mnogobrojnim koncertima uspješno predstavlja kulturu s ovih prostora, odnosno balkansku tradicionalnu muziku na svjetskoj World Music sceni. Odlično poznavanje engleskoga jezika olakšalo je predstavljanje jedinstvenog koncepta projekata u zapadnoj Evropi i šire.
Muzički novinar Garth Cartwright naziva je “bosanskom Billie Holiday” poredeći način na koji se Amira igra sa sevdahom, nalazeći novi kontekst i formu u tradiciji staroj stotinama godina.
Dobitnica je, između ostalih, i prestižne nagrade La plue belle voix feminine 2012 (Najbolji ženski vokal 2012. godine) Fondacije Orange (Francuska, Marseille, Babel Med Music festival).
Takođe je dobitnica nagrade PORIN za najbolju žensku vokalnu izvedbu u 2020. godini i najbolji album svjetske muzike 2020. godine.
Gostovala je na albumu Bal-Kan: Honey and Blood, čuvenog katalonskog umjetnika Jordija Savalla, s kojim aktivno sarađuje i nastupa širom svijeta.
U prethodnom razdoblju od devetnaest godina vlastitim je snagama objavila jedanaest nosača zvuka koji su obuhvatili muzičko nasljeđe Bosne i Hercegovine s osvrtom na regionalnu perspektivu.

Izložba radova Milovana Mikija Radulovića
2022-07-30 21:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
IZLOŽBA RADOVA MILOVANA MIKIJA RADULOVIĆA

Biografija:
Milovan Miki Radulović rođen je 1947. godine u Nikšiću. Pedagošku akademiju, grupa likovno vaspitanje završio je 1972. godine u Nikšiću. Pet godina kasnije diplomirao je na Fakultetu likovnih umjetnosti u Beogradu u klasi prof. Miloša Bajića, a 1980. godine magistrirao kod prof. Radenka Miševića, na istom fakultetu. Član je ULUCG-a od 1987. godine. Pripadao je umjetničkoj grupi ”Generacija 9” .
Priredio je oko 30 samostalnih i učestvovao na preko 200 grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu: Nikšić, Podgorica, Beograd, Novi Sad, Skoplje, Pančevo, Rijeka, Trst, Bar, Herceg Novi, Bari, Rim, Pariz i dr. Dobitnik je više stručnih nagrada, među kojima nagrada Oslobođenja grada Nikšića. Radio je kao profesor likovnog vaspitanja u Gimnaziji u Nikšiću. Bavi se slikarstvom, akvarelom i crtežom.
