Barski ljetopis

Bratislav Bato Medojević: "Psihodinamika portreta", samostalna izložba
2020-02-13 20:00 UTC | Dvorac kralja Nikole
Bratislav – Bato Medojević, slikar (Bijelo Polje, 13.02.1957), završio Pedagošku akademiju – likovni odsjek u Nikšiću, a potom studije na Likovnoj akademiji u Sarajevu, 1986. Član ULUS-a je od 1987. Prvi put izlaže na kolektivnoj izložbi mladih slikara Titograda 1984. U Narodnom pozorištu u Subotici radi kao scenograf 1986/87. Potom, radi na istim poslovima u TVCG. Školske 1992/93. radno je angažovan na Cetinju u Srednjoj umjetničkoj školi „Petar Lubarda“ na predmetima: crtanje, slikanje, grafika, teorija forme, istorija umjetnosti. Od 1993. ima status slobodnog umjetnika. Medojević je prepoznatljiv po likovnoj tehnici čiji je tvorac – terra apretura u kojoj realizuje svoj jedinstveni ciklus radova „Terra“ u Umjetničkom paviljonu u Podgorici, 1994, koji će u godinama koje slijede permanentno nadograđivati. Od 1997.učesvuje na izložbama ULUCG-a.
Za Medojevića slikarstvo predstavlja kontinuirani istraživački proces u kojem pronalazi vlastitu tehnologiju slikanja kojom stvara svoje najupečatljivije cikluse („Terra“, „Eros i Gea“, „Terra-Municipium“, „Terra-Poliptihon“ I I II). Uravnotežene kompozicione cjeline, prigušenih, zemljanih tonova, ponekad reljefne fakture, simboličkog prosedea, odišu samosvjesnim osjećajem stvarnosti, ali i vremena prošlih, koje umjetnik posvećenički istražuje dolazeći do novih saznanja. Za Medojevića podjednako značajnim se čine formalno-likovne i značenjsko-simboličke karakteristike djela, kojima kroz višegodišnje cikluse opservira određenu problematiku. U crtežima (ciklus „Saros“) dolazi do izražaja umjetnikova analitičnost, posebice u psihološki tretiranim muškim i ženskim portretima.
Samostalne izložbe: Titograd/Podgorica (1988, 1994, 1995, 1998, 2000, 2004, 2007, 2008, ), Tivat (1994), Bar ( 1996, 2009), Subotica (1995), Sombor (1995), Pljevlja (2011), Plav (2013), Nikšić (2015)

DUO LEKIĆ – POPOVIĆ (flauta i klavir)
2020-02-20 20:00 | Dvorac kralja Nikole
Koncert klasične muzike
DUO LEKIĆ – POPOVIĆ
Žana Lekić, flauta
Nataša Popović, klavir
PROGRAM:
* W.A.Mozart:Sonatak. 304, e – mol ( 1778)
Allegro
Tempo di Menuetto
* John Rutter: Suite Antique (1979)
Prelude
Ostinato
Aria
Waltz
Chanson
Rondeau
* L. van Beethoven:Romance br. 1 in G op. 40
* L. van Beethoven:Romance br. 2 in F op. 50
* B. Zenović:Igra s primorja
* B. Tamindžić:Plesorlića
Nataša Popović je rođena u Podgorici gdje je stekla osnovno i srednje muzičko obrazovanje. Diplomirala je klavir na Muzičkoj akademiji u Podgorici 1995. godine u klasi prof. Vladimira Bočkarjova.Tokom studija dobitnik je Plakete Univerziteta Crne Gore kao i Decembarske nagrade iz oblasti umjetnosti. Učestvovala na brojnim koncertima u okviru raznih festivala i uspješno predstavljala Muzičku akademiju na susretima akademija iz cijele zemlje. Svoje znanje usavršavala je na seminarimakod Duška Trbojevića, Branka Opačića, Zorana Jovanovića, Uroša Pešić,Slave Gabrijelova, Marjana Mike, Ljubiše Jovanovića, Georgija Sotnjičuka i Davida Grigorijana sa kojim je i sarađivala kao klavirski saradnik.
Specijalističke studije iz Kamerne muzike završila je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi red. prof. Uroša Pešića ( FMU Beograd), a magistarske studije iz Kamerne muzike na Muzičkoj akademiji na Cetinju u klasi red. prof. Čedomira Nikolića (AU Novi Sad). Tokom školovanja i studija nastupala je kao član klavirskog trija, a kasnije, kao klavirski saradnik instrumentalistima i solo pjevačima i član klavirskog trija, klavirskog dua i drugih kamernih ansambala, na scenama u Holandiji, Engleskoj, Hrvatskoj, Sloveniji i Crnoj Gori.
Uporedo sa koncertiranjem bavi se i pedagoškim radom, a njeni učenici i studenti dobitnici su brojnih nagrada na državnim, regionalnim i međunarodnim takmičenjima što je rezultiralo pozivima da bude mentor i izvođač na seminarima kamerne muzike u Crnoj Gori, Holandiji i Italiji u okviru projekta ERASMUS+.Trenutno radi kao docent za predmet kamerna muzika na Muzičkoj akademiji na Cetinju .

Žana Lekić, flautistkinja, redovni profesor na Muzičkoj akademiji na Cetinju, rođena je 1977.godine u Kraljevu. Završila je nižu i srednju muzičku školu „ Stevan Mokranjac“, u klasi uglednog pedagoga, prof. Karolja Maročika. Diplomirala je na Cetinju u klasi eminentnog flautiste, prof. Ljubiše Jovanovića 2000. godine a magistrirala 2003. sa najvišim ocjenama. Tokom školovanja osvajala je brojne nagrade kao solista i kao kamerni muzičar.
Usavršavala se na brojnim seminarima kod vodećih svjetskih flautista – Janos Balint – Mađarska, Michael Debost-USA, Ketlin Chestin – USA, Aurel Nicolet – Švajcarska, Jiri Valek – Češka, Eje Kaufeldtl – Švedska, Gunilla von Baar – Švedska, Dejan Gavrić – Njemačka, Peter Lucas Graff- Njemačka.
Kao profesor flaute započinje pedagošku karijeru 2004. godine u ŠOSMO „ Vida Matjan“ u Kotoru, osnivač je klase flaute u muzičkoj školi ‘’Savo Popović’’ na Cetinju 2006. godine, a bila je angažovana kao profesor flaute u MŠ u Bijelom Polju.
Njeni studenti i učenici dobitnici su brojnih republičkih i međunarodnih nagrada (preko 100). Redovni je član žirija na takmičenjima u Crnoj Gori u kategoriji flaute i kamene muzike.Član je Crnogorskog Simfonijskog orkestra od njegovog osnivanja 2007. do juna 2015. godine. Ima bogatu koncertnu biografiju i za sobom nastupe širom svijeta.

Gradsko pozorište Podgorica: „Bajka o ribaru i ribici“, režija: Evgenij Ibragimov
2020-02-27 18:00 | Sala Doma Kulture, Ulica Jovana Tomaševića, Bar, Crna Gora
Lutkarska predstava za djecu
Gradsko pozorište Podgorica
Aleksandar S. Puškin
„Bajka o ribaru i ribici“ (6+)
Režija: Evgenij Ibragimov

scenograf, kostimograf i kreator lutaka: Ljudmila Genze
kompozitor: Nikolaj Joakimov
dizajner svjetla: Igor Fomin
dramaturg: Zoran Đerić
koreograf: Slavka Nelević
asistent reditelja: Davor Dragojević
Igraju: Katarina Krek, Jelena Simić, Branka Femić/Anđelija Rondović, Dijana Dragojević, Smiljana Martinović, Pavle Ilić, Sejfo Seferović, Davor Dragojević.

O predstavi:
Prema poznatom Puškinovom djelu, „Bajku o ribaru i ribici“ režirao je Evgenij Ibragimov, jedan od najistaknutijih savremenih ruskih lutkarskih reditelja. Njegova predstava nadovezuje se na ljepotu i originalnost ruskih bajki, približava atmosferu tradicionalne ruske muzike i slikarstva, uz korišćenje magije koju dopušta teatar lutaka. Ova lutkarska predstava namijenjena svima, jednako i djeci i odraslima, jer nosi humanu poruku, ispričanu isključivo lutkarskim sredstvima.
„Bajka o ribaru i ribici“ na IX Bugojanskom lutkarskom bijenalu osvojila je četiri nagrade: za najbolju predstavu, za najbolju muziku, za vizuelni identitet i za najbolju animaciju. Takođe, naša predstava apsolutni je pobjednik i XXIII Međunarodnog festivala pozorišta za djecu u Subotici, gdje je osvojila isto četiri priznanja: Gran pri za najbolju predstavu u cjelini i nagrade za najbolju režiju, kolektivnu igru i kreaciju lutaka. Ansambl predstave osvojio je i nagradu za lutkarsku animaciju na XV Međunarodnom festivalu pozorišta za djecu u Banja Luci. „Bajka o ribaru i ribici“ osvojila je i tri nagrade na IV Međunarodnom festivalu lutkarstva u Podgorici (najbolja režija, originalna muzika i priznanje za kolektivnu igru), kao i na XVIII Međunarodnom festivalu „Zlatna iskra“ u Kragujevcu, gdje je Sejfo Seferović dobio priznanje za najbolje glumačko ostvarenje.

MOMČILO ZEKOVIĆ ZEKO: „Muško–ženske puzle: Knjiga o njoj“
2020-02-27 20:00 | Gradska knjižara Bar
Književno veče
Momčilo Zeković Zeko
„Muško–ženske puzle: Knjiga o njoj“, roman

Momčilo Zeković Zeko je rođen 1967.godine. Do sada je objavio knjige kratkih priča „Gravitacija istine“ (1997), roman „Zaliveni fikus“ (2003, 2004) (nominacija za nagradu „Miroslavljevo jevanđelje“), knjiga poezije „Džep sa tajnama“ (2017), roman „Muško–ženske puzle: Knjiga o njoj“ (2019).
Kao jedan od osnivača, član i autor grupe „PERPER“ objavio je i više knjiga pop-rok poezije i muzičkih autorskih djela među kojima se posebno ističu: „Sa gomile velikih oblaka“, „Bludni snovi“, „Perper“, „Uživo iz CNP-a“, „Iz dana u dan“, „Tragovi“ i „Do kraja uzdaha“. Njegov samostalni projekat „Džep sa tajnama“ bio je nominovan za „Trinaestojulsku nagradu“. Pored toga, bio je autor više od 300 objavljenih pop-rok kompozicija za različite domaće i regionalne zvijezde.
Bavi se i drugim vidovima umjetnosti.
Njegova djela su prevođena na francuski, italijanski, portugalski, ukrajinski i engleski jezik.
Živi i stvara na Cetinju.
O romanu:
Ovaj moderno napisan roman, govori o ljubavi kroz istraživanje sopstvenosti, o onome, o čemu muškarci i žene obično ne pričaju ili to urade sa zakašnjenjem: kuda vode očekivanja, dimenzije nepostojeće apstraktnosti, kuda vodi svako slovo koje provocira i tjera na udaljavanje, blud, razvrat…

Riječ kritike:
…„Kada spoznamo osjećanja u sebi, tek tada prihvatamo i spoznajemo sebe, svoja uvjerenja i tek onda smo spremni da razumemo našu realnost i menjamo život. Tada smo spremni da učimo svrhu duhovnog postojanja, jer duša uči samo na osnovu osećanja i to je tako jednostavno. Da bi doživjela osjećanja, potrebni su joj događaji i iskustva sa onim oko sebe. Tada nastaje mozaik života, puzle koje treba spojiti, uklopiti, ne bi li osetili sreću, ljubav, mir, harmoniju… Baš to ilustruje ova knjiga. To se ne uči u školama i fakultetima, to se uči u lekcijama koje se zovu jednom riječju ŽIVOT. Svaki dan našeg života je jedna stranica, jedna puzla, a nekada su potrebni dani i dani, mjeseci i godine da puzle postavimo na pravo mjesto i osjetimo mir i bezuslovnu ljubav i ispišemo kartu našeg života koja glasi: ,,To što tražim pronašao/pronašla sam u sebi”…
dr Gordana Baroš

SNP Novi Sad i Savez dramskih umetnika Vojvodine: „GRETA, STRANICA 89“, režija: Boris Liješević
2020-03-04 20:00 | Sala Doma Kulture, Ulica Jovana Tomaševića, Bar, Crna Gora
Luc Hibner
Srpsko narodno pozorište Novi Sad i Savez dramskih umetnika Vojvodine
„GRETA, STRANICA 89“
Režija: Boris Liješević

Prevodilac: Jovan Ćirilov
Kompozitori: Stevan Divjaković, Srđan Dalagija i Lado Leš
Scenograf i kostimograf: Marina Sremac
Igraju: Jasna Đuričić i Boris Isaković
Trajanje: 90 minuta
O AUTORU:
LUC HIBNER rođen je 1964. godine u Heilbronu. Studirao je germanistiku, filozofiju i sociologiju na univerzitetu Minster. Teatarsko obrazovanje stekao je na Glumačkoj visokoj školi u Sarbrikenu, gdje je i prvi put profesionalno angažovan kao glumac i reditelj, da bi se od 1996. godine odlučio za status slobodnog umjetnika, nastavivši da radi kao glumac i reditelj. Napisao je više od deset dramskih djela, za odrasle ali i djecu. Laureat je „Jugendtheaterpreis“, najznačajnije njemačke nagrade za dramski tekst namijenjen mladima, a to priznanje je 1998. godine dobio za komad „Srce boksera“. Osim ovog komada, među značajnija Hibnerova dramska djela spada i „Nakaze“ („Creeps“), komad igran u desetak njemačkih i evropskih teatara, pa i Beogradskom dramskom pozorištu.

O REDITELJU:
BORIS LIJEŠEVIĆ je rođen u Beogradu 1976. godine. Diplomirao na Odseku za multimedijalnu režiju, u klasi profesora Bore Draškovića 1999. godine, apsolvirao na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, na Grupi za srpsku književnost i jezik. U pozorištu režirao „U kulisama duše Nikolaja Jevrejinova“, „Feniks“ Kristofera Fraja, „Dva viteza iz Verone“ Vilijama Šekspira, „Opštinsko dete“ Branislava Nušića, „Beograd – London“ Fedora Šilija, u okviru projekta „Beogradske priče 04“ i „Prisustvo“ Dejvida Harovera. Autor je filmova „Gvozdeni krst“, prema istoimenoj noveli Hajnera Milera, i dokumentarnog filma „Luka“. Učestvovao je na mnogim festivalima: FSF u Beogradu, RAF u Zagrebu, ŠTUKFEST u Mariboru, Beogradskom festivalu kratkometražnog i dokumentarnog filma, Festivalu Evroregije u Segedinu, Festivalu vojvođanskih pozorišta u Subotici i Gradu teatru u Budvi. Izabran je 2004. godine za asistenta na Odseku za multimedijalnu režiju Akademije umetnosti u Novom Sadu, u klasi prof. Draškovića.

POZORIŠNA KRITIKA:
Činjenica da je „Faust“ polazište ove komične igre na neki način je reprezentativna za Hibnerov odnos prema tradiciji, koji, sa jedne strane, otkriva autorove sklonosti prema demistifikaciji elitističkih tendencija, dok sa druge govori o njegovom obožavanju komedije, igre, i naravno, procesa pozorišnog stvaranja.
Predstava Borisa Liješevića dosledna je u poštovanju Hibnerovog teksta; na skoro sasvim praznoj sceni koja otelotvoruje koncept „siromašnog“ teatra, Jasna Đuričić i Boris Isaković, skoro u svim scenama, igraju različite tipove glumica i reditelja. U osnovi predstave je odsustvo scenske iluzije, vođeno idejom ogoljavanja procesa stvaranja; glumci se na pozornici pojavljuju kao oni sami, Boris Isaković i Jasna Đuričić, koji, dakle, igraju te različite likove-tipove.
Ana Tasić, Politika
Pozorišne (dez)iluzije
Da se razumemo: Jasna Đuričić i Boris Isaković su takvi glumci, da bi, u njihovom tumačenju, i čitanje telefonskog imenika bio uzbudljiv pozorišni događaj. Ta oveštala kritičarska fraza, ovde namerno upotrebljena u svrhu solidarisanja s nizom šablonskih ili, lepše zvuči, arhetipskih izakulisnih situacija u koje pisac (inače i glumac i reditelj) Luc Hibner, u komadu „Greta, stranica 89“, stavlja dvoje svojih protagonista, hoće na samom početku da stavi do znanja da su upravo glumci ono najvrednije i najdragocenije što donosi istoimena predstava, premijerno izvedena u Srpskom narodnom pozorištu. A sad: uvod, razrada, zaključak… Dakle, nemački pisac, naš savremenik, piše komad o pozorištu, a na primeru proba jedne scene iz Geteovog „Fausta“, Gretine scene sa škrinjom, na stranici 89. Protagonisti su Glumica i Reditelj. Šta je Hibneru Faust i zašto baš taj komad? Pa, valjda, da bi, poput nihiliste i razbijača iluzija – Mefista – demistifikovao jedan svet koji upravo počiva na iluzijama i, potom, budući da i sam u tom svetu živi, otvorio glumcima prostor za – stvaranje nove iluzije. Upravo taj dijalektički skok dogodio se u predstavi Borisa Liješevića, mladog, talentovanog, ali nadasve inteligentnog reditelja koji je, najpre, prepoznao tu dvostruku piščevu „igru“, tu njegovu potrebu za demistifikacijom i ponovnom mistifikacijom pozorišta, a potom, u idiomu scenskog minimalizma, usredsređujući se na glumce, odgovorio – istom merom, stvarajući duhovitu, povremeno dirljivu i pre svega čarobnu pozorišnu iluziju. Svu delikatnost i minucioznost Liješevićevog (uslovno „nevidljivog“) rediteljskog rada, u ovom slučaju, prepoznajemo tek „iz kontre“, pri pokušaju da odgovorimo na pitanje: šta bi tu uradio manje inteligentan, a pritom prepotentan reditelj? Kakva je to prizemna lakrdija mogla biti! A kad smo već kod lakrdije, pisac je, između ostalih, ponudio i takve (rediteljske i glumačke) arhetipove (od kojih su neki i „prepevani“ na ovdašnje, no s merom i duhovito), ali s koliko glumačkog dobrog ukusa, mašte, zadivljujuće moći transformacije i inteligentne distance Jasna Đuričić i Boris Isaković igraju i – što je valjda najteže – oneobičavaju sopstvenu svakodnevicu, sopstveno iskustvo! Njih dvoje, iz etide u etidu (naslovljene, primera radi: reditelj tezgaroš, glumica početnica, reditelj frojdist, diva, reditelj ljubitelj štriha…) superiorno, duhovito, nadahnuto i s lakoćom koju poseduju samo najveći, pokazuju svojih „hiljadu glumačkih lica“. Bez gesta viška, bez „kupovanja“ publike, bez grubog upiranja prstom, čak i kad ih tekst upućuje na kritičnost spram sopstvene profesije i, pogotovo, njenog socijalnog konteksta, Jasna Đuričić i Boris Isaković su nam priredili izuzetno veče vrhunske glume koja se ne udvara ali osvaja, do mere da vam je žao što se završilo. Prošli smo, s njima, kroz stanja bola i radosti, frustracija i prikraćenosti, istinskog i onog hinjenog traganja za suštinom (pozorišnog čina) i istovremeno se predavali iluziji koju su nam ponudili, poštujući s punim poverenjem tu „nevidljivu“ rediteljsku ruku koja ih je ritmički i značenjski precizno vodila iz jednog stanja/situacije/žanra u drugi… A ako ćemo o klimaksu, to je scena u kojoj Boris Isaković, u ulozi ostarelog glumca koji voli da režira, u jednom trenutku preuzima Glumičinu ulogu, staje na rampu i govori njen tekst! Dirljivo, potresno, kao sublimacija onog „glumac-je-glumac…“ ili, drugačije: „igrao bih i Lava“!
Darinka Nikolić

Izložba radova učesnika/ca likovne radionice sa Nedom Popović i Ognjenom Banovićem
2020-03-12 18:00 | Galerija “Velimir A. Leković”
Likovna radionica za omladinu srednjoškolskog uzrasta sa fokusom na najznačajnije izazove u sferi zaštite životne sredine biće organizovana po prvi put u okviru trećeg izdanja Zimske scene “Barskog ljetopisa”.
Polaznici će se, kroz temu mora, baviti pitanjem ekologije. Da li je ekologija samo očuvanje prirodne okoline ili je ona dio nas? Zaranjanjem u more pokušaćemo da pronađemo odgovore na ova pitanja.
Radionica, u trajanju od tri sata, biće održana 7. marta u galeriji “Velimir A. Leković”, dok će izložba završnih radova učesnika/ca biti otvorena u četvrtak, 12. marta u istom prostoru, sa početkom u 18h.
Radionicu vode Neda Popović, akademska slikarka i Ognjen Banović, arhitekta.

„PREPOZNAVANJE“, kolektivna internacionalna izložba
2020-03-19 20:00 | Dvorac kralja Nikole
„PREPOZNAVANJE“, kolektivna internacionalna izložba
Saradnja sa Narodnim muzejom Crne Gore

Izložba „Prepoznavanje“ nastavak je dugoročnog regionalnog umjetničkog projekta koji je, u svom četvrtom ciklusu, započet kroz rezidencijalni program, održan u Ribarskoj Banji i Кruševcu, 2017. godine.
U uvažavanju posebnosti i zajedništva svih aktera okupljenih na ovom projektu, u kontekstu samog projekta i mjesta održavanja rezidencijalnog programa, izložba predstavlja radove šestoro umjetnika. Jelena Rubil (Кruševac), Nina Galić (Кraljevo), Vesna Ilić Darijević (Čačak), Ivana Stanković (Niš), Jovana Vujanović (Podgorica) i Bogdan Aleksandrov (Vidin) u svojim radovima mapiraju pitanja savremenih procesa u kontekstu promišljanja mjesta umjetnika i umjetničkih djela, ali, prije svega, mjesta pojedinca u savremenom svijetu, odnosa ka prirodi, tehnologiji, drugima u digitalnoj kulturi, kao i pojava i pitanja koji proizilaze ili su u vezi sa prirodnim zakonitostima i fenomenima ukupne društvene stvarnosti.
Projekat je posvećen uspostavljanju i promovisanju partnerske saradnje galerija/muzeja, kustosa, umjetnika, u zajedničkom djelovanju na prepoznavanju lokalnih umjetničkih scena, mobilnosti umjetnika, kustosa, razmjene i vidljivosti savremene umjetničke prakse u regionu. Кao takav ostvaruje višeslojne saradničke mreže i istinski je doprinos decentralizaciji.
Pokrenut 2004. godine, do sada je realizovan kroz dva ciklusa izložbi: „Prepoznavanje“, 2005–2007, Кruševac, Čačak, Кraljevo, Niš i Podgorica (Crna Gora); „Prepoznavanje 2“, 2010–2012, Podgorica, Čačak, Niš, Кruševac, Кraljevo, Кumanovo (Makedonija) i Sofija (Bugarska); kroz regionalnu konferenciju „Prepoznavanje 2013“, Кruševac, kada je priređena i izložba bugarskih umjetnika, i kroz treći ciklus, koji je započet rezidencijalnim programom u Sićevu i Nišu 2014. i realizovan nizom izložbi priređenih tokom 2015. i 2016. godine u Nišu, Кruševcu, Кraljevu, Čačku, Plovdivu (Bugarska) i Nikšiću (Crna Gora).
Stručni tim projekta čine: Biljana Grković, koordinator, Milica Todorović, Julka Marinković, Ljubiša Simović, Ljiljana Кaradžić, Svilen Stefanov, istoričari umjetnosti.
Nosilac ovog projekta je Umetnička galerija/Narodni muzej Kruševac a saradnici su: Galerija savremene likovne umetnosti Niš, Umetnička galerija „Nadežda Petrović“, Čačak, Narodni muzej Kraljevo (Srbija), Narodni muzej Crne Gore sa Cetinja (Crna Gora), Umjetnička galerija „Nikola Petrov“ Vidin (Bugarska).

Umjetnici:
Mr Vesna Ilić Darijević je rođena 1970. u Čačku. Diplomirala je grafiku na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Zorana Todovića, 1997, a postdiplomske studije (smjer crtež) završila je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Darije Кačić. Master studije (studijski program slikarstvo) realizovala je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Gorana Despotovskog, 2015. Član je ULUS-a od 2000. Aktivno izlaže od 1997. godine u zemlji i inostranstvu (Кrakov, Кanagava, Beograd, Novi Sad, Кragujevac, Кraljevo, Čačak…). Profesor je na Visokoj školi tehničkih strukovnih studija u Čačku.
Ivana Stanković rođena je 1973. u Nišu. Diplomirala je na grafičkom odsjeku Fakulteta likovnih umetnosti u Prištini u klasi profesora Zorana Jovanovića Dobrotina. Magistrirala je na FLU u Beogradu u klasi prof. Biljane Vuković. Član je ULUS-a. Realizovala je 13 samostalnih izložbi širom Srbije (Niš, Beograd, Кragujevac, Кraljevo) i Makedonije (Skoplje, Кumanovo i Ohrid). Učestvovala je na preko 150 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu (Bugarska, Meksiko, Кanada, Hrvatska…) Od 1999. radi u Umetničkoj školi u Nišu kao profesor grafičkih predmeta.
Jelena Rubil je rođena 1975. u Кruševcu. Diplomirala je slikarstvo na Akademiji umjetnosti u Banja Luci 2005. i magistrirala 2010. na odsjeku za Višemedijsku umetnost, Interdisciplinarnih studija Univerziteta u Beogradu. Trenutno je na doktorskim studijama na istom univerzitetu. Od 2012. predaje na osnovnim studijama Fakulteta lijepih umjetnosti u Banja Luci, predmete Slikarstvo i Intermedija, a od 2015, na istom fakultetu, predaje na master studijama. Član je ULUS-a od 2009. godine. Učesnica je više izložbi višemedijske umjetnosti, novih tehnologija, u zemlji i inostranstvu, koautor međunarodnog projekta „Rizom grada“, učesnica seminara i konferencija o digitalnoj kulturi.
Nina Galić je rođena je 1987. u Кraljevu. Završila osnovne (2009) i master studije (2011), na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu na vajarskom odsjeku i bila stipendista Fonda za mlade talente 2010/2011 godine. Samostalne izložbe održala u Кontakt Galeriji SКC Кragujevac (2017), Likovnoj galeriji Кulturnog centra Beograda (sa Bojanom Atlijom i Ivanom Milev, 2016), Galeriji „Remont“ u Beogradu (2015) i Galeriji Beogradske tvrđave, Gornji grad – Stambol kapija (2011). Učestvovala na više grupnih izložbi, likovnih kolonija i radionica u Srbiji i inostranstvu.
Jovana Vujanović rođena je 1986. u Podgorici. Diplomirala je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju 2011. godine, studijski program grafika. Dobitnica je godišnje nagrade Fakulteta likovnih umjetnosti Cetinje za slobodni crtež 2008. godine. Rezidencijalno je boravila u Berlinu 2012. godine. Izlagala na samostalnim i grupnim izložbama u Crnoj Gori, Srbiji, Italiji, Albaniji… Živi i radi u Podgorici.
Bogdan Aleksandrov je rođen 1960. u Vidinu, Bugarska, gdje i danas živi i radi. Diplomirao je na Univerzitetu „Sveti Кiril i Metodije“ u Velikom Trnovu. Na istom univerzitetu i doktorirao. Dobitnik nacionalnih nagrada za savremenu umjetnost u Bugarskoj, izlagao je na brojnim samostalnim i kustoskim izložbama u Bugarskoj i inostranstvu, kao i na međunarodnim izložbama u Srbiji, Njemačkoj, Кini, Španiji, Rumuniji, i učestvovao je na međunarodnim festivalima video-umjetnosti. Realizovao je više kuratorskih izložbi i projekata.

„VASA PAVIĆ“ BIG BEND
2020-03-26 20:00 | Dom kulture
DŽEZ KONCERT
„VASA PAVIĆ“ BIG BEND

Program:

Europe, by Carlos Santana and Tom Coster, arr. by Eric Richards
Happy , comp. by Pharell, arr. by Mike Tomar
Welcome to the jungle, comp. by Guns ‘n Roses, arr. by Paul Murtha
Mas que nada, comp. by Sergio Mendez, arr. by Mark Taylor
Think!, comp. by Aretha Franklin and Ted White, arr. by Paul Murtha
Moanin’, by Bobby Timons, arr. by Mark Taylor
Uptown funk!, comp. by Bruno Mars and Mark Ronson, arr. by Paul Murtha
Everybody needs somebody to love, by Blues Brothers, Bert Berns, Gery Wexler and Soloman Burke
It had better be tonight , comp. by Henry Mancini and Johnny Mercer, arr. by Michael Brown
Crazy train, Ozzy Osbourne, arr. Paul Murtha
Hit the road Jack, Ray Charles, arr. Mike Lewis
Mambo no. 5, Damaso Perez Prado, arr. Jay Bocook

Trajanje koncerta: 60 minuta
„Vasa Pavić“ Big bend čine:

Jelena Strunjaš, Milena Konatar (flaute)
Milena Kankaraš (klarinet)
Stefan Pavićević, Sava Dabanović (alt saksofoni)
Milutin Barbul (sopran, tenor i bariton saksofon)
Maša Tulić (horna)
Sava Rajković, Sara Lakičević, Bojan Drobnjak (truba)
Meša Kerović (trombon)
Enes Tahirović (klavijatura)
Milorad Šule Jovović (bas gitara)
Slaven Ljujić (bubanj)

Milica M. Vukmanović „ITIJA- RUKOPIS IZ SNA“, zbirka poezije
2020-04-02 20:00 | Dvorac kralja Nikole
Milica M. Vukmanović
„ITIJA- RUKOPIS IZ SNA“ – zbirka poezije

Milica M. Vukmanović rođena je u Baru 19. oktobra 1956. godine.
Objavila je nekoliko knjiga poezije: „Sveti grijeh“ (1990 – SPR-Titograd), „Itija“ (1993 – Grafopublik, Beograd), „Plač vinskog mjeseca“ (1994 – Unireks, Beograd), „Itija rukopis iz sna“ (2019 – JP Kulturni centar Bar, Nove i izabrane pjesme).
Njena poezija je zastupljena u mnogim zbornicima, izborima i u tri antologije: „Snevne Evine kćeri“, „Antologija pjesama o vinu“ i „Antologija pjesama o maslini“.
Poezija joj je prevođena na ruski, rumunski, makedonski, slovenački, engleski i italijanski jezik.
Milica Vukmanović je učesnica mnogih književnih festivala u Crnoj Gori i regionu, a njeno stvaralaštvo je nagrađeno brojnim priznanjima.

Riječ kritike:
… „Polazeći od samog naslova kao simboličnog paralelizma neba i zemlje, sintagmatske složenice koja upućuje na spoj duha i tijela, na spoj dva tijela, na spoj lica i naličja, lica i predjela kojima putuje njegov duhovni konstituent, zbirka poezije Milice Vukmanović „Itija rukopis iz sna“ otvara jedno nepregledno polje asocijativnih nizova u čijoj simbolici prepoznajemo i sopstvenu drugost, onostrani egzistencijalni actus (bitak) koji je Frojd nazvao ID a njegova psihoanaliza ga okarakterisala kao „podsvjesno“. Upravo iz tog asketski ogoljenog predjela duše, iz esencijalne nutrine složenih psihičkih procesa, umjetnički libido pjesnikinje Vukmanović započinje svoj suptilni ples zavodeći veličanstvenim metaforama i različitim tematskim inscenacijama kako podijum pjesme, tako i hronotop trajanja sa svim svojim bremenitim oscilacijama emocije, vođene prvenstveno snagom ljubavi, tom bezrezervno poklonjenom istinom, o sebi ponuđenoj, o sebi predatoj, o sebi rezigniranoj, lucidnoj, razigranoj i pomalo izgubljenoj…
…Ovo, do sada napisano, predstavlja samo minoran osvrt na poetiku Milice Vukmanović jer nije pjesma ono što pročitate, pjesma je ono što u vama propjeva kada zatvorite oči, za tren ili vječnost, svejedno.
Ova zbirka poezije ima tu moć. Pročitajte, zatvorite oči i oslušnite vječnost u vama.
mr Ana Pejović

„Beoart“: „HISTERIJA“, režija: Ivan Vuković
2020-04-09 20:00 | Sala Doma Kulture, Ulica Jovana Tomaševića, Bar, Crna Gora
Terry Johnson
„Beoart“
„HISTERIJA“
Režija: Ivan Vuković
Dramaturg: Miloš Krečković
Scenografija: Ljubica Milanović
Kostimografkinje: Senka Kljakić i Marijana Radović
Kompozitori: Miroslav Radulović i Stevan Radulović

Igraju: Mladen Andrejević, Goran Jevtić, Suzana Lukić, Nebojša Ljubišić i Anđelika Simić (glas)
O PREDSTAVI:
Ovaj psihoanalitički vodvilj govori on tome šta se dogodilo kada su se 1937. godine u Londonu sreli otac psihoanalize Sigmund Frojd i princ nadrealizma Salvador Dali. Urnebesno mračna i jezovito smiješna, drama „Histerija“ osvojila je, kao komedija godine, britansku nagradu „Lorens Olivije“, najznačajnije priznanje za dramu na engleskom jeziku.

POZORIŠNA KRITIKA:
Predstava je vrlo dinamična, dijalozi duhoviti i promišljeni, gluma izvanredna. Ko zna ponešto o Frojdu i Daliju ima razlog više da je pogleda. Međutim, mislim da opis da se radi o susretu ova dva briljantna uma nije baš egzaktan. Fokus je na Frojdu, koji pred kraj života sumnja u jednu od teorija na kojoj je bazirao čitav svoj psihoanalitički rad. Sumnja u sebe, u smisao svog poziva i života, haos, predstavljen u liku Dalija, gubljenje granica između svijeta oko sebe i u onoga u sebi, ova predstava je kao jedna jeziva, zabavna, zastrašujuća halucinacija čovjeka na samrti. Efekti svjetla, zvuka i fantastične sinhronizovanosti glumaca zaista čine da imate osjećaj da ste izgubljeni u košmaru. Glavna zamjerka je u vezi sa samim tekstom, a ne sa njegovim izvođenjem i predstavlja, po mom mišljenju, banalizovan i nedovoljno razrađen sukob u psihi samog Frojda koji mu nije dozvolio da u potpunosti prodre u tajne ljudske duše. On, naime, zbog traumatičnih iskustva iz sopstvenog djetinjstva s kojima nije u stanju da se suoči bazira znatan dio svog rada na negaciji istih na taj način oštećujući pacijentkinju. Interesantna ideja, no pomalo naivno izvedena. Sve u svemu, odlična predstava, fantastične gluma i režija, i puno nadrealnog humora!

O REDITELJU:
IVAN VUKOVIĆ (1983) diplomirao je pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Nikole Jevtića i profesorke Alise Stojanović. Od 2012. godine radi kao v. d. direktora, a zatim kao direktor Narodnog pozorišta u Nišu. Predstave: Tina Fej: „Loše devojke“, Pozorište „Dadov“ Beograd (2008); Malgorzata Mrockovska: „Justina, sestra moja“, Narodno pozorište „Toša Jovanović“ Zrenjanin (2008); Džon Ozborn: „Osvrni se u gnevu“, Narodno pozorište „Bora Stanković“ Vranje (2010); Teri Džonson: „Histerija“, Jugoslovensko dramsko pozorište Beograd (2010); Radoslav Pavlović: „Devojke“, Narodno pozorište u Nišu (2011); Stiven Grinblat: „Šekspir – izgubljeno/nađeno“, Dom omladine Beograd u koprodukciji sa Harvardskim univerzitetom (2011); Kristofer Durang: „Ludi od terapije“, Scena Stamenković Beograd (2012); Ivo Bresan: „Veliki manevri u tijesnim ulicama“, Narodno pozorište u Nišu (2013), Radoslav Pavlović: „Mala“, Narodno pozorište u Nišu (2014), Jelena Mijović: „12 gnevnih žena“, Narodno pozorište u Nišu (2014); Ivan Velisavljević: „Svrati, reče čovek“, Narodno pozorište u Užicu (2015). Operske predstave: Jonan Straus Mlađi: „Slepi miš“, Narodno pozorište u Nišu (2013); Đoakino Rosini: „Seviljski berberin“, Narodno pozorište u Nišu (2013). Godine 2014. izabran je za docenta na Fakultetu umetnosti u Nišu.

Dječji hor „Zvjezdice“
2020-04-16 18:00 | Sala Doma Kulture, Ulica Jovana Tomaševića, Bar, Crna Gora
Dječji koncert
Hor „Zvjezdice“

Dječiji hor „Zvjezdice” osnovan je u Podgorici 1985. godine, kao hor tadašnjeg Doma JNA, potom postaje hor Doma omladine „Budo Tomović“, a danas je hor Dječjeg saveza Podgorice. Dirigent i osnivač hora je Marko Klepić, kompozitor i dirigent. Za 32 godine, kroz hor je prošlo vise hiljada djece Podgorice. Iza sebe imamo brojne dječje emisije proizvodnje RTCG, preko 20 festivala dječje pjesme „Naša radost“, veliki broj popularnih dječjih pjesama koje su se izvodile na svim televizijskim i radio-stanicama, širom Crne Gore i nekadašnje Jugoslavije.
Hor je u svijet muzike uveo mnoge mališane i iznjedrio veliki broj danas poznatih pjevača i muzičara, koji su osvajali brojne nagrade na dječjim festivalima. Mjesečna članarina iznosi 5 eura. Hor je do skoro bio potpuno besplatna aktivnost, a simbolična članarina uvedena je kako bismo mogli da pokrijemo osnovne troškove. Probe se održavaju ponedjeljkom i četvrtkom u 19h u KIC-u „Budo Tomović“ i audicija je otvorena dva puta godišnje, u septembru i februaru. Danas hor broji oko 50 članova, odabranih, talentovanih učenika osnovih škola Podgorice. Dirigenti hora su Marko i Ana Klepić.

Seida Belegović: „Kompozicija formi i oblika“, izložba slika i instalacija
2020-04-23 20:00 | Dvorac kralja Nikole
Izložba
Seida Belegović: „Kompozicija formi i oblika“, izložba slika i instalacija

Izložba slika i instalacija „Kompozicija formi i oblika“ nastavak je autorkinog rada ranije ostvarenog ciklusa, sa novim likovnim akcentima.
Inspirisana geometrijom koja se nalazi u osnovi svega što postoji, autorka se odlučila za oblik nepravilnog trougla, koji je kao geometrijski oblik, sam po sebi kreativan, stabilan, ima energiju i harmoniju.
Svi trouglovi čine jedinstvo, dinamiku pokreta i akcije, usmjeravajući im pravac u slici, ostvarujući apstraktnu kompoziciju, a sa izlaskom geometrije iz prostora slike u realni prostor kroz instalacije, ostvaruje se i likovno sadržajna komunikacija sa publikom. Bojom se potencira kompozicioni sklad, linija, ravnoteža, tekstura, ritam… Sama paleta boja je sužena, autorka slika jakim i čistim bojama koje za nju kao umjetnika imaju značenje: crno-bijela, smjenjuje se kao dan i noć, kontrasna je i efektna boja rađanja i smrti, jer sve što dolazi i odlazi, to je proces trajanja života i smrti kao cjelina sve do beskonačnosti. Plava boja predstavlja svjetlost i vasionu, narandžasta, crvena i tamnocrvena radost življenja, mladost, život, borbu kroz život, za ljubav, želju, nadanje… Sve slike su urađene akrilikom, koji je kao boja transparentan, što nije slučaj u njenim slikama jer boju nanosi više puta, što u krajnjem potvrđuje njenu istrajnost u radu.

SEIDA BELEGOVIĆ rođena je u Podgorici. Akademiju likovnih umjetnosti – grafički odsjek, završila je u Prištini, 1980. godine kod profesora Fatmira Kripe. Poslijediplomske studije upisala na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu 1990. godine. Zbog ratnog vihora koji je zahvatio te prostore magistarsku disertaciju odbranila je tek 1998. godine kod akademika Dževada Hoze.
Član je Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore od 1982. godine, Udruženja likovnih pedagoga Crne Gore od 1980. godine i rukovodilac Podmlatka „Slikarskog uranka“ Podgorice od 1993. godine.
Bavi se likovno pedagoškim radom i publicistikom i član je novinara Crne Gore.
Izlagala je na preko 200 grupnih i kolektivnih izložbi na Cetinju, u Herceg Novom, Sarajevu, Beogradu, Nišu, Sofiji, Celju, Slovenskoj Konjici, Parizu, a od 1982. godine učestvuje na tradicionalnim izložbama ULUCG, kao i na svim likovnim salonima Podgorice.
Belegović je donatorka na brojnim aukcijama i humanitarnim akcijama u Crnoj Gori i regionu. Pored toga, učestvovala je u radu umjetničkih kolonija i izlagala grafike, slike i crteže u Đevđeliji, Karanu, Tesliću, Srebreniku, Smederevu, Tuzli, Pančevu, Prohor Pčinjskom, Ulcinju, Mojkovcu, Gadžin Hanu, Subotici, Prvoj internacionalnoj koloniji u organizaciji Galerije „Most“ – Trebinje, Sutomoru, Danilovgradu…
Poznati je likovni pedagog, od ideje do realizacije autor je brojnih međunarodnih, saveznih, republičkih i opštinskih izložbi dječjeg likovnog stvaralaštva. Bavi se i publicistikom i član je Udruženja novinara Crne Gore.

OTVARANJE FESTIVALA: „SOLO, DUO, TRIO“: Danijel Cerović, Mirka Šćepanović i Dmitrij Prokofjev
2020-09-07 20:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
OTVARANJE FESTIVALA
„SOLO, DUO, TRIO“
UČESNICI: DANIJEL CEROVIĆ (gitara), MIRKA ŠĆEPANOVIĆ (violina) i DMITRIJ PROKOFJEV (violončelo)

PROGRAM:

Žarko Mirković: Tamna noći
N. Paganini: Terzetto za violinu, violončelo i gitaru
Dušan Bogdanović: Šest balkanskih minijatura “Za svjetski mir”
Bela Bartok: Šest rumunskih igara

Danijel Cerović jedan je od vodećih crnogorskih izvođača iz domena klasične muzike sa intenzivnom međunarodnom koncertnom karijerom. Ostvario je nekoliko stotina nastupa kao solista i član kamernih ansambala na prestižnim međunarodnim festivalima, koncertnim serijama, turnejama kao i u dvoranama širom svijeta.
Kao solista snimio je CD s muzikom Skarlatija, Sora i Đulijanija. Kao član ,,Duo Amarilli“ sa mecosopranisticom Amandom Stojović snimio je CD sa muzikom za glas i gitaru, a CD muzike za dvije gitare sa Goranom Krivokapićem u izdanju Muzičkog centra Crne Gore. U 2014. i 2016. godini, kao član Crnogorskog dua gitara sa Goranom Krivokapićem, transkribovao je i snimio šest ,,engleskih svita“ Johana Sebastijana Baha na dva CD-a za NAXOS Records. Oba izdanja su dobila izuzetne kritike od vodećih svjetskih magazina i portala za klasičnu muziku, kao što su: londonski ,,Gramophone“, ,,American Record Guide“, ,,Soundboard“, ,,WGBH Radio – Boston“ (nagrada za najbolji CD nedjelje), ,,ClassicsToday“, ,,Guitare Classique“ i dr. Takođe, CD izdanja su predstavljena u programu Radio BBC 3, Radio NL 4, te posredstvom ugledne radijske emisije ,,Guitar Alive“ na više od 250 stanica širom SAD-a , kao i u Danskoj, Kini, na Tajvanu, Novom Zelandu i u Australiji.
Jedan je od utemeljivača i umjetnički direktor međunarodnog ,,Nikšić Guitar Festivala“ (osnovan 2005). Takođe, jedan je od osnivača i umjetnički direktor projekta ,,Montenegro International Guitar Competition“ (Tivat, Podgorica) koji je, zajedno sa još 17 sličnih manifestacija iz čitave Evrope, dio ,,EuroStrings“ projekta koje će se u periodu od 2017-2021. finansirati iz projekta Evropske Unije ,,Kreativna Evropa“.
Profesor je na Muzičkoj akademiji Univerziteta Crne Gore na Cetinju i gostujući predavač na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Sarajevu.
Njegov novi CD za izdavačku kuću NAXOS sa djelima baroknog kompozitora Silviusa Leopolda Vajsa biće objavljen 20. avgusta, dok će naredne godine biti objavljen CD sa muzikom Astora Pjacole, gdje će se predstaviti kao član crnogorskog dua gitara sa Goranom Krivokapićem.
Mirka Šćepanović, rođena 1981. u Beogradu, violinistkinja je crnogorskog porijekla. Nakon uspješno završenih magistarskih studija na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu u klasi Vesne Stanković, nastavlja svoje umjetničko usavršavanje kod Rajnera Šmita na Visokoj školi kraljice Sofije u Madridu, gdje od njenog Veličanstva Kraljice 2006. i 2007. godine dobija odlikovanje za Najboljeg studenta u sekciji violina. Želja za daljim muzičkim razvojem i uspjesima vodi je u Bazel, gdje s najvišim ocjenama završava 3 mastera. Važne muzičke impulse dobila je na majstorskim kursevima koje su predvodili Kolja Blaher, Zakar Bron, Menahem Presler, Valter Levin i Ferenc Rados. Dobitnica je nagrada na međunarodnim takmičenjima u Italiji, Španiji i Švajcarskoj. Kao aktivan i posvećen kamerni muzičar imala je priliku da nastupa na internacionalnim festivalima u Engleskoj, Francuskoj, Španiji, Njemačkoj, Austriji, Izraelu, Japanu, Indiji i sarađuje sa renomiranim muzičarima među kojima su Stiven Iserlis, Izabel Ćarisius, Fransoa Benda, Radovan Vlatković, Serđo Acolini. Mirka je imala priliku da radi s najpoznatijim kompozitorima današnjice među kojima su Salvatore Skiarino, Hajnz Holiger, Georg Fridrih Has, Giorgi Kurtag, Volfgang Rim i Piter Etveš. U toku studija u Bazelu otkrila je afinitet prema savremenoj muzici, nakon čega su uslijedila učešća na poznatim festivalima u Donauešingenu, Gracu, Vajmaru, Milanu, Lucernu, Budimpešti i Hadersfildu.
Dmitrij Prokofjev rođen je u Moskvi gdje je završio moskovski konzervatorijum 2003, a dvije godine kasnije i postdiplomske studije u klasi profesorke Natalije Gutman. Pobjeđivao je na omladinskim međunarodnim takmičenjima u Rusiji, Italiji i Austriji. Prokofjev je pobjednik je i dobitnik specijalne nagrade televizijskog kanala „Kultura“ na međunarodnom takmičenju „P. I. Čajkovski“ (Rusija 2002) kao i specijalne nagrade Zagrebačke filharmonije na međunarodnom takmičenju A. Janigro (Hrvatska, 2008).
Od 2000. godine je solista državnog kamernog orkestra „Moskovski virtuozi“ pod rukovodstvom V. Spivakov, a od 2008. godine predaje violončelo na Moskovskom državnom konzervatorijumu „P. I. Čajkovski“.
Kao solista nastupao je u mnogim gradovima Rusije i u inostranstvu. Solo koncerte je održao na prestižnim mjestima kao što su Auditorium du Louvre u Parizu i Rudolfinum u Pragu. Kao solista svirao je u pratnji simfonijskih orkestara s dirigentima I. Golovčinom, M. Gorenštejnom, V. Spivakovom, J. Bašmetom, A. Rudinom, V. Poljanskim, L. Nikolajevom, D. Orlovom, V. Simkinom, R. Ledo (Španija), S. Vlasovom, M. Horvatom (Austrija), L. Korčmarom, E. Buškovom, M. Holmanom, Z. Milerom (Češka) i G. Rinkjavičusom.
Učesnik je međunarodnih muzičkih festivala među kojima su festival Vladimira Aškenazija (Finska), festival u Krojtu (Njemačka), festival u sjećanje na Olega Kagana (Moskva), festival „Moskovska jesen“, Muzički festival u Viborgu, festival „Primavera classica“ (Moskva), muzički festival u Kolmaru (Francuska), Piano Festival u Antaliji, festival „Decembarske večeri“ (Moskva). Solo koncert koji je održao u maju 2003. godine u okviru međunarodnog festivala u Bergenu (Norveška) norveška štampa je proglasila za najbolji koncert u sezoni.
U kamernoj muzici sarađivao je sa najznačajnijim imenima klasične muzike kao što su Vladimir Spivakov, Džesi Norman, Natalija Šahovskaja, Natalija Gutman, Eliso Virsaladze, Edvard Bruner, Žan Giju, Ilja Gringolc, Olga Kern, Aleksandar Kobrin, Mihail Simonjan, Mihail Lidski, Jekaterina Skanavi, Elena Revič, Nikolaj Sacenko, Nikolaj Luganski… Svoj prvi kompakt disk Prokofjev je snimio u šesnaestoj godini s profesorom Moskovskog konzervatorijuma Aleksejem Nasedkinom (sonate za violončelo i klavir D. Šostakoviča i E. Griga).

STEFAN ĐUKIĆ: „IZMEĐU POLOVA“
2020-09-07 21:30 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
STEFAN ĐUKIĆ: „IZMEĐU POLOVA“
Moderatorka: Milena Đukić
O autoru:
Stefan Đukić je rođen 1986. godine u Baru, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, na odsjeku Filozofija sa temom „Pojam razvoja u Hegelovoj filozofiji istorije“.
Radio je kao profesor filozofije, etike, građanskog obrazovanja i istorije religije u gimnaziji. Dvije godine vodio autorsku radio emisiju „Glasom protiv negativnog“ koja se bavila širokim spektrom društvenih tema i ugostila univerzitetske profesore, naučnike, umjetnike, diplomate i druge.
Autor je dokumentarnog filma „Šta ljevica želi“ snimanog u Berlinu 2016. godine koji se bavi savremenom radikalnom ljevicom u Evropi. Film je emitovan na Televiziji „Vijesti“ 2017. godine i bio predmet više okruglih stolova i tribina na fakultetima u Crnoj Gori. Jedan je od autora i voditelj političkog podcasta „Sve po spisku“.
Kao kolumnista, objavljuje tekstove i analize u dnevnim listovima „Vijesti“ i „Dan“ u Crnoj Gori, te na mnogim internet portalima. Od 2007. godine uređuje i vodi lični blog godine na kome objavljuje tekstove sa temama iz filozofije, kulture, politike i drugih društvenih oblasti.
Aktivan je kao moderator, predavač i učesnik na tribinama i konferencijama, kako u zemlji, tako i u inostranstvu. Kao politički analitičar komentariše zbivanja na domaćoj i međunarodnoj političkoj sceni za televiziju i štampane medije.
Posvećen je građanskom aktivizmu, sa posebnim naglaskom na teme direktne demokratije, ekologije i pacifizma.

„Barski ljetopis“ i Gradsko pozorište Podgorica: „DON KIHOT“, režija: Andraš Urban
2020-09-08 21:00 | Ljetnja pozornica Doma kulture
„Barski ljetopis“ i Gradsko pozorište Podgorica
Migel de Servantes
„DON KIHOT“
Režija: Andraš Urban
Tekst: Vedrana Božinović
Muzika: Irena Popović Dragović
Scenorafija: Smiljka Šeparović Radonjić
Kostimografija: Lina Leković
Igraju: Branka Femić Šćekić, Kristina Obradović/ Katarina Krek, Branka Otašević, Jelena Simić, Sanja Popović, Vanja Jovićević i Anđelija Rondović.

Riječ reditelja:
Neću da radim folirantsku predstavu. Da. Radim samo jednu. Ovu. Kao da je poslednja. Svaka je donkihotovsko ludilo. Borba na život i smrt. Pa svojevrsno ludilo. Nemoćni smo pred zlom. Kompromisni smo. Palićemo i knjige. A na početku smo samo hteli miran život. U biti. Borba za ideale postane samo budalaština iz mladosti. Krizis adolescensis. Svi nas ubeđuju da su to samo vetrenjače… da je pozorište samo ono sto oni razumeju, samo ono sto oni umeju da rade. Sedam žena. Sedam glumica koje biju svoju bitku malo duže od sat vremena. Izgaraju na sceni. I 7 mikrofona. Opet. Da. Znači da vama ipak samo ostaje da se udobno namestite na vašim stolicama, i prepustite se predstavi.
Andraš Urban
Riječ autorke teksta:
Don Kihot je klasika.
Ovo je rečenica koja će na ovaj ili onaj način nekoliko puta biti izgovorena u predstavi. I to jeste tako. „Najprevođenije djelo nakon Biblije“, roman koji se proglašava začetnikom savremenog romana, lik koji je postao simbolom, arhetipom, vjerovatno najpoznatiji lutajući vitez svih vremena – samo je početak onoga što se kao teret svali na svakoga ko krene u dramsku borbu sa Don Kihotom. Servantes je veliki pisac i „Don Kihot“ je, nesumnjivo, veliko djelo, ali čvrsto vjerujem u to da posao pozorišta nije da nam velika djela lijepo pročita sa scene. Pozorište je umjetnost za sebe. Nikako samo ilustracija književnosti, ma kako ona genijalna bila. Zato ova predstava nije namijenjena srednjoškolcima koji se teško probijaju kroz školsku lektiru. Nije, u slučaju da žele da im se prepriča fabula. I svakako jeste i njima, ali i svima onima koji žele da se zajedno sa nama zapitaju – šta znači potraga za idealima danas. U kakvom društvu živimo, kakvom težimo i da li je idealno društvo, čak i ako ga dosegnemo, zaista po našim mjerilima. Nas, Balkanaca, koji cijene činjenicu da ne mora sve uvijek po zakonu, nego postoji i nešto što je stvar dogovora.
Pa makar se to ticalo i zakona koje smo sami donijeli.
Servantes piše roman koji je zabavna i duhovita pustolovina. Ali je i kritika književnosti, pozorišta, drame (Servantes je bio dramaturg i dramski pisac), religije, čak i odnosa prema ženama… Iako se opšte znanje o Don Kihotu zaustavlja na vjetrenjačama, u romanu se jasno progovara o idealu države, društva, ljubavi i umjetnosti. Time smo se bavili.
Naši lutajući vitezovi su viteškinje. Rogobatan termin. Ali gender ispravan, te potpuno u skladu sa Zakonom o ravnopravnosti spolova u Crnoj Gori koji diskriminacijom smatra, da parafraziram, čak i jezičku upotrebu muškog roda kao generički neutralnog kada se govori o različitim rodovima. No, zakoni su jedno. A praksa je, rekoh, gotovo uvijek, nešto sasvim drugo.
Ovo nije priča o ženama. Ovo je priča o društvu. Jer su i žene i muškarci plod društvenih zakonitosti i posljedica odnosa koji se njeguju kao tradicija, očuvanje reda ili, što je možda i najvažnije – obraza. Ovo nije samo ženska priča, ali jeste priča koju pričaju žene. Iz svoje vizure. One progovaraju o svojim, tim strašnim i nerazumnim, „ženskim pravima“. A samo onaj koji ne sluša ili neće da sluša neće shvatiti kako su to uvijek i samo prava svakog čovjeka.
Ako više iko ima snage i volje da se za prava bori. Jer, „ovo je loše vrijeme za lutajuće vitezove“.
Juriš na vjetrenjače. Vedrana Božinović

O reditelju:
Andraš Urban je rođen 1970. u Senti. Sa sedamnaest godina, formira samostalnu pozorišnu i književnu radionicu, u kojoj radi kao autor, reditelj i glumac. Nakon izvjesnog vremena, formira pozorišnu trupu „Aiowa“, koja je teatar tretira kao specifičnu, ali ipak sveumjetničku ideološku akciju. Na novosadskoj Akademiji umjetnosti, studira filmsku i pozorišnu režiju. Istovremeno je kao reditelj angažovan u subotičkom Narodnom pozorištu. Sredinom devedesetih, napušta studije, rad u pozorištu i godinama živi povučeno. Režiju diplomira 2000. godine, u klasi prof. Vlatka Gilića i Bora Draškovića, i nastavlja intenzivan rad u pozorištu. Uz podršku segedinskog MASZKa, i vlastitog ansambla stvara i „nezavisne“ pozorišne predstave. Od 2005. godine direktor je Mađarskog gradskog pozorišta „Deže Kostolanji“ u Subotici. Osnivač je internacionalnog pozorišnog festivala „Desiré Central Station“. Radi u Novom Sadu i Subotici, vodi umjetničke radionice u Rumuniji, odlazi na studijsko putovanje u Japan. Režirao je predstave u Nišu, Novom Sadu, Beogradu, Segedinu, Bitolju, Ljubljani, Berlinu, Klužu, Varni. Ukupno, četrdesetak profesionalnih režija. Pozorište percipira kao na prosvijetljeni prostor, ponekad provokativne akcije, gdje se misli, govori i organizuje specifičan vid umjetničke stvarnosti. Predstava je za njega komunikacija, i druga stvarnost, koja postoji za sebe, ali nastaje u odnosu izvođača, izvođene stvarnosti i gledaoca. Režiju ostvaruje preko interaktivne komunikacije s glumcem. Nosilac je odlikovanja, nagrada „Jasai Mari“ (Najprestižnija nagrada za pozorišnu umjetnost Republike Mađarske), nagrada „Joakim Vujić“, „Pro urbe“ grada Subotice, „Pro urbe“ grada Senta, za Paralelnu umjetnost (Mediawave). Njegove režije i predstave su nagrađivane na festivalima: „Profesionalna pozorišta Vojvodine“, „Sterija“, „Infant“, „Joakimfest“, „Tvrđava fest“, „Teatarfest“, „Festival alternativnih pozorišta Republike Mađarske“, „Festival mađarskih pozorišta“, „MOT“.

TRIO CON SPIRITO: Irena Merdović, Ratka Vujačić i Hristina Merdović
2020-09-09 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
Trio CON SPIRITO – Irena Merdović, Ratka Vujačić i Hristina Merdović
Program:

A. Piazzolla: Libertango
A. Piazzolla: Jeanne y Poal
Ennio Moricone: Chi mai
Frank Angelis: Adagio
M. Pićurić: Jovano Jovanke
J. S. Bah: Preludium i fuga g moll
V. Semionov: Divertimento (II mov.)
Frank Angelis: Cubana
Hugo Diaz: Milonga para una armonica
Gorka Hermosa: Brehme
Gorka Hermosa: Anantango

Irena Merdović je rođena 1974. godine u Podgorici. Srednje muzičko obrazovanje stekla je u muzičkoj školi Dr Miloje Milojević u Kragujevcu, u klasi profesora mr Vojina Vasovića. Diplomirala je na Muzičkoj akademiji „Petar Ilič Čajkovski“ u Kijevu, Ukrajina, u klasi profesora Vladimira Besfamiljnova. Kao najbolji student bila je stipendista Ministarstva prosvjete Crne Gore od 1994. do 1999. godine. Magistrirala je na muzičkoj akademiji na Cetinju 2014. godine na Odsjeku za kamernu muziku.
Dobitnica je više nagrada i stručnih priznanja: prve nagrade na republičkom takmičenju u Podgorici 1983. godine i Prve nagrade na republičkom takmičenju 1984, lauerat je internacionalnog takmičenja u Aranđelovcu (1994); Prve nagrade međunarodnog takmičenja u Herceg Novom (1993); Prve nagrade republičkog takmičenja u Beogradu (1993); učesnica takmičenja u Klingentalu, Prve nagrade Muzičkog festivala na Cetinju (dirigent orkestra). Prva je žena u Crnoj Gori diplomirani profesor klasične harmonike. Član je više kamernih sastava u Crnoj Gori sa kojima nastupa. Premijerno je izvodila Koncertni triptih A. Belošickog u Kijevu (1997).
Snimala je numeru za pozorišnu predstavu „Post Scriptum“ u režiji Varje Đukić. Irena Merdović je profesor harmonike u Muzičkoj školi „Vasa Pavić“ u Podgorici, a njeni učenici već godinama osvajaju značajne nagrade na referentnim internacionalnim takmičenjima: Zvezdane staze (Kragujevac), Accordeon Art (Sarajevo), Kastelfidardo (Italija), Dani harmonike (Smederevo), Dani harmonike (Ugljevik, Bijeljina), Akordeon fest ( Grac ), Nacionalni trofej (Francuska), kao i na državnim i međunarodnim takmičenjima u Crnoj Gori.

Ratka Vujačić je rođena 1973. godine u Kotoru. Osnovno i srednje muzičko obrazovanje stekla je u Muzičkoj školi „Vida Matijan“ u Kotoru. Diplomirala je na Muzičkoj akademiji na Cetinju na teoretskom odsjeku.
Muzički je producent u Agenciji Digital DAB. Dirigent je hora – „Svetosavnik“ sa kojim je koncertno nastupala širom Crne Gore: u Kotoru, Herceg Novom, Nikšiću, Beranama, Bijelom Polju, Baru. Tokom prethodne, 2019. nastupali su na Kolarčevoj zadužbini u Beogradu, Andrić Gradu u Višegradu. Član je kamernog ansambla „Con Spirito“ sa kojima već godinama sarađuje i nastupa.

Hristina Merdović je rođena 20. aprila 2002. godine u Podgorici. Učenica je četvrtog razreda srednje muzičke škole „Vasa Pavić“ u Podgorici, odsjek harmonika u klasi profesorice me Irene Merdović. Prvih pet godina muzičke škole je pohađala klavir u klasi profesorice Lidije Skender, a tokom dosadašnjeg školovanja je u svakoj godini postigla odličan uspjeh.
U prethodnim godinama je osvojila sljedeće nagrade: XXXVII Festival mladih muzičara Crne Gore Kotor – Zlatna lira, Klavir – pretkategorija, Muzički festival mladih Crne Gore Herceg Novi – Zlatna lira, Klavir, XLII Muzički festival mladih Crne Gore Podgorica – Zlatna lira, Harmonika – II kategorija), Internacionalni festival harmonike „Akordeon art“ Istočno Sarajevo 2017 – Laureat (VI kategorija), 13. međunarodno takmičenje harmonikaša „Zvezdane staze“ 2016. Kragujevac – II nagrada (kategorija IIIc), Internacionalni festival harmonike i kamerne muzike „Eufonija“ Novi Sad 2017 – II1 nagrada (kategorija IIIb), Osmi međunarodni festival „Dani harmonike“ Ugljevik-Bijeljina 2016. II nagrada (3. kategorija), XLV Muzički festival mladih Crne Gore 2018 – Srebrna lira (harmonika VI kategorija), Internacionalni festival harmonike i kamerne muzike „Eufonija“ Novi Sad 2018 – II3 nagrada (IV kategorija), Međunarodni muzički festival za harmoniku „Harmonika fest“ Tivat 2017 – II nagrada (VI kategorija), Specijalna nagrada 100 poena – Festival mladih Crne Gore – kamerna muzika (trio harmonika) 2019, Međunarodni muzički festival za harmoniku „Harmonika fest“ Tivat – Laureat – Prva nagrada – kamerna muzika (trio harmonika) 2019, Međunarodni muzički festival za harmoniku „Harmonika fest“ Tivat – Druga nagrada – harmonika 2019, Internacionalni festival harmonike „Akordeon art“ Istočno Sarajevo – Druga nagrada – harmonika 2019, Australian international accordion championships – IO255 International Competition for Ensemble Music – III mjesto avgust 2020.

„PREPOZNAVANJE“, kolektivna internacionalna izložba
2020-09-10 20:30 | Dvorac kralja Nikole
„PREPOZNAVANJE“, kolektivna internacionalna izložba
Saradnja sa Narodnim muzejem Crne Gore
Izložba „Prepoznavanje“ nastavak je dugoročnog regionalnog umjetničkog projekta koji je, u svom četvrtom ciklusu, započet kroz rezidencijalni program, održan u Ribarskoj Banji i Kruševcu, 2017. godine.
U uvažavanju posebnosti i zajedništva svih aktera okupljenih na ovom projektu, u kontekstu samog projekta i mjesta održavanja rezidencijalnog programa, izložba predstavlja radove šestoro umjetnika. Jelena Rubil (Kruševac), Nina Galić (Kraljevo), Vesna Ilić Darijević (Čačak), Ivana Stanković (Niš), Jovana Vujanović (Podgorica) i Bogdan Aleksandrov (Vidin) u svojim radovima mapiraju pitanja savremenih procesa u kontekstu promišljanja mjesta umjetnika i umjetničkih djela, ali, prije svega, mjesta pojedinca u savremenom svijetu, odnosa ka prirodi, tehnologiji, drugima u digitalnoj kulturi, kao i pojava i pitanja koji proizilaze ili su u vezi sa prirodnim zakonitostima i fenomenima ukupne društvene stvarnosti.
Projekat je posvećen uspostavljanju i promovisanju partnerske saradnje galerija/muzeja, kustosa, umjetnika, u zajedničkom djelovanju na prepoznavanju lokalnih umjetničkih scena, mobilnosti umjetnika, kustosa, razmjene i vidljivosti savremene umjetničke prakse u regionu. Kao takav ostvaruje višeslojne saradničke mreže i istinski je doprinos decentralizaciji.
Pokrenut 2004. godine, do sada je realizovan kroz dva ciklusa izložbi: „Prepoznavanje“, 2005–2007, Kruševac, Čačak, Kraljevo, Niš i Podgorica (Crna Gora); „Prepoznavanje 2“, 2010–2012, Podgorica, Čačak, Niš, Kruševac, Kraljevo, Kumanovo (Makedonija) i Sofija (Bugarska); kroz regionalnu konferenciju „Prepoznavanje 2013“, Kruševac, kada je priređena i izložba bugarskih umjetnika, i kroz treći ciklus, koji je započet rezidencijalnim programom u Sićevu i Nišu 2014. i realizovan nizom izložbi priređenih tokom 2015. i 2016. godine u Nišu, Kruševcu, Kraljevu, Čačku, Plovdivu (Bugarska) i Nikšiću (Crna Gora).
Stručni tim projekta čine: Biljana Grković, koordinator, Milica Todorović, Julka Marinković, Ljubiša Simović, Ljiljana Karadžić, Svilen Stefanov, istoričari umjetnosti.
Nosilac ovog projekta je Umetnička galerija/Narodni muzej Kruševac a saradnici su: Galerija savremene likovne umetnosti Niš, Umetnička galerija „Nadežda Petrović“, Čačak, Narodni muzej Kraljevo (Srbija), Narodni muzej Crne Gore sa Cetinja (Crna Gora), Umjetnička galerija „Nikola Petrov“ Vidin (Bugarska).

Umjetnici:
Mr Vesna Ilić Darijević je rođena 1970. u Čačku. Diplomirala je grafiku na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Zorana Todovića, 1997, a postdiplomske studije (smjer crtež) završila je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu u klasi profesora Darije Kačić. Master studije (studijski program slikarstvo) realizovala je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Gorana Despotovskog, 2015. Član je ULUS-a od 2000. Aktivno izlaže od 1997. godine u zemlji i inostranstvu (Krakov, Kanagava, Beograd, Novi Sad, Kragujevac, Kraljevo, Čačak…). Profesor je na Visokoj školi tehničkih strukovnih studija u Čačku.
Ivana Stanković rođena je 1973. u Nišu. Diplomirala je na grafičkom odsjeku Fakulteta likovnih umetnosti u Prištini u klasi profesora Zorana Jovanovića Dobrotina. Magistrirala je na FLU u Beogradu u klasi prof. Biljane Vuković. Član je ULUS-a. Realizovala je 13 samostalnih izložbi širom Srbije (Niš, Beograd, Kragujevac, Kraljevo) i Makedonije (Skoplje, Kumanovo i Ohrid). Učestvovala je na preko 150 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu (Bugarska, Meksiko, Kanada, Hrvatska…) Od 1999. radi u Umetničkoj školi u Nišu kao profesor grafičkih predmeta.
Jelena Rubil je rođena 1975. u Kruševcu. Diplomirala je slikarstvo na Akademiji umjetnosti u Banja Luci 2005. i magistrirala 2010. na odsjeku za Višemedijsku umetnost, Interdisciplinarnih studija Univerziteta u Beogradu. Trenutno je na doktorskim studijama na istom univerzitetu. Od 2012. predaje na osnovnim studijama Fakulteta lijepih umjetnosti u Banja Luci, predmete Slikarstvo i Intermedija, a od 2015, na istom fakultetu, predaje na master studijama. Član je ULUS-a od 2009. godine. Učesnica je više izložbi višemedijske umjetnosti, novih tehnologija, u zemlji i inostranstvu, koautor međunarodnog projekta „Rizom grada“, učesnica seminara i konferencija o digitalnoj kulturi.
Nina Galić je rođena je 1987. u Kraljevu. Završila osnovne (2009) i master studije (2011), na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu na vajarskom odsjeku i bila stipendista Fonda za mlade talente 2010/2011 godine. Samostalne izložbe održala u Kontakt Galeriji SKC Kragujevac (2017), Likovnoj galeriji Kulturnog centra Beograda (sa Bojanom Atlijom i Ivanom Milev, 2016), Galeriji „Remont“ u Beogradu (2015) i Galeriji Beogradske tvrđave, Gornji grad – Stambol kapija (2011). Učestvovala na više grupnih izložbi, likovnih kolonija i radionica u Srbiji i inostranstvu.
Jovana Vujanović rođena je 1986. u Podgorici. Diplomirala je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju 2011. godine, studijski program grafika. Dobitnica je godišnje nagrade Fakulteta likovnih umjetnosti Cetinje za slobodni crtež 2008. godine. Rezidencijalno je boravila u Berlinu 2012. godine. Izlagala na samostalnim i grupnim izložbama u Crnoj Gori, Srbiji, Italiji, Albaniji… Živi i radi u Podgorici.
Bogdan Aleksandrov je rođen 1960. u Vidinu, Bugarska, gdje i danas živi i radi. Diplomirao je na Univerzitetu „Sveti Kiril i Metodije“ u Velikom Trnovu. Na istom univerzitetu i doktorirao. Dobitnik nacionalnih nagrada za savremenu umjetnost u Bugarskoj, izlagao je na brojnim samostalnim i kustoskim izložbama u Bugarskoj i inostranstvu, kao i na međunarodnim izložbama u Srbiji, Njemačkoj, Kini, Španiji, Rumuniji, i učestvovao je na međunarodnim festivalima video-umjetnosti. Realizovao je više kuratorskih izložbi i projekata.

AIDA ORAHOVAC KUČ: „MILENIJUM“, zbirka poezije
2020-09-10 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
AIDA ORAHOVAC KUČ: „MILENIJUM“, zbirka poezije
Moderatorka: Nikleta Strugar Bošković

O autorki:
Aida Orahovac je rođena 1985. godine u Podgorici. Diplomirala je ekonomiju, a trenutno pohađa magistarske studije. Iako se pisanjem bavi tek pet godina njeni radovi su objavljivani u književnim časopisima i zbornicima širom regiona i u Crnoj Gori. Dvadeset pjesama iz njene zbirke su već osvajale nagrade na regionalnim festivalima kao što su „Unom teku riječi“ – Bihać, „Ulaznica“ – Zrenjanin, „Na raskršću“ – Beograd, „Književne iskre“ – Gostivar i „Kultura snova“ – Zagreb.
Njena poezija je sastavni dio antologije mladih pisaca Balkana iz Knjaževca. Orahovac je ovogodišnji saradnik na projektu „Hamlet“ u organizaciji Ministarstva kulture za mlade pisce u kreiranju zajedničke knjige proze sa ciljem valorizacije pojedinih turističkih oblasti u Crnoj Gori kroz pisanu riječ. Osim književnošću, bavi se i fotografijom i slikarstvom za šta se i školovala u Parizu tokom 2015. godine, a svoja umjetnička djela je predstavila samostalno na nekoliko izložbi.
Riječ kritike:
Iako je ovo prva knjiga Aide Orahovac Kuč, čini nam se kao da je već dugo prisutna u poeziji, tako su joj pjesme zrele, ozbiljne i aktuelne. Mnogi mladi pjesnici pišu o ljubavi gdje pate i boluju, a Aida prilazi poeziji na svjestan, ozbiljan i odgovoran način. Ona piše o životu otkrivajući mu naličje i surovu stvarnost. Prodire u ljudsku dušu razotkrivajući poroke i stremljenja ka nečem višem a nezasluženom. Pjesnikinja piše rodoljubivu, misaonu i ljubavnu poeziju. Upravo te pjesme o ljubavi su osobene i ne liče na druge. Posebne su i prepoznatljive. Pjesme imaju dušu, dubinu i ostavljaju trag. A to je upravo kvalitet.
„ČOVJEK SJENKA“
„Posvađala se i sa pticama
i sa suncem ljuta što mu ime
svakog aprila spominju.
Ljuta i na rijeku koja teče a njegovu sliku ne odnosi.
Jorgovan još uvijek cvjeta
kao da se povratku njegovom nada.“
Toliko nježnosti i bola u ovoj pjesmi, toliko gorčine i čežnje. Riječi miluju dušu čitaoca i daju mu osjećaj topline i
nježnosti. Aida piše slobodnim stihom bez rime i riječi lako teku kao tiha rijeka ulivajući se u srca ljubitelja poezije.
Pjesma „PRODAVAČ SNOVA“ je vrlo lijepa i posebna i iskazuje gorčinu i bol neostvarenog sna u kom je sve samo laž bila.
„Upali noćno svjetlo
da još jednom vidim lice
mog prodavca snova.
Povjerovala sam u tvoje laži.
na usnama ti tako lijepo stoje.“
U pjesmi „PORTRET IZGUBLJENE LJUBAVI“ prisutni su žal i bol za izgubljenom ljubavi. Samo je slika ostala da sjeća na ono što je već davno prošlo, a u duši ostalo kao vječni trag pun sjete i nezaborava.
„Pokuca na vrata sada njegova sjenka samo
hodnicima vremena kotrljaju se godine
odnoseći život i boje
te stare sjenke kraj kamina
tog portreta izgubljene ljubavi.“
U ciklusu pjesama o domovini Aida srcem ispisuje stihove u kojima iskazuje ljubav i poštovanje prema njenoj Crnoj Gori. U pjesmi „IZMEĐU
PLANINA I MORA“ piše o različitosti vjera koje se poštuju „đe je ljubav od mržnje jača“ i gdje „sveto trojstvo braća čuvaju“. Ta pjesma je primjer rodoljublja i topline prema svojoj zemlji. U pjesmi „13. jul“ pjesnikinja je ovjekovječila slobodarski duh i vjekovnu težnju i borbu za slobodu
„Ponosna Crna Gora stoji
dok podvige palih boraca broji.
Hvala i slava njima
amanet i lekcija pokoljenjima
da baklja slobode vječno gori
u čast majke Crne Gore.“
Posebno bih istakla pjesmu „KO SMO MI VELIKI A MALI“ gdje je pjesnikinja dala svoje poimanje i viđenje svijeta otkrivajući onu drugu stranu života, njegove porive, sujete i komplekse, stremljenja ka veličini kojoj se doraslo nije. Ima tu filozofskog razmišljanja i poniranja u dušu malih ljudi koji žele nešto čemu nisu dorasli. Izuzetno dobra i zrela pjesma.
„Trčimo za stvarima koje ne posjedujemo
beremo suve trule plodove nekad zelenog drveća.
Zrno smo pijeska u pustinji i kap vode u okeanu
samo dašak vjetra prolaznosti
mi mali ljudi sa sujetom većom od planine.“
Nižu se pjesme Aide Orahovac i svaka je lijepa na svoj način. Želim da joj se pjesme čitaju i da u duši ljubitelja poezije ostave toplinu i trag topao i drag.
Gordana Sarić, profesorica i pjesnikinja

Izložba "ZARON" barskih srednjoškolaca nastala kao dio likovne radionice "Ljetopisa"
2020-09-11 19:30 | Galerija “Velimir A. Leković”
Naziv izložbe: “ZARON”
Izložba nastala kao dio likovne radionice barskih srednjoškolaca na trećoj Zimskoj sceni “Ljetopisa”
Vođe radionice: Neda Popović i Ognjen Banović

O izložbi:
Radovi koji će biti predstavljeni na ovoj izložbi nastali su kroz likovnu radionicu Zimske scene “Barskog ljetopisa” . Učesnici radionice su se kroz temu mora bavili pitanjem ekologije. Istraživali su da li je ekologija samo očuvanje prirodnog okoliša ili je ona dio svih nas. Svako mora zaroniti u potrazi za odgovorima koje More nudi.
Učesnici radionice: Nikoleta Đaković, Ina Jovićević, Amina Taranis, Đuzela Albegović, Arijana Brkanović, Milica Spaić, Predrag Masoničić, Petar Krgović, Marija Nikotić, Enesa Sukić, Nemanja Matić, Isidora Radunović, Ivana Mašanović, Jakša Ftaić, Petar Nonković, Ermin Čengić, Savo Bogunović, Aiša Ćatović, Aleksa Okuka, MIrza Lukač, Vasilisa Jovović, Saida Huremović, Rialda Alić, Sandra Smatlik, Bojana Đorđević, Ena Pepić i Sara Marković.

ANIMIRANI FILMOVI DUŠANA VUKOTIĆA
2020-09-11 20:00 | Ljetnja pozornica Doma kulture
ANIMIRANI FILMOVI DUŠANA VUKOTIĆA

„SUROGAT“
„Surogat“ je jugoslovenski crtani film crnogorskog autora Dušana Vukotića iz 1961. To je prvi animirani film izvan Sjedinjenih Američkih Država koji je 1962. godine dobio Oskara za najbolji crtani film. Prikazivan je po svijetu i poznat je pod drugim nazivima: The Substitute, Cypporar, Der Ersatz, Le Succēdanē, Surrogatto itd.
Pored Oskara, „Surogat“ je dobio i brojne druge nagrade na festivalima u Beogradu, Bergamu, Korku, San Francisku, Oberhauzenu itd. Prema tom kriterijumu „Surogat“ je i danas najnagrađivaniji film koji je proizveden u Hrvatskoj.
„Surogat“ je desetominutni crtani film za odrasle, reditelja i glavnog animatora Dušana Vukotića i scenariste Rudolfa Sremca.
Priča prati trouglastog čovječuljka koji živi u svijetu u kom je sve na naduvavanje. Prikazuje se vrijeme koje junak provodi na plaži, gdje jednostavno naduvava predmete svojih želja (dušek, čamac, automobil, pa i djevojku), ali na kraju jednako tako lako sve nestaje.
Kroz vedar, ali i satiričan ton, film poziva gledaoca da preispita potrošačke navike savremenog društva koje često zanemaruje razliku između stvarnosti i virtuelnog surogata za stvarnost.
Muzika za film, zagrebačkog kompozitora i dirigenta Tomislava Simovića, bila je takođe vrlo savremeni džez.

„KRAVA NA MJESECU“
„Krava na Mjesecu“ je jugoslovenski kratki animirani film snimljen 1959. godine. Protagonist je dječak koji zlostavlja djevojčicu koja, pak, pronalazi domišljati način da mu se osveti. Naime, mangup, lijenština i nestaško, sve u jednom liku, koji stalno žonglira nogometnom loptom, ometa na svakom koraku miran i ozbiljan izumiteljski rad male djevojčice u želji da joj napakosti. No, ona se izgleda zbog toga nimalo ne uzrujava, već mirno nastavlja svoj posao, na oko se ne obazirući na dječaka. Čini nam se da ona ipak čeka čas revanša, koji uskoro i dolazi. Ona konstruiše od raznih starih predmeta „svemirsku raketu“ i uspije nagovoriti dječaka da u nju uđe i da u njoj „odleti“. Sada naša djevojčica počinje izvoditi svoje majstorije — odvuče „raketu“ na kolicima do nekog kamenoloma i preruši se u stanovnika neke planete i obmanuti dječak je uvjeren da je doletio na drugu planetu. Nakon šaljivih zgoda na toj „planeti“, kad se „vratio“ na Zemlju, naš ponosni i nestašni dječak, otkriva da je prevaren od mirne i staložene djevojčice, koju je htio nasamariti.

„IGRA“
„Igra“ je kratki igrano-animirani film snimljen 1962. godine. Radnja prikazuje dječaka i djevojčicu koji prilikom igre počinju na komadu papira crtati razne objekte koji oživljavaju, istovremeno se baveći time kako se to sa vremenom pretvara u suparništvo i sukob u stvarnom životu. Neozbiljan i bezazlen, ali bi među odraslima mogao postati opasan, skrivena je poruka ovog dječjeg filma. Film „Igra“, koji se isticao svojom pacifističkom i antiratnom porukom, bio je nominovan za nagradu Oskar.

„Monicart“: „ŽIVOT JE LOTO“, tragikomedija, režija: Bojana Lazić
2020-09-12 21:00 | Stari Bar – amfiteatar
Produkcija „Monicart“
Vladimir Đurđević
„ŽIVOT JE LOTO“, tragikomedija
Režija: Bojana Lazić
Video-projekcija, snimanje i montaža: Milina Trišić
Igra: Monika Romić

O predstavi:
„Život je loto“ je tragikomedija koja govori o događajima i nizu neverovatnih situacija kroz koje je prošla naša junakinja Vera, u
poslednja 24 sata. Vera dolazi na željezničku stanicu i igrom slučaja, počinje da iznosi svoju nesvakidašnju priču u koju su upleteni i njen muž, ljubavnik, komšinica, kuma, mama, tata, loto-kuglice, laptop, hitna pomoć, spiker sa železničke stanice itd. Priča je ispričana iz perspektive jedne nezaposlene žene koja balansira između muža informatičara, koji joj sve više ide na živce (mada mu ostaje lojalna) i komšije kriminalca (sa kojim je u seksualnoj
vezi). U toku predstave se dešava niz zanimljivih situacija, ali kad Verin muž dobije sedmicu na Lotou a već u sledećem trenutku sazna da ga ona vara, svet joj se ruši i počinje njena drama. A voz Bar- Beograd sve više kasni…
Predstava se, finim i nenametljivim instrumentima, kroz priču jedne žene, bavi pre svega, pogledom na društvo u kome živimo, odnosom prema novcu, odnosom prema ljudima koji imaju ili nemaju novac, da li se menjamo u odnosu na nekog ko je iznenada dobio novac ili moć, i na kraju: šta je sreća i da li i kako možemo da utičemo na nju? Publika bira kraj! Da li će naša junakinja otići u slobodu bez novca
ili u zatvor, posle kog će je čekati milioni, kad izađe – zavisi od odluke publike! Predstava je propraćena interakcijom sa publikom od samog početka, obiljem muzike, video projekcijom, a naša junakinja čak i kuva kafu
publici!
Kroz interakciju sa publikom i kroz rušenje četvrtog zida, zajedno čekamo voz i na kraju demokratskim principima glasanja odlučujemo kako će se predstava završiti.
Interaktivna tragikomedija „Život je loto“ je imala učešće na brojnim festivalima u Makedoniji, Albaniji, Beogradu, Bosni i Hercegovini, Zagrebu, Rijeci, Novom Sadu, Trebinju, a osvojila je i nekoliko nagrada među kojima se izdvajaju nagrada „Javnost“ za najbolju transformaciju i interakciju sa publikom na Internacionalnom festivalu monodrame u Makedoniji i nagrada za najbolju žensku ulogu na Internacionalnom festivalu monodrame „Albamono“ u Albaniji.
O autoru:
Vladimir Đurđević (Beograd, 10. jul 1977) je srpski, dramski pisac i scenarista. Završio je dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Debitovao je dramom „Ne igraj na Engleze“. Autor je drame „Dnevna zapovest“, dramatizacije „Zbogom žohari“ (Balada o Pišonji i Žugi) inspirisane tekstovima pesama kultnog sarajevskog benda „Zabranjeno pušenje“. Koscenarista je igrane serije „Ono kao ljubav“ i scenarista sitkoma „Kuku Vasa“. Autor je monodrame „Život je LOTO“, duodrame „Savršen kroj“ i nekoliko nagrađenih radio-drama.
Drama „Ne igraj na Engleze“ je postavljena u svim državama nastalim raspadom SFRJ. Prevedena je na engleski i katalonski jezik.
Dobitnik je nagrade „Slobodan Selenić“ za dramu „Dnevna zapovest“. Tekstovi su mu objavljivani u stručnim časopisima Scena, Teatron i TFT.

SANJA RAIČKOVIĆ JAZZ TRIO
2020-09-13 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
SANJA RAIČKOVIĆ JAZZ TRIO
Program:

`Round midnight
Wave
Softly as in the morning sunrise
Stormy weather
A felicidade
Instrumental
Blue skies
Aqua de beber
Do nothing till you hear from me
Fly me to the moon

Sanja Račković preko 20 godina nastupa kao vokalni izvođač sa najboljim crnogorskim muzičarima. Završila je muzičku školu u Podgorici i Muzičku akademiju na Cetinju, a tokom srednjoškolskog školovanja pohađala je i odsjek solo pjevanje.
Nastupala je na svim džez festivalima i radionicama u Crnoj Gori, pozorišnim festivalima, televizijskim emisijama i projektima. Ostvarila je saradnju sa sjajnim muzičarima iz inostranstva i regiona.
Tokom 2017. godine je pohađala Berkli muzičku kliniku u Peruđi, Italiji. Bila je dio pozorišnih predstava Crnogorskog narodnog pozorišta – „Lažni car Šćepan Mali“ i „Ajmo na sex“ sa kojima je nastupala u brojnim pozorištima u regionu. Izvjesno vrijeme je bila muzički urednik i voditelj u Radiju Crne Gore, a već godinama radi kao muzički pedagog. Klupske svirke su ono što godinama „Gaji“, koje joj, kako sama kaže, pružaju najbolje iskustvo i kontakt sa muzikom.
Milorad Šule Jovović je završio Muzičku akademiju na Cetinju. Poznat je kao vođa prvog crnogorskog džez sastava „Piva džez band“, kroz koji su prošli skoro svi crnogorski džez muzičari. Podgorički džez gitarista, radi kao profesor na izbornom predmetu džez u Umjetničkoj skoli za muziku i balet „Vasa Pavić“ u Podgorici. Svira razne stilove od bluza, svinga, be-bop-a, do hard bop-a i funk-a. Radi i kao studijski muzičar, naročito kao solo gitarista. Učestvovao je u raznovrsnim muzičkim projektima i sarađivao sa mnogim uglednim kolegama iz svijeta džez muzike, među kojima su i oni internacionalnog kalibra, kao npr. François Jeanneau.

Martin Đorđević je završio srednju muzičku školu „Kornelije Kovač“ u Beogradu. Školovanje je nastavio u Italiji, na „Siena Jazz University“ gdje je i diplomirao. Odnedavno živi i radi u Podgorici i sarađuje sa raznim muzičkim sastavima i grupama.

DEJAN VUKOVIĆ: „LONDONSKI ZAPISI“, zbirka putopisa
2020-09-14 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
DEJAN VUKOVIĆ: „LONDONSKI ZAPISI“, ZBIRKA PUTOPISA
Moderatorka: Vesna Šoškić

O autoru:
Dejan Vuković, autor „Londonskih zapisa“ rođen je 30. septembra 1972. godine u Titogradu, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Podgorici – Međunarodni smjer. Završio je Diplomatsku akademiju „Gavro Vuković“ u prvoj generaciji. Do 2004. godine radio je u Generalnom sekretarijatu Vlade Crne Gore, zatim u Ministarstvu vanjskih poslova Crne Gore, zatim kao diplomata u Ambasadi Crne Gore u Londonu, onda biva direktor Direkcije za diplomatske privilegije i imunitete u Ministarstvu vanjskih poslova. Trenutno je konzul u Generalnom konzulatu Crne Gore u Frankfurtu.

O djelu:

Knjiga Dejana Vukovića “Londonski zapisi“ nastala je, kako i sam autor kaže, u periodu od 2008. do 2011. godine, kada je ovaj mladi diplomata, iz loze diplomate Gavra Vukovića, obavljao diplomatske poslove u Ambasadi Crne Gore u Londonu.
Ovo je zbirka putopisa koji će čitaocu pomoći da bolje i ljepše razumije istorijske odnose između Crne Gore i Engleske, da spozna kulturu, običaje, tradiciju dva vjekovno prijateljska naroda. Devetnaest putopisa „Londonskih zapisa“ otkrivaju obrazovanog diplomatu i sjajnog spisatelja koji primjećuje svaki važan detaljčić od koga napravi umjetničke lirske slike koje tekstu daju literarnu pitkost – spajajući prošlost i sadašnjost:
Nekada je Temza milovala pašnjake i livade, obavijala se oko brežuljaka, netaknutih obala i polja. Danas grli najljepše vile, luksuzna zdanja, futurističke višespratnice. Vješto krije svoje tajne i mistični podvodni tunel, dok njeno ušće štiti brana u obliku školjki. Prilagođava se novim, modernim vremenima. Ipak je svoja. Temza je neprikosnovena u Londonu, dominira njegovim bilom. Srž, oko koje se rađao, rastao i dotjerivao ovaj velegrad, gospodin među gradovima.
Mnogo je događaja i ljidi koji povezuju Crnu Goru i Englesku. Ovim putopisima, Vuković poziva čitaoce na čitalačko ” putovanje” i upoznavanje međukulturalnih odnosa Crnogoraca i Engleza.
Recenzent “Londonskih zapisa” mr Novica Vujović sa razlogom ocjenjuje da je “Vukovićeva putopisna proza autentično svjedočanstvo da ne postoje mali i veliki, nego malobrojni i mnogobrojni narodi. U savremenoj crnogorskoj književnosti riječ je o osobenome tekstu nesumnjive kulturne i literarne vrijednosti”.
Svih devetnaest putopisa treba pročitati i usvojiti, a posebno onaj “Ko se umorio od Londona umorio se od života”.
Ovom knjigom Dejan Vuković se pridružio onim sjajnim književnicima – putopiscima svoga zavičaja: Mihailu Laliću, Dušanu Kostiću, Miroslavu Đuroviću, Slobodanu Vukoviću, …
Dejan Vuković putuje, živi, radi, zapisuje! Nudi nam putopisnu prozu na čitanje. Oni su sada na jednom mjestu – među koricama knjige koja učvršćuje odnose naših naroda.

ATAK: "PERSONA", režija: Stevan Bodroža
2020-09-15 21:00 | Stari Bar – amfiteatar
ATAK, Centar za kulturu „Vojislav Bulatović – Strunjo“ Bijelo Polje, KIC „Budo Tomović“ Podgorica i Grupa za istraživanje i razvoj kulturne politike

Po filmu „Persona“ Ingmara Bergmana
Adaptacija: Dragana Tripković
„PERSONA“
Režija: Stevan Bodroža
Producent: Slobodan Radović
Video: Saša Radović
Glumci u videu: Dubravka Drakić i Đorđije Tatić
Glas: Milica Šćepanović

Igraju: Nada Vukčević i Vanja Jovićević
Predstava „Persona“, Ingmara Bergmana, u režiji Stevana Bodrože, za koju je po kultnom švedskom filmu, adaptaciju uradila Dragana Tripković, premijerno je izvedena 14. maja 2019. u Bijelom Polju. U predstavi uloge tumače Nada Vukčević i Vanja Jovićević. „Persona“ je rađena u produkciji Alternativne teatarske aktivne kompanije (ATAK), Centra za kulturu „Vojislav Bulatović – Strunjo“ iz Bijelog Polja, KIC-a „Budo Tomović“ iz Podgorice i Grupe za istraživanje i razvoj kulturne politike.
Scenograf na predstavi je Ilija Vujošević, glumci u videu su Dubravka Drakić i Đorđije Tatić, vizuelni identitet potpisuje Srđa Dragović, video Saša Radović, glas Milica Šćepanović, majstor tona je Osman Zaimović, majstor svjetla Danilo Malović, tehnički koordinator Mićo Kovačević i organizator Milivoje Lakić.
Predstava „Persona“ je dio projekta „Śeverne scene – razvoj publike i podsticanje pozorišne produkcije u Centrima za kulturu na sjeveru Crne Gore“, putem konkursa Ministarstva kulture, u svrhu afirmacije kulturne nezavisne scene, za NVO u Crnoj Gori.

Riječ reditelja:
„Bergmanova Persona je lirska vivisekcija čovjekove nemoći da nešto osjeti… bilo sreću… bilo tugu… bilo povezanost s drugim bićem. Centralna misterija, voljno ćutanje glavnog lika, Elizabet Fogler, ostaje samo po sebi nedokučena tajna… magično, zastrašujuće, nesaznatljivo kao uglačana lica kamenih idola. Drama počinje tamo gdje istražujemo šta ta tišina, ta odlučnost da se ne komunicira, budi u nama „običnim ljudima“, u jednoj sestri Almi koja je naivno pogledala u okamenjene dubine idolovih očiju. Užas praznine i tuge koji nam se vraća iz vanvremenskog ogledala besmisla, iz odluke da se u životu više ne učestvuje, poražavajući je, lomi… kao što slomljena biva i sestra Alma… zdrobljena pod žrvnjem pitanja da li je ikada išta što je osjećala ili doživjela imalo smisla. Budi li se u njoj neka prkosna, životinjska volja za opstankom? I to ostaje otvoreno ali i prisutno, kao nesigurna, treperava nada. Na ovako kompleksne motive u teatru se može odgovoriti samo scenskom poemom, samo lirsko-dramskom zagonetkom. Srećan sam što je ATAK jedno od rijetkih utočišta gdje su takav skok u nepoznato, ali i takva bol postavljanja najtežih pitanja, mogući.“
Stevan Bodroža

O reditelju:
Stevan Bodroža rođen je 1978. godine u Beogradu. Završio je Pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u svom rodnom gradu. Više od petnaest godina profesionalno je aktivan na pozorišnim scenama u Srbiji, Crnoj Gori, Bosni i Hercegovini i Austriji. Radio je u Beogradskom dramskom pozorištu, Bitef teatru, Narodnom pozorištu u Beogradu, Ateljeu 212, Malom pozorištu “Duško Radović”, Drami i operi “Madlenianum”, Crnogorskom narodnom pozorištu, Mostarskom teatru mladih, Bosanskom narodnom pozorištu u Zenici, Teatru Nestroyhof- Hamakom i Hundsturm teatru u Beču kao i u niz drugih pozorišta. Devet godina predavao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Režirao je tekstove značajnih klasičnih kao i savremenih pisaca.
Neke od drama koje je postavio na scenu su: “Medeja, materijal” Hajnera Milera, “Prometej u okovima” Eshila, “Ifigenijina smrt u Aulidi” Euripida, “Učene žene” Molijera, “Gospa od mora” Ibzena, minijature Samjuela Beketa….Od savremenih tekstova režirao je dramu “Gospodin” Filipa Lolea, “Lice od plamena” Mariusa fon Majenburga, “Mali Geza” Janoša Haja, “U samoći pamučnih polja” Bernar Mari Koltesa, “Lasice” Bojane Mijović, “o.REST IN PEACE” Jetona Neziraja, “Mlijeko u prahu” Dragane Tripković, “Pupoljci” Sanje Domazet (po motivima poezije Vaska Pope), “Smećarnik” Koste Peševskog, “Telo” Branislave Ilić, “Los Yugoslavos” Huana Majorge, “Naši preci jedite sa nama” Gorana Milenkovića i mnoge druge.
Sa svojim predstava učestovao je na mnogobrojnim festivalima i dvostruki je dobitnik nagrade za najbolju režiju na Festivalu Joakim Vujić a jedanput na Festivalu savremene bosansko-hercegovčke drame. Nagradu za najbolju režiju dobio je i na Festivalu praizvedbi u Aleksincu. U poslednjih nekoliko sezona ostvaruje zapaženu saradnju sa Ustanovom kulture “Vuk Stefanović Karadžić kao i sa Puls teatrom. U Beogradu je svojevremeno učestovao u osnivanju Parobrod teatra.

DUO DUENDE, gitarski duo: Aleksandra Vujačić i Ivana Cikić
2020-09-16 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
DUO DUENDE, GITARSKI DUO
IVANA CIKIĆ i ALEKSANDRA VUJAČIĆ

Program:

Albeniz: Mallorca, barcarola Op.202
Granados: – Danza Espanola No.2- “Oriental”
– Danza Espanola No.5 – “Andaluza”
Tarrega: Recuerdos de la Alhambra
Gismonti: Aqua y vinho
Beilinson: -Cambio de context
-Aqua
-Milonga del 30
Piazzolla: Lo que vendra

Kao gitarski duo “Duende“ oformljen 2019. godine, Aleksandra i Ivana su bile dio projekta „Music in Sunset“ u organizaciji Porto Montenegra u Tivtu. Izvode djela nekih od najznačajnijih kompozitora gitarske literature među kojima su: F. Tarrega, I. Albenis, E. Gismonti, A. Piazzolla, kao i kompozicije F. Beilinsona, istaknutog argentinskog gitariste i kompozitora XXI vijeka.

Aleksandra Vujačić
Aleksandra Vujačić je rođena 29.05.1993. na Cetinju. Osnovnu školu „Drago Milović“ završava sa titulom „Đak generacije“ dok paralelno pohađa školu za osnovno muzičko obrazovanje u Tivtu. Zatim upisuje srednju muzičku školu „Vida Matjan“ u Kotoru kao vanredan učenik u klasi prof. Danijela Cerovića. Uz to završava i gimnaziju „Mladost“ u Tivtu kao jedan od najboljih učenika te škole i osvaja nagradu „Luča“. Visoko obrazovanje stiče na Muzičkoj akademiji na Cetinju takođe u klasi prof. Danijela Cerovića i na konzervatorijumu „Giuseppe Tartini“ u Trstu (Italija) u klasi prof. Sandra Torlontana.
Osvajala je brojne nagrade na takmičenjima u zemlji i regionu među kojima se izdvajaju „Daleki akordi Jadrana“ u Splitu; „Niksic Guitar Fest“, gdje je osvojila prvo mjesto (2010); Međunarodno takmičenje mladih gitarista u Tivtu, kao i mnoge nagrade na republičkom takmičenju u kategorijama: solo gitara i kamerni sastavi.
Aleksandra je bila učesnik brojnih festivala gitare od kojih je najpoznatiji „Koblenz Guitar Fest“ (2015), Gitaristička radionica i natjecanje u Grožnjanu, „International Guitar fest“ u Novom Sadu, a usavršavala se na masterklasima kod najpoznatijih gitarista današnjice i vrsnih predavača među kojima su G. Krivokapić, M. Dilla, G. Bianco, A. Desiderio, H. Kappel, I. Romer, R. Gallen itd.
Pedagogijom se bavi već šest godina. Trenutno je zaposlena kao profesor gitare u osnovnim muzičkim školama u Baru i Tivtu.
Ivana Cikić
Rođena 1989. godine u Baru (Crna Gora), gdje je završila nižu muzičku školu na klasičnoj gitari u klasi prof. Ranka Opančine. Dalje školovanje i BA studije nastavila je u Podgorici i na Muzičkoj akademiji u Cetinju u klasi prof. Srđana Bulatovića. Četvrtu godinu studija i master pohađala je i sa maksimalnim uspjehom završila na Fakultetu muzičkih umetnosti u Beogradu kod prof. Vere Ogrizović.
U toku školovanja i muzičkog usavršavanja, više puta je osvajala prve nagrade kao solista i u kamernim sastavima, na domaćim i međunarodnim festivalima: „Guitar Art Festival“ u Beogradu, „Guitar Art Summer Fest“ u Herceg Novom, „Naissus Guitar Fest“, „Niksic Guitar Fest“, „International Guitar Festival“ u Leskovcu… Pohađajući seminare usavršavala se kod eminentnih profesora: J. L. Martineza, C. Domeniconija, N. Koshkina, D. Azabagića, E. Karamazova, Z. Dukića i drugih.
Solističkim koncertima i koncertima kamerne muzike više puta se uspješno predstavljala u Crnoj Gori posebno ističući: „Dodest“ u Podgorici, „X Bar Guitar Fest“, 30. jubilarni „Barski ljetopis“, Ministarstvo kulture i Maticu crnogorsku na Cetinju, „Guitar Art Summer Fest“ u Herceg Novom, festival „Dani gitare“ u Podgorici. Predstavljala se i u regionu.
Bavi se pedagogijom, kao profesor gitare radi u muzičkim školama u Baru i Budvi.

MILICA MIMA VUKMANOVIĆ, autorsko pjesničko veče
2020-09-17 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
MILICA MIMA VUKMANOVIĆ, AUTORSKO VEČE
Moderatorka: Ana Pejović

O autorki:
Milica Mima Vukmanović rođena je u Baru 19. oktobra 1956. godine.
Objavila je nekoliko knjiga poezije: „Sveti grijeh“ (1990 – SPR-Titograd), „Itija“ (1993 – Grafopublik, Beograd), „Plač vinskog mjeseca“ (1994 – Unireks, Beograd), „Itija rukopis iz sna“ (2019 – JP Kulturni centar Bar, Nove i izabrane pjesme).
Njena poezija je zastupljena u mnogim zbornicima, izborima i u tri antologije: „Snevne Evine kćeri“, „Antologija pjesama o vinu“ i „Antologija pjesama o maslini“.
Poezija joj je prevođena na ruski, rumunski, makedonski, slovenački, engleski i italijanski jezik.
Milica Vukmanović je učesnica mnogih književnih festivala u Crnoj Gori i regionu, a njeno stvaralaštvo je nagrađeno brojnim priznanjima.

„ITIJA RUKOPIS IZ SNA“ – knjiga poezije
Riječ kritike:
…„Polazeći od samog naslova kao simboličnog paralelizma neba i zemlje, sintagmatske složenice koja upućuje na spoj duha i tijela, na spoj dva tijela, na spoj lica i naličja, lica i predjela kojima putuje njegov duhovni konstituent, zbirka poezije Milice Vukmanović „Itija rukopis iz sna“ otvara jedno nepregledno polje asocijativnih nizova u čijoj simbolici prepoznajemo i sopstvenu drugost, onostrani egzistencijalni actus (bitak) koji je Frojd nazvao ID a njegova psihoanaliza ga okarakterisala kao „podsvjesno“. Upravo iz tog asketski ogoljenog predjela duše, iz esencijalne nutrine složenih psihičkih procesa, umjetnički libido pjesnikinje Vukmanović započinje svoj suptilni ples zavodeći veličanstvenim metaforama i različitim tematskim inscenacijama kako podijum pjesme, tako i hronotop trajanja sa svim svojim bremenitim oscilacijama emocije, vođene prvenstveno snagom ljubavi, tom bezrezervno poklonjenom istinom, o sebi ponuđenoj, o sebi predatoj, o sebi rezigniranoj, lucidnoj, razigranoj i pomalo izgubljenoj…
…Ovo, do sada napisano, predstavlja samo minoran osvrt na poetiku Milice Vukmanović jer nije pjesma ono što pročitate, pjesma je ono što u vama propjeva kada zatvorite oči, za tren ili vječnost, svejedno.
Ova zbirka poezije ima tu moć. Pročitajte, zatvorite oči i oslušnite vječnost u vama.
mr Ana Pejović

„E.T. VANZEMALJAC“ , režija: Stiven Spilberg
2020-09-18 20:00 | Ljetnja pozornica Doma kulture
„E.T. VANZEMALJAC“
Režija: Stiven Spilberg
„E.T. vanzemaljac“ je film koji govori o neobičnom prijateljstvu dječaka i vanzemaljca E.T.-a Naime, za vrijeme posjete Zemlji, grupa vanzemaljaca bude slučajno otkrivena od strane ljudi. U toj panici, pridošlice na Zemlju pobjegnu u svoj brod i napuste Zemlju, ali, zaboravili su na malenog vanzemaljca, koji se tada nađe posve sam, ostavljen, na njemu nepoznatoj planeti, daleko od svoje kuće. Na svu sreću, on ubrzo nađe prijatelja i srodnu dušu u desetogodišnjem Eliotu, koji ga je slučajno otkrio tražeći hranu. Eliot se nakon početnog straha približi vanzemaljcu i ostvari prvi kontakt. Nakon što je uvidio da je vanzemaljac krhko biće kojem treba pomoć, Eliot ga prihvati kao svog prijatelja i odluči ga nazvati I.T. Maleni.
Uloge: Henri Tomas, Di Volas, Robert MekNoton, Dru Barimor i Piter Kojoti.

Goran Pejović Gula: "LET PLAVOG SAFIRA", roman
2020-09-18 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
GORAN PEJOVIĆ GULA: “LET PLAVOG SAFIRA”, roman
Moderator: Milan Vujović

O autoru:
Goran Pejović Gula je pjevač, kompozitor i tekstopisac. Vođa je kultne grupe “Katapult”, sa kojom je do sada snimio deset albuma.
Roman”Let plavog safira” je njegov književni prvijenac.
O djelu:
Glavni junak ove urbane, opore i povremeno duhovite priče je muzičar Zoran Popović, sa umjetničkim imenom Džoni Kontra, kojeg Gula opisuje kao cinika, egomanijaka, kompleksaša, prljavog jezika, jednosmjernog, bez imalo ljubavi i svjetlosti, rođenog za život u tunelu Sozina. Njegov alter ego je Džoni Polupjesnik, sanjar, nezrelo dijete koje se raduje životu, ljudima, proljeću, sitnicama koje mogu srećom da osvijetle taj mračni tunel. Sve vrijeme u ovom pitkom romanu pisanom svakim damarom Guline pjesničke duše, “ratuju” dva Džonija, s tim da je Džoni Kontra uvijek za korak ispred. Svi su prinuđeni da mu se prilagođavaju, pa i njegovo drugo ja ili da dignu ruke od njega. Radnja romana smještena je u Baru 2000. godine, a Gula je poglavlja vješto povezao svojim stihovima. U knjizi je sedam pjesama, od “Crna Goro” do “Ja moram da živim s tim”.

Riječ kritike:
“Želja da se zaviri u dušu čovjeka koji je na svojevrstan način obilježio kulturnu scenu Bara i Crne Gore, sigurna sam da će mnogima biti podsticaj da požele ovo zaista po mnogo čemu drugačije štivo.
Ono u što sam više nego sigurna nikoga ne može ostaviti ravnodušnim”
Jasenka Lalović, književnica

Gala teatar: „SAMO JEDNA ŽENA“, tragikomedija (monodrama), režija: Đuro Roić
2020-09-19 21:00 | Stari Bar – amfiteatar
Gala teatar
Dario Foa i Franca Rame
„SAMO JEDNA ŽENA“ – tragikomedija (monodrama)
Režija i prevod: Đuro Roić
Igra: Matija Prskalo
**Prema monologu „Sve, kuća, postelja i crkva i druge priče“ iz „Dvadeset pet monologa za ženu“ Franca Rame, Daria Foa i Jakopa Foa

O PREDSTAVI:
Je li između neka četiri zida zaista onako kako se na prvi pogled čini? Koliko truda i energije ulažemo da se zapravo, dobro prikrijemo, maskiramo, pripremimo za vanjski svijet? Koliko poznajemo ljude koje
svaki dan viđamo? I koliko nas oni uopšte zanimaju?
Maria naivno ali na duhovit, komičan način, progovara o svojoj
svakodnevnici, ljubavi i nezadovoljstvu s kojima se stalno susreće. Ali
koliko joj snage još preostaje da se smije samoj sebi u lice? Koliko
strpljivosti, posvećenosti, čak pokornosti?!
Prepoznajemo u njenoj priči kolotečinu u koju ponekad neprimjetno i
sami upadnemo kao u živo blato i koja nas odvodi sve dalje od nas
samih. Kako to Marija podnosi, kako se nosi sa svim ulogama koje su je
kako ona kaže —dopale— i kako ih na koncu rješava? Možemo li je
razumjeti?
O autorima:
Dario Fo, Franca Rame i njihov sin Jakopo Fo su i porodica i umjetnička družina. Sve troje su glumci, pisci i muzičari. Dario FO je dobitnik Nobelove nagrade za književnost 1997. godine. Porodica Fo i njihov teatar su pokretači društvenih akcija i humanitarnih poduhvata. Cijela Nobelova nagrada otišla je na pomoć onima kojima je potrebna, ali ne izdaleka, već živom aktivnošću i susretom sa ljudima. Osim glume, režije, pisanja, Dario Fo se bavi i slikanjem, scenografijom I kostimografijom.
Franca Rame, supruga Daria Foa, bila je sjajna glumica, dramaturškinja, ali i italijanska političarka.
Jakopo Fo, njihov sin, pisac je, glumac, režiser, crtač stripova i italijanski aktivista.
O reditelju:
Đuro Roić je rođen u Splitu 17. januara 1953. godine. Glumac je u Zagrebačkom kazalištu lutaka, režiser, pisac, slikar i prevodilac. Svoje oduševljenje radom i djelima Daria Foe i France Rame gaji još od djetinjstva.
O glumici:
Matija Prskalo je poznata filmska, televizijska i pozorišna glumica. Ostvarila je uloge u brojnim filmovima, TV serijama i predstavama, a ulogom Marie u predstavi „Samo jedna žena“ prvi put se okušava i u monodrami.

VEČE KLAPA: "ALATA" i "LANTERNA"
2020-09-20 21:00 | Plato ispred Dvorca kralja Nikole
VEČE KLAPA: ženska klapa “Alata” i muška klapa “Lanterna”

Muška klapa”Lanterna”
Program:

Vela luka
Da te mogu pismom zvati
Neprolazna
Meni ne more biti
A kad mi dođeš ti
Lipa moja
Oprosti
Moj lipi anđele
Konoba
Sve još miriše na nju

Kvartet “Lanterna” je osnovan u septembru 2015, sa namjerom da pjesme koje izvodi u a capella verziji, budu propraćene sa dvije gitare, koje na jedan, poseban način, daju drugačiji zvuk. Kvartet čine pjevači iz klape ASSA VOCE, koja predstavlja jednu od najboljih klapa Crne Gore, što potvrđuju brojni nastupi i nagrade.

Ilija Dapčević, vokal
Mirko Nenezić, vokal i gitara
Nebojša Maliković, vokal
Šašić Srđan, vokal i gitara

Kvartet često nastupa van granica Crne Gore, pa je do sada nastupao u Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj, Sloveniji, Nemačkoj i Češkoj
U svom repertoaru kvartet gaji onu muziku koja se može lijepo aranžirati za glasove, jer članovi imaju dosta iskustva u pjevanju a capella. Večeri uz ovaj kvartet se pamte po dobrom raspoloženju, divnoj i toploj atmosferi, čemu u mnogome doprinosi i sam repertoar, u kome prednjači klapska muzika, narodna i zabavna muzika iz svih krajeva bivše Jugoslavije, evergrin muzika, kao i moderna zabavna muzika.

Ženska klapa “ALATA”
Program:

Hoda, hoda
Prođoh kroz goru
Đevojka je zelen bor sadila
Bentbaša
Crnogorski splet
Cirik tica
Crnom Gorom
Dalmatinski splet
Reci joj bijeli galebe
Vozila se barka
Jo da znaš
Vjeruj u ljubav
Triba dušu vidit

“Alata” je nastala 2005. godine. Naziv klape kao i sastav vremenom su se mijenjali. Članice klape se profesionalno bave muzikom i njeguju lijepo pjevanje što rezultira odličnim prijemom kod publike i stalnim pozivima za mnoga gostovanja. Na repertoaru ove klape se nalaze kompozicije raznih stilova, od izvornih, preko evergreena, domaćih i stranih pjesama, duhovne, zabavne, primorske kao i klapske muzike.
Članice klape su redovne učesnice naših festivala i osvajaju brojne nagrade kako stručnog tako i žirija publike.
Klapu čine:

Zoja Đurović (umjetnički vođa)
Vildana Šašić
Zorana Latković
Bojana Nenezić
Ivana Pekić
Nataša Jovović
